Ο Χριστοδουλίδης απέναντι στον καλό και τον κακό εαυτό της διακυβέρνησης του

Ενδιαφέρουσα η χθεσινή δημοσκόπηση της RAI, που παρουσίασε ο Alphanews, και ακόμη πιο ενδιαφέροντα τα όσα σημειώνει ο Ολύμπιος Τουμάζος, πρόεδρος της εταιρείας RAI.

Μια δημοσκόπηση λέει πάντα την αλήθεια όταν διαβάζεται σωστά, λαμβάνοντας υπόψη τα δεδομένα της χρονικής συγκυρίας κατά την οποία διεξάγεται, αλλά και το τι κρύβεται πίσω από τις απαντήσεις. Οι αριθμοί από μόνοι τους, ενίοτε αποκαλύπτουν την πραγματική στο σύνολό της, ενίοτε όμως μπορεί να δημιουργήσουν και λανθασμένες εντυπώσεις.

Υπάρχουν, ασφαλώς, κάποια δεδομένα τα οποία αποτυπώνονται χαρακτηριστικά μέσα από τα αποτελέσματα της έρευνας. Σε γενικές γραμμές, θα μπορούσαμε να πούμε ότι:

Δύο στους τρεις δηλώνουν πως δεν είναι ικανοποιημένοι από τη σημερινή διακυβέρνηση και ένας στους τρεις δηλώνει ικανοποιημένος.

Τι σημαίνει αυτό;

«Αυτά τα στοιχεία δείχνουν ότι η σημερινή αξιολόγηση της διακυβέρνησης είναι περισσότερο αρνητική παρά θετική», αναφέρει σε δηλώσεις του στον «Alpha της Κυριακής» ο πρόεδρος του Δ.Σ. της RAI Consultants Ltd, Ολύμπιος Τουμάζος, αναλύοντας τη δημοσκόπηση της εταιρείας του.

Σημειώνει, παράλληλα, ότι η εμπειρία στην Κύπρο αλλά και στο εξωτερικό καταδεικνύει πως η ικανοποίηση από την άσκηση των προεδρικών καθηκόντων δεν ταυτίζεται απόλυτα με την πρόθεση ψήφου σε μια μελλοντική εκλογή.

Αυτό είναι ένα σημαντικό στοιχείο στην αποτύπωση του πολιτικού σκηνικού αυτή τη δεδομένη χρονική στιγμή. Διότι, αφενός, έχουμε ενώπιόν μας μια κυβέρνηση η οποία έχει αρνητικό πρόσημο στην κοινωνία, αλλά, την ίδια ώρα, αυτό το δεδομένο δεν σημαίνει ότι αποτυπώνει και πρόθεση ψήφου.

Η σημαντικότητα αυτής της διάστασης εξηγείται και από τους πίνακες που έχουν να κάνουν με την κομματική προέλευση των ψηφοφόρων που δηλώνουν ικανοποίηση από την κυβέρνηση Χριστοδουλίδη.

Έχει σημασία αυτό, γιατί σχεδόν οι μισοί ψηφοφόροι του ΔΗΣΥ, ενώ το κόμμα είναι δηλωμένο στην αντιπολίτευση, τοποθετούνται θετικά απέναντι στον Πρόεδρο και τη διακυβέρνησή του.

Αυτό εδραιώνει και την αντίληψη ότι ένα ποσοστό των ψηφοφόρων του ΔΗΣΥ είναι έτοιμο να ψηφίσει τον Νίκο Χριστοδουλίδη.

Ιδιαίτερα σημαντικό είναι επίσης ένα ακόμη εύρημα της έρευνας, το οποίο στέλνει μηνύματα τόσο προς τον ίδιο τον Νίκο Χριστοδουλίδη.

Μέσα από την έρευνα διαπιστώνεται για ακόμη μια φορά και επιβεβαιώνεται ότι η εξωτερική πολιτική του Νίκου Χριστοδουλίδη είναι το δυνατό του χαρτί, ενώ υπάρχει αδυναμία στην εσωτερική διακυβέρνηση.

Προφανώς, ο χαρακτηρισμός που έδωσε ο Γιώργος Παμπορίδης στη διακυβέρνηση Νίκου Χριστοδουλίδη ως «δημοσιοϋπαλληλικής, διαχειριστικής διακυβέρνησης» είναι μια αντίληψη η οποία αντικατοπτρίζει και την άποψη μιας μεγάλης μερίδας της κοινωνίας.

Δηλαδή, ότι πρόκειται για μια κυβέρνηση με καλή εικόνα στα θέματα εξωτερικής πολιτικής και καλή διαχείριση της οικονομίας, αλλά εγκλωβισμένη στην αναποφασιστικότητά της και στον δημοσιοϋπαλληλικό τρόπο λειτουργίας της.

Και σε αυτό, βέβαια, ευθύνεται ξεκάθαρα ο τρόπος με τον οποίο έχει δομηθεί το σύστημα διακυβέρνησης γύρω από τον ίδιο τον Πρόεδρο, την Υφυπουργό παρά τω Προέδρω και το σύστημα διοίκησης.

Το γενικό συμπέρασμα της έρευνας δεν είναι απλώς το πόσο θετική ή αρνητική είναι η αξιολόγηση του Προέδρου ή το τι σημαίνουν αυτές οι απαντήσεις και για ποιους λόγους καταγράφεται θετικός ή αρνητικός βαθμός.

Το πώς θα λειτουργήσουν η κοινωνία και οι ψηφοφόροι στη συνέχεια, ενόψει των Προεδρικών εκλογών, έχει να κάνει σε μεγάλο βαθμό και με το ποιους θα έχουν ενώπιόν τους.

Αυτή τη στιγμή, ο Νίκος Χριστοδουλίδης ουσιαστικά δεν έχει αντίπαλο, διότι δεν έχουμε ακόμη επίσημους υποψηφίους. Έχει, σίγουρα, όμως απέναντί του ένα καλό και ένα κακό εαυτό.

Το καλό εαυτό ενός Προέδρου, του οποίου η εξωτερική πολιτική και η διακυβέρνησή του έχουν θετικό βαθμό αποτίμησης, ο οποίος κατάφερε να διαχειριστεί κρίσεις και δύσκολα θέματα, όπως το μεταναστευτικό, και διατηρεί μια οικονομία με θετικό πρόσημο. Κοινή συνισταμένη των πιο πάνω είναι και το γεγονός ότι υπάρχουν τρεις Υπουργοί με αξιοπρόσεκτο έργο.

Έχει, όμως, απέναντί του και τον κακό εαυτό μιας διακυβέρνησης δυσλειτουργικής, πολλές φορές, σε θέματα εσωτερικής διακυβέρνησης, λόγω αναποφασιστικότητας και γραφειοκρατικής λειτουργίας.

Στο χέρι του είναι να αλλάξει τα δεδομένα και να μην θεωρεί δεδομένο ότι το σκηνικό στο κομματικό πεδίο έχει ήδη λειτουργήσει ευνοϊκά για τον ίδιο.