Παρόλο που έχει πλέον αποδειχθεί και έγινε πεποίθηση ότι τίποτε σ’ αυτόν τον τόπο δεν αλλάζει ιδιαίτερα όσον αφορά τα μυαλά των ανθρώπων, εντούτοις σε ακραίες προκλήσεις πρέπει κάποιοι να μιλήσουν και να προτείνουν συμπεριφορές.

Είναι γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο που γράφω το σημερινό άρθρο, χωρίς να έχω καθόλου αυταπάτες ότι αυτό θα μπορέσει ν’ ανοίξει τα μυαλά των πρωταγωνιστών και των δημιουργών των προκλήσεων. Το γράφω όμως για τον απλό κόσμο που θέλουν να παρασύρουν και για όσους διαθέτουν Παιδεία και Πολιτισμό.

Ποια λοιπόν ήταν η ανάγκη να συζητηθούν πρόσφατα στη Βουλή θέματα τιμής σε αντιστασιακούς και υπερασπιστές της Δημοκρατίας και θέματα μη απόδοσης τιμής στον ηγέτη του Εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα του ’55. Θέματα που έπρεπε να ξεκαθαρίσουν πριν 5 και πλέον δεκαετίες, γιατί επανέρχονται τώρα;

Γιατί πηγαίνουμε πάντα πίσω, γιατί δεν κάνουμε κι ένα βήμα μπροστά, όπως όλα τα προοδευμένα κράτη στον κόσμο;

Γιατί δεν αφήνουμε αυτόν τον λαό ν’ αλλάξει προς το καλύτερο, ν’ αφήσει πίσω το διχαστικό και καταστροφικό παρελθόν και να θεμελιώσει ένα ελπιδοφόρο μέλλον για τις νέες γενιές;

Γιατί λοιπόν η Βουλή της Κυπριακής Δημοκρατίας οδηγεί αυτόν τον λαό σε συμπεριφορές που χαρακτηρίζουν τις υποανάπτυκτες χώρες;

Έχουμε μήπως εξασφαλίσει στους νέους μας σωστές σπουδές, αξιοπρεπείς μισθούς και διαβίωση πριν να τους «συμβουλέψουμε» να συμπαραταχθούν κάτω από τη σκέπη είτε του Γεώργιου Γρίβα είτε του Αρχ. Μακαρίου και με αυτά τα λάβαρα να εκτονώνονται στα ποδοσφαιρικά γήπεδα; Έχουμε λύσει όλα τα άλλα προβλήματα επιβίωσής του καθημερινού ανθρώπου στις δύσκολες συνθήκες που ζούμε;

Ποιος δίνει το δικαίωμα σε ανθρώπους που τυχαία βρέθηκαν βουλευτές να υποδείξουν στα νέα παιδιά τι είναι πατριωτικά ορθόν και τι λάθος, με λάβαρα ανθρώπους που πέθαναν πριν 50 χρόνια;

Αυτονόητη η απάντηση: Πλησιάζουν εκλογές. Πρέπει οι υποψήφιοι και τα κόμματα να καθοδηγήσουν τον κόσμο, λες και είναι αγράμματοι και αδαείς ιθαγενείς. Αφού στην ουσία λείπουν οι πραγματικές διαφορές, ιδιαίτερα στο Εθνικό θέμα που όλοι μαζί καταβαράθρωσαν, πρέπει να επινοήσουν διαφορές διακριτές κι’ αυτές υπάρχουν μόνο στο αμαρτωλό διχαστικό μας παρελθόν. Πρέπει τα κόμματα και μιλώ για όλα, να συγκρατήσουν τους «δικούς» τους που λόγω μόρφωσης άρχισαν πια να μην ακούν και να φεύγουν. Βγάζουν λοιπόν από τα συρτάρια τα δοκιμασμένα σύμβολα της διχόνοιας για να φανατίσουν και να στρατεύσουν τους «δικούς» τους. Να μην αλλάξουν το πολιτικό στρατόπεδο που τους είπαν οι παππούδες και οι κομματάρχες τους ότι είναι δημοκράτες και ανήκουν στις πατριωτικές δυνάμεις ούτε αυτοί που οι δικοί τους τούς γέμισαν τα μυαλά ότι είναι πατριώτες, εθνικόφρονες και οι πρωταγωνιστές των Εθνικών Αγώνων. Με αυτούς του τρόπους ελπίζαν ότι θα συγκρατήσουν τους οπαδούς – πελάτες τους και θα κερδίσουν τις εκλογές, χωρίς να νοιάζονται αν αυτές οι πρακτικές αρέσουν ή όχι στον λαό.

Θλιβερό πραγματικά το κατάντημά μας. Μικρός λαός, μικροί άνθρωποι, μικρά μυαλά, μικροί ηγέτες, μικρή – μηδαμινή πρόοδος και αλλαγή προς το καλύτερο. Αρκούμαστε στο παρελθόν ξεχνώντας τα εγκληματικά μας λάθη και δεν στοχεύουμε το ελπιδοφόρο και πολιτισμένο μέλλον χωρίς διχόνοιες.

Το έχω γράψει ξανά: Τα Ιστορικά γεγονότα επιτυχή ή ολέθρια ανήκουν στην κρίση της ιστορίας την οποία πρέπει όλοι να σεβόμαστε. Ο απελευθερωτικός αγώνας της ΕΟΚΑ ήταν ό,τι σπουδαιότερο και ηρωικότερο έκανε αυτός ό λαός. Όταν ο Γρίβας ηγείτο αυτού του Αγώνα πρόσφερε εθνική υπηρεσία και γι’ αυτό το λόγο σ’ αυτή τη χρονική περίοδο της ζωής του αξίζει τιμής και εκτίμησης. Για όσα λάθη έκανε μετά που προκάλεσαν εθνική καταστροφή, του πρέπει καταδίκη. Ο Μακάριος τιμάται ως ο πολιτικός ηγέτης του Αγώνα και θεμελιωτής της μετέπειτα Κυπριακής Δημοκρατίας. Ωστόσο και ο ίδιος δεν απέφυγε τα λάθη, ιδιαίτερα κάθε φορά που έπεφτε στις τρικλοποδιές των Άγγλων. Ας τα ξεκαθαρίσει λοιπόν η ιστορία. 

Πρέπει όλοι εμείς να κοιτάξουμε μπροστά για την ευτυχία και την πρόοδο ιδιαίτερα των νέων ανθρώπων και φτάνει πια να τους δηλητηριάζουμε με τα δικά μας πάθη. Είναι τόσο δύσκολο να το καταλάβουν οι πολιτικοί μας;

Πρέπει όλοι με ανοιχτό πνεύμα να συμβάλουμε στην πορεία μας βασανισμένης πατρίδας προς την πρόοδο και τον πολιτισμό, αφήνοντας πίσω τα πάθη που μας κατέστρεψαν.

 

Ας αλλάξουμε επιτέλους 

Η διχαστική συμπεριφορά των πολιτικών χάριν της εκλογικής επιτυχίας δηλητηριάζει κυρίως τα νέα παιδιά. Ας τους εφοδιάσουμε με σωστά πανανθρώπινα πρότυπα που έκαναν τον κόσμο καλύτερο για να μπορέσουν να διορθώσουν αυτά που όλοι εμείς οι παλαιότερο καταστρέψαμε. Ας αφήσουμε και τον Γρίβα και τον Μακάριο εκεί που τώρα κείτονται, κι ας έρθουν οι ιστορικοί να τους κρίνουν με αυστηρότητα. Φτάνει πια και τα μνημεία και τα σύμβολα και οι προτομές, και τα μουσεία και οι σύλλογοι, οι ονομασίες κτηρίων, αεροδρομίων, δρόμων νοσοκομείων, ιδρυμάτων, γηπέδων. Φτάνει, γεμίσαμε την Κύπρο, μοιάζουμε τριτοκοσμικοί. Ας αλλάξουμε επιτέλους για να δημιουργήσουμε κάποτε ένα σύγχρονο, κανονικό και πολιτισμένο κράτος, αφού πρώτα βέβαια απελευθερώσουμε όλα όσα χάσαμε. Για όλα αυτά ελπίζω ο Θεός να μας ελεήσει.

 

*Επίτιμος Πρόεδρος Συνδέσμου Ελλήνων Διευθυντών Μέσης Εκπαίδευσης Κύπρου.