Ότι και να λέγεται, ότι και να γράφεται, ήταν «σωτήριο» για την Κύπρο το αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών της περασμένης Κυριακής. Είναι τεράστιο το κέρδος ότι η Μεγαλόνησος απέφυγε την ισχυρή παρουσία των ψεκασμένων, ανάμεσα τους και κάποιοι που βολεύονται με τις θέσεις ξένων δυνάμεων, όπως η Τουρκία και η Ρωσία.
Βεβαίως, θα πείτε και θα έχετε δίκιο, ότι το προσωποπαγές κόμμα του Φειδία Παναγιώτου θα έχει παρουσία στην κυπριακή Βουλή. Σωστά, αλλά θα μπορούσαν να είναι πολύ χειρότερα τα πράγματα εάν ψηφοφόροι δεν είχαν φερθεί τόσο υπεύθυνα. Θα μας κάνουν, τουλάχιστον, να γελάμε…
Την ίδια στιγμή, είναι θλιβερό και το γεγονός ότι οι πολίτες αναγκάστηκαν να ψηφίσουν και μέλη του διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος, που χώρεσαν πάλι στα συστημικά κόμματα. Με αποτέλεσμα να είμαστε διχασμένοι, ως προς τι ήταν το πιο ωφέλιμο. Διότι νίκησαν πολιτικοί που αναμείχθηκαν στο πάρτι της διαφθοράς, ενώ έχασαν κόμματα, όπως η ΕΔΕΚ και οι Οικολόγοι, που δεν έχουν σχέση καμία με το φαινόμενο.
Την ίδια στιγμή, με θλίψη αναφέρω το γεγονός ότι υπερίσχυσαν τα κόμματα που υποστηρίζουν, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, μία φιλοτουρκική λύση: Τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία. Και έχασαν οι δυνάμεις που στάθηκαν απέναντι στο ξεπούλημα της Πατρίδας. Αυτό έδωσε την ευκαιρία για ισχυρισμούς που είναι 100% λανθασμένοι. Για το εθνικό θέμα της Κύπρου μιλούν οι πολίτες σαν άτομα -και θα το κάνουν ξανά- στα δημοψηφίσματα. Στις εκλογές ο …πατριωτισμός είναι κομματικός.
Και θυμίζω όσους καταψηφίσαν το σχέδιο Ανάν, ότι μετά το δημοψήφισμα του Απριλίου του 2004, πραγματοποιήθηκαν οι ευρωεκλογές, όπου και τότε οι πολίτες επέλεξαν ξανά τα κόμματά τους, τα οποία είχαν εγκαταλείψει, όταν θα έπρεπε να πάρουν απόφαση για την Πατρίδα. Έφτυσαν τις ηγεσίες τους, δεν τις ακολούθησαν και έσωσαν την Κύπρο. Δυστυχώς, δύο σχεδόν μήνες μετά, επέλεξαν να διασώσουν αυτές τις ηγεσίες.
Είναι τα παράξενα της Κύπρου, η οποία ως γνωστό δεν είναι μία κανονική χώρα.
Όπως και να έχουν τα πράγματα, το σύστημα, αυτό που ονομάζουμε βαθύ κυπριακό κράτος, παραμένει ισχυρό, είτε πρόκειται για τα κόμματα της δεξιάς ή της αριστεράς και του κέντρου. Όλοι θα συνεχίσουν να προσφέρουν υποσχέσεις στους πολίτες και δεν θα υλοποιούν καμία. Διότι οι ψηφοφόροι είναι για …κατανάλωση από τους πολιτικούς.
Από την άλλη πλευρά, οι ψηφοφόροι δεν είχαν και εναλλακτικές. Διότι το ακροδεξιό ΕΛΑΜ, το κόμμα του Φειδία, το περίεργο Βολτ που καταποντίστηκε λόγω της «Σάντης» και του ερευνητή υποψήφιου, ακόμα και η παράταξη του πρώην Γενικού Ελεγκτή αποδείχθηκε ότι δεν ήταν η λύση. Ήταν εύκολο να καταλάβουν οι πολίτες πως εάν τους έδιναν δια της ψήφου τους το πάνω χέρι, ήταν ως να επέλεγαν την καταστροφή. Όλες αυτές οι δυνάμεις είναι τουλάχιστον επικίνδυνες.
Δεν συγκαταλέγω το κόμμα του κ. Μιχαηλίδη στις επικίνδυνες δυνάμεις, αλλά στις κατώτερες των περιστάσεων. Είναι ένα κόμμα αχταρμάς, και δυστυχώς για τον ίδιο δεν είχε ξεκάθαρη θέση στο εθνικό θέμα. Εάν είχε, θα έφτανε στο 10% και θα είχε μεγάλες προοπτικές. Ενώ ο ίδιος λέει ότι είναι εναντίον της φιλοτουρκικής λύσης, επηρεάστηκε από δύο τρεις συνεργάτες του, και φοβήθηκε να βγει μπροστά. Αυτό το πλήρωσε. Στα μάτια των ψηφοφόρων ήταν ένας λίγος πολιτικός, που άφηνε τη γλώσσα του να πελαγοδρομεί, και να επηρεάζεται όπως στο θέμα του Δημήτρη Παπαδάκη, όπου και εξευτελίστηκε. Ας το θέσουμε έτσι: Δεν είχαν λόγο οι ψηφοφόροι να εγκαταλείψουν τα κόμματα τους για χάρη του πρώην Ελεγκτή.
Η κυβέρνηση του Νίκου Χριστοδουλίδη παίρνει τα εύσημα για τις εκλογές, που πραγματοποιήθηκαν χωρίς προβλήματα και με καθόλου παράπονα. Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν αναμείχθηκε στις υποθέσεις των κομμάτων, ότι και να λένε οι εχθροί του. Φαίνεται ότι οι ψηφοφόροι του υποστήριξαν περισσότερο τον διζωνικό ΔΗΣΥ παρά άλλο κόμμα, αν και κατηγορήθηκε ότι βοήθησε το ΕΛΑΜ. Δεν ισχύει.
Το ακροδεξιό κόμμα, δυστυχώς, είναι μία πραγματικότητα που αναγκαζόμαστε να την αποδεχθούμε. Αν ήταν άλλος ο αρχηγός του, χωρίς αμαρτίες και με δημοκρατική συνείδηση, το ΕΛΑΜ ίσως και να έφτανε στο 15%.
Στις προεδρικές εκλογές θα έχουμε ένα άλλο σκηνικό, αν και οι παρατηρητές των εκλογών στο νησί, «βλέπουν» ότι ο νυν Πρόεδρος δεν κινδυνεύει. Πρέπει το ΑΚΕΛ να βρει κάποιο σημαντικό υποψήφιο για να τον απειλήσει, και ο ΔΗΣΥ δεν μπορεί να πάει απέναντι του με την πρόεδρο του. Η κ. Αννίτα Δημητρίου μπορεί να νοιώθει «θριαμβεύτρια» των εκλογών, αλλά δεν μπορεί να σταθεί ακόμα στο διεθνές πεδίο. Ο άλλος -εννοώ τον κ. Χριστοδουλίδη- παίζει μεγάλη μπάλα, είτε τον συμπαθεί κανείς, είτε όχι. Η αποδοχή του στο εξωτερικό είναι στο 100% και σε αυτό βοηθά πολύ και ο ικανότατος υπουργός Εξωτερικών, ο κ. Κωνσταντίνος Κόμπος.
Το πρόβλημα του είναι στο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό. Η ομάδα που ασχολείται με τα θέματα που ενδιαφέρουν και επηρεάζουν τους πολίτες δεν έχει βρει τον βηματισμό της. Απαιτείται, ίσως, νέο αίμα, αλλά ο Πρόεδρος ξέρει καλύτερα τις ανάγκες του. Ποιοι είμαστε εμείς που θα τον συμβουλεύσουμε;
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ Ι: Δεν αποκαλύφθηκαν ακόμα τα πορίσματα της αμαρτωλής κυπριακής αστυνομίας, του FBI και των Ευρωπαίων ερευνητών για την υπόθεση της «Σάντης», που συγκλόνισε προεκλογικά την Κύπρο. Κακώς. Έπρεπε να είχαν δημοσιοποιηθεί πριν από τις εκλογές. Η κυβέρνηση δεν έχει δικαιολογία.
Η απόφαση για καθυστέρηση ελήφθη για να μην επηρεαστούν προεκλογικά οι πολίτες. Κακώς, κάκιστα. Από τη στιγμή που ο άνθρωπος που αναστάτωσε χωρίς κανένα λόγο την Κύπρο ήταν υποψήφιος βουλευτής, η κυβέρνηση έπρεπε να επιτρέψει τη δημοσιοποίηση των πορισμάτων.
Όπως έγραφα και την περασμένη Κυριακή, το Προεδρικό φοβήθηκε το σύστημα των «ορφανών» του σχεδίου Ανάν, που αποτελούν την ισχνή μειοψηφία, αλλά έχουν λόγο πλειοψηφίας στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Συμβαίνει και στην Κύπρο, ότι σε όλο τον κόσμο: Οι νεοφιλελεύθεροι που νοιώθουν «πολίτες του κόσμου» και χαρακτηρίζουν τους υπόλοιπους δήθεν «εθνικιστές», έχουν ισχυρό λόγο στα ΜΜΕ και ενώ ΔΕΝ επηρεάζουν τους πολίτες, φοβίζουν τους κυβερνώντες. Αυτό συνέβη με την υπόθεση της «Σάντης», που δεν είχε τι να …κάνει στη ζωή της και κατασκεύαζε sms εμπλέκοντας αθώους ανθρώπους…
Με την ευκαιρία, ο άλλος δημοσιογράφος και ερευνητής, που επιβεβαίωνε τους «δράκους» για βιασμούς και άλλους ισχυρισμούς, που εξαφανίστηκε; Τον ανέκρινε η αστυνομία; Ο κ. Οδυσσέας Μιχαηλίδης, που επιβεβαίωσε τον τύπο αυτό, τι λέει σήμερα;
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ ΙΙ: Ο άνθρωπος ΔΕΝ παίζεται ότι και να του καταμαρτυρούν… Ναι, στον Αβέρωφ Νεοφύτου αναφέρομαι ο οποίος με θλίψη του είδε τον «θρίαμβο» της κ. Αννίτας Δημητρίου, η οποία έκλεισε στόματα και ιδιαίτερα αυτό του τέως προέδρου του ΔΗΣΥ. Είναι φοβερός διότι στάθηκε καταχαρούμενος να φωτογραφηθεί δίπλα στην κ. Δημητρίου ενώ προεκλογικά λέγεται ότι συμβούλευε τον γνωστό Φειδία Παναγιώτου και υποστήριζε, όπως τον κατηγορούν, το ΑΛΜΑ του Οδυσσέα Μιχαηλίδη. Εκτός εάν στην πραγματικότητα ήταν ο «Δούρειος Ίππος», στα δύο αντίπαλα κόμματα, τα οποία αποδείχθηκαν …στραγάλια για την εκ Τρούλλων Αννίτα.
ΜΙΑ ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Θα το επαναλάβω διότι έλαβα μηνύματα από αναγνώστες που μου έλεγαν πως δεν κατάλαβαν το λάθος του Αρχιεπισκόπου Κύπρου, της Προέδρου της Βουλής και άλλων παραγόντων της Νήσου. Λοιπόν, δέχθηκαν στα γραφεία τους και «νομιμοποίησαν» κάτι τύπους εξ Αμερικής και Ελλάδος, που τους έπεισαν ότι ήταν εκπρόσωποι του Προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τράμπ; Μεγάλη γκάφα…
ΚΑΙ ΑΚΟΜΑ ΕΝΑ ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Η κυπριακή Πρεσβεία στην Ουάσιγκτον ξέρει να παίζει διπλωματική μπάλα. Την Πέμπτη φιλοξένησε στην πρεσβευτική κατοικία πολύ σημαντικούς Αμερικανούς και ξένους δημοσιογράφους. Τα συγχαρητήρια στον Πρέσβη Ευάγγελο Σάββα, στους διπλωμάτες και στον επικεφαλής του Γραφείου Τύπου Θεόδωρο Γεωργιάδη.
