Τα ίδια Παντελάκη μου…

…η οικογένεια καλά; Πού θα πάτε φέτος για διακοπές; Στην Καραϊβική. Τέλεια! Εσείς; Εδώ, να ψηνόμαστε στο ζουμί μας. Αλλά ωραία είναι και η Κύπρος μας όταν οι πολλοί φεύγουν. «Μ’ αεροπλάνα και βαπόρια».

Αχ, το υπέροχο ζεϊμπέκικο του Διονύση Σαββάπουλο, που πήρε άλλη διάσταση όταν έδωσε το τραγούδι …σε ποιον;

Στη Σωτηρία Μπέλλου! Και το απογείωσε. Τελεία και παύλα._

Αβέρωφ Νεοφύτου: «Και ο Τραμπ έχασε από τον Μπάιντεν και ξαναήρθε». Ατυχής δήλωση. Δεν χρειάζεται καν εξήγηση. Ο συνειρμός οδηγεί σε μία «ταύτιση» με τον Τραμπ. Λόγια που πετάγονται «έτσι» στον αέρα, συχνά «επανέρχονται» και εκδικούνται.

Γενικά, δεν ξέρω αν οι «ψαγμένοι» και σοβαροί πολίτες είναι ικανοποιημένοι με το τωρινό πολιτικό μας ρόστερ. Δεν αναφέρομαι μόνο σε υψηλόβαθμα στελέχη κομμάτων.

Έχουν ξεχωρίσει κάποιον ή και κάποια που να έχει ηγετική στόφα; Δεν αναφέρομαι μόνο στο τωρινό πολιτικό τοπίο. Πέρα από αυτό, υπάρχει κάποιο φως;

Σίγουρα υπάρχει, αλίμονο. Γιατί δεν το ’χουμε δει όμως;

Δεν έχω ακούσει κάποιον μεστό, διορατικό λόγο που να φέρνει ελπίδα, αντί να παπαγαλίζει τα αρνητικά; Δεν στέκομαι μόνο στο «εθνικό» – εκεί, οι ευθύνες που η Κύπρος είναι ακόμα κομμένη στα δυο, δεν βαραίνουν μόνο εκείνους που άρπαξαν τον βορρά και τον έκαναν «κάτι σαν κράτος»! 

Δεν θα αναφερθώ, επίσης, σε συγκεκριμένα κόμματα και πρόσωπα. «Τα ζώα μας αργά», όπως λέμε την πατρίδα…

Είμαι τρεις μήνες κιόλας στη Κύπρο. Ευτυχώς, τα φιλαράκια μου διάβασαν και τα τρία βιβλία του Μ. Δρουσιώτη. Αφήσαμε στην άκρη το «Κράτος Μαφία» και το «Συμμορία» και επικεντρωθήκαμε στο «Έγκλημα στο Κραν Μοντανά». Εκεί όπου, για μία ακόμη φορά οι προσπάθειες για λύση, όσες έγιναν δηλαδή, ναυάγησαν στα βουνά της της Ελβετίας τον Ιούνιο του 2017.

Κάθε Σεπτέμβριο, όλη η Αθήνα ανεβαίνει στη Θεσσαλονίκη. Πολιτικοί, παράγοντες, παραγοντίσκοι καταλαμβάνουν την πόλη. Το αποκορύφωμα πάντα, είναι η ομιλία του πρωθυπουργού που ανοίγει το πουγκί των παροχών. Ακόμα περισσότερο τώρα, που η θητεία του Κυριάκου Μητσοτάκη λήγει τυπικά του χρόνου και πάμε σε εκλογές.

Ε, φυσικά, ο φετινός μποναμάς είναι μεγάλος.

Οι περισσότερες, αν όχι όλες οι δημοσκοπήσεις, δίνουν Μητσοτάκη ξανά. Ακόμα και τα στοιχηματζίδικα δεν δέχονται πια προβλέψεις.

Ένα άλογο τρέχει και είναι και μόνο του!

Αλήθεια: Πού ακούστηκε να σκορπίζεται και να εξανεμίζεται μια προσπάθεια, που αντικείμενό της είναι το μέλλον του λαβωμένου τόπου σου; Δεν φεύγεις από μια διαπραγμάτευση με την πρώτη. Μένεις εκεί και πείθεις την άλλη πλευρά «να συνεχίσουμε ρε παιδιά, μέχρι τελικής πτώσης».

Όπως γίνεται πάντα, κάθε πλευρά καταλήγει στο ότι η άλλη δεν ήθελε. Και έφευγαν κακήν-κακώς. Κάποιοι, πρέπει να ήταν και χαρούμενοι.

Persona Non Grata, Νερντήν Κισουάνι, 33, Αμερικανο-Παλαιστίνια ακτιβίστρια, διοργανώτρια συγκεντρώσεων, παρεμβάσεων, καταγγελιών, κ.ά., συνιδρυτής και πρόεδρος της Within Our Lifetime, μιας φιλοπαλαιστινιακής ακτιβιστικής ομάδας στη Νέα Υόρκη. Τον περασμένο Δεκέμβριο ανάρτησε στο Χ το εξής:

«Επιτέλους, η πόλη της Νέας Υόρκης (NYC) έρχεται στο Ισλάμ. Τα σκυλιά οπωσδήποτε έχουν μια θέση στην κοινωνία, αλλά όχι ως κατοικίδια ζώα. Όπως λέμε συχνά, δεν πλένονται, είναι βρόμικα».

Αυτήν την αισχρή ανάρτηση είχαν δει ως χθες περίπου 3 εκατ. επισκέπτες.