Είναι γνωστό ότι πολλές φορές κάποιες δικαστικές αποφάσεις είναι ακατανόητες για την κοινή λογική. Όπως και το τι λαμβάνουν υπόψη οι δικαστές και τι συμφωνίες και συμβιβασμούς κάνουν οι δικηγόροι. Αλλά, η χτεσινή καταδίκη για τον φόνο δύο γυναικών δεν είναι απλώς ακατανόητη, δεν την χωράει ο ανθρώπινος νους.
Στα Κάρδαμα, κοντά στον Κάτω Αμίαντο, ένας 33χρονος κάλεσε δύο γυναίκες, την Khaiat Alraeesi, 43 χρονών και την Mariia Gazibagandova 33, για επί πληρωμή σεξ. Έμειναν μαζί το βράδυ σε εξοχική κατοικία και την επόμενη μέρα τις πυροβόλησε και τις σκότωσε με κυνηγετικό όπλο. Το Μόνιμο Κακουργιοδικείο Λεμεσού τον καταδίκασε χτες σε φυλάκιση 25 χρόνων για τον κάθε φόνο, αλλά οι ποινές να συντρέχουν. Δηλαδή, σύνολο 25 χρόνια φυλάκιση για την αφαίρεση της ζωής δύο ανθρώπων.
Παρόλο που ομολόγησε. Παρόλο που το δικαστήριο μιλά στην απόφασή του για πράξη στυγνή, βάναυση, επιπόλαια και ηθελημένη. Η κατηγορία, λέει, ήταν για ανθρωποκτονία και όχι για φόνο εκ προμελέτης. Διότι, δεν το είχε προμελετήσει, το έκανε όταν τις άκουσε να μιλούν μεταξύ τους και να τον χλευάζουν. Και λοιπόν; Είναι αυτό ελαφρυντικό; Αφαίρεσε δυο ανθρώπινες ζωές που να πάρει! Τελειωτικά. Απόλυτα. Υπάρχει τίποτα πιο απόλυτο από τον θάνατο;
Μόνο για όσα έκανε μετά τους φόνους η καταδίκη του θα έπρεπε να ήταν αυστηρότερη. Να θυμίσω; Ότι όταν τις πυροβόλησε έκατσε ψύχραιμα και σκέφτηκε τι να κάνει. Τις κουβάλησε στο υπόγειο του σπιτιού και τις έκρυψε. Η μια γυναίκα ήταν ακόμα ζωντανή κι έμεινε εκεί περιμένοντάς την να ξεψυχήσει. Μετά άρπαξε την πιστωτική κάρτα του θύματός του, πήγε στη Λεμεσό, βρήκε δυο εργάτες, τους μετέφερε στο σπίτι και τους έβαλε να σκάψουν λάκκο, τους μετέφερε ξανά πίσω στη Λεμεσό κι επέστρεψε για να κρύψει στο λάκκο τα θύματά του. Εκεί βρέθηκαν θαμμένες οι δύο γυναίκες στις 5 Δεκεμβρίου 2021, μετά από δική του υπόδειξη, όταν ομολόγησε.
Σύμφωνα με το Κακουργιοδικείο, η συμπεριφορά που εκδήλωσε τη δεδομένη στιγμή αλλά και των όσων ακολούθησαν, καταδεικνύει την παντελή αδιαφορία του για την ανθρώπινη ζωή. Κι αυτό σημαίνει 25 χρόνια φυλάκιση; Τα ισόβια, δηλαδή, πότε πρέπει να επιβάλλονται; Πόσους ανθρώπους έπρεπε να σκοτώσει και πόσο έπρεπε να αδιαφορήσει για την ανθρώπινη ζωή;
Δύο φορές ισόβια θα έπρεπε να καταδικαστεί. Έτσι λέω εγώ, έστω και αυθαίρετα, που δεν είμαι δικαστής. Αλλά, να θυμίσω και μια άλλη υπόθεση για να δικαιολογήσω την αυθαιρεσία μου. Το ίδιο Κακουργιοδικείο, της Λεμεσού, είχε καταδικάσει τον Χριστάκη Θωμά, ο οποίος σκότωσε, στις 24 Νοεμβρίου 2015 στη Λεμεσό, τρεις ανθρώπους (τα αδέλφια Κωνσταντίνο και Παράσχο Ντορζή, 19 και 21 ετών, και τον 24χρονο Αιμίλιο Μιλτιάδους), συνολικά σε 35 χρόνια φυλάκιση με ποινές συντρέχουσες.
Ο Γενικός Εισαγγελέας άσκησε έφεση και το Ανώτατο Δικαστήριο, τον Ιούνιο του 2019, ανέτρεψε την απόφαση του Κακουργιοδικείου και καταδίκασε τον Θωμά τρεις φορές ισόβια. Και μάλιστα, διαδοχικές ποινές και όχι συντρέχουσες. Διότι, όπως ανέφερε στην απόφασή του το Ανώτατο, «η ιερότητα της ζωής έχει βάναυσα παραβιαστεί τρεις φορές. Η απώλεια τριών ανθρώπων έχει βυθίσει στο πένθος τρεις οικογένειες. Κάθε κατηγορία έχει χωριστό υπόβαθρο και χωριστό θύμα. Επιβάλλεται η επιβολή διαδοχικών ποινών».
Η ιερότητα της ζωής έχει βάναυσα παραβιαστεί δύο φορές σε αυτή τη νέα υπόθεση. Αλλά το Κακουργιοδικείο, πρόσθεσε, αφαίρεσε, βρήκε ίσως και ελαφρυντικά, δέχτηκε δικηγορικούς συμβιβασμούς (αντί εκ προμελέτης να είναι ανθρωποκτονία, λες και ήταν ατύχημα), και την ιερότητα της ζωής δύο γυναικών τη μέτρησε ως μία κι αποφάσισε 25 χρόνια φυλάκιση συνολικά. Διότι, συνολικά είναι, από τη στιγμή που συντρέχουν οι ποινές και άσχετα αν η ποινή λέει 25 χρόνια για την κάθε ζωή.
Ο Γενικός Εισαγγελέας οφείλει να ασκήσει έφεση. Να πάει στο Ανώτατο και να ζητήσει να επανεξεταστεί η ποινή. Η ιερότητα της ζωής έχει βάναυσα παραβιαστεί δύο φορές και κανένα ελαφρυντικό δεν το αλλάζει αυτό.
