Με όλη αυτή την «ιστορία» των χρυσών διαβατηρίων, που επανέρχεται συχνά στην επικαιρότητα, είναι αξιοσημείωτη η σιγή που επικρατεί από εμπλεκόμενους που βοηθήθηκαν από το πρόγραμμα Κ.Ε.Π.
Οι κύριοι ευεργετηθέντες, όπως developers, λογιστές/ελεγκτές, δικηγόροι κλπ, που πίεζαν τότε την Κυβέρνηση να προχωρήσει με τα διάφορα κίνητρα προσέλκυσης επενδυτών, δεν προσέξαμε να εκδώσουν έστω και μια τυπική ανακοίνωση για τα ευεργετήματα που έτυχαν και άφησαν μόνο τον Πρόεδρο να αντιμετωπίσει τη «λυσσαλέα» κριτική της οποίας τυγχάνει (μερικώς άδικα).
Και όμως, από το ΚΕΠ ευεργετήθηκε όλη η οικονομία της Κύπρου, μετά την καταστροφή του 2013. Σίγουρα, και παρατηρώντας εκ των υστέρων, υπήρχαν πολλές παρατυπίες, που αφορούν περίπου το 5% του συνόλου των ξένων επενδυτών, ποσοστό όχι μεν ευκαταφρόνητο, αλλά όχι και τεράστιο. Ασφαλώς και δεν έπρεπε να γίνουν αυτές οι παρατυπίες, αλλά από την άλλη, τέτοια εγκατάλειψη του Προέδρου είναι πρωτόγνωρη.
Τόσο η αναβάθμιση των ξενοδοχείων ή/και μαρίνων, η προσέλκυση της επένδυσης του καζίνου και οι επενδύσεις στα τουριστικά ορεινά θέρετρα (π.χ. αγορά εγκαταλειμμένων ξενοδοχείων και η αναβάθμισή τους, που είναι αποτέλεσμα κυρίως του Κ.Ε.Π.) είναι στοιχεία τα οποία δεν πρέπει να αγνοούνται.
Η πολιτική που ακολουθείται τώρα για προσέλκυση εταιρειών και υψηλά αμειβόμενων υπαλλήλων (9.000 αιτήσεις έως πρόσφατα, μέσα στο 2022) είναι ένα πολύ θετικό στοιχείο στην προσέλκυση ξένων επενδύσεων και ίσως στο τέλος οι ίδιοι αυτοί που κατηγόρησαν το Κράτος να επωφεληθούν.
Το θέμα του 5% ή 19% Φ.Π.Α. για την πρώτη κατοικία είναι ένα πρόσθετο στοιχείο που ίσως να οφείλεται στην κακή ερμηνεία του νόμου, αλλά και εδώ είδαμε ακόμη και ευρωβουλευτές Κύπριους να εμφανίζονται σαν μπροστάρηδες στην καταγγελία της Κύπρου και ακόμη δεν γνωρίζουμε το ύψος της τυχόν αποζημίωσης που ίσως θα πρέπει να καταβάλει το κράτος στην Ευρωπαϊκή Ένωση (υπάρχουν ενδείξεις για €200 εκ., σε μια περίοδο που το κράτος προσπαθεί να καλυτερεύσει τα οικονομικά του).
Πιστεύουμε ότι είναι απαράδεκτο να υπάρχει ένας ανταγωνισμός από Κύπριους ευρωβουλευτές (και άλλους) να προσβάλουν/εκθέσουν την Κύπρο, με τα ανάλογα αρνητικά αποτελέσματα. Για να κερδίσουν ίσως μερικές ψήφους, αυτοί, οι δικοί μας, ευρωβουλευτές (κάποιοι), δεν φαίνεται να έχουν κανένα ενδοιασμό. Χωρίς να συγχωρούμε τα λάθη και παραλείψεις του κράτους, κατ’ εμάς πρέπει να «μαυρίσουμε» κάποιους στις εκλογές που θα έλθουν. Εκείνους που καταγγέλλουν την Κύπρο χωρίς κανένα ενδοιασμό, νοιαζόμενοι μόνο για τη δική τους προβολή, κάτι τελείως απαράδεκτο και αντιπατριωτικό, κατά την άποψή μας.
Όπως αναφέραμε και σε προηγούμενα μας άρθρα («Ποιος Αγαπά την Κύπρο» και «Προδοσία της Κυπριακής Οικονομίας») όλα αυτά είναι ενδείξεις της επικρατούσας κατάστασης/νοοτροπίας, η οποία μόνο ζημιά μπορεί να μας προκαλέσει.
Είναι λοιπόν δικαιολογημένος ο Πρόεδρος μας να θεωρεί ότι τον εγκατέλειψαν οι ευεργετηθέντες.
Επειδή, όμως, δεν είμαστε μόνοι μας στην Ευρώπη, να έχουμε υπόψη πως ό,τι συμβαίνει στην Κύπρο καταγράφεται από ξένους επενδυτές και κυβερνήσεις και διερωτόμαστε τι εντύπωση θα έχουν για εμάς και τι εμπιστοσύνη μπορεί να μας δείξουν όταν εμείς οι ίδιοι δεν προστατεύουμε τη δική μας οικονομία. Πώς προστατεύουμε λοιπόν τους ξένους επενδυτές ακινήτων και άλλων;
Επιπλέον, είναι αξιοπρόσεκτη η σιγή ιχθύος εκ μέρους συντεχνιών και κομμάτων για την πρόσφατη εξαγγελία «απεργίας» στην ΑΗΚ, που και αυτή δείχνει την ελαφρότητα που μας διακατέχει και στέλνει ανάλογα μηνύματα στους ξένους.
Δεν είναι λοιπόν περίεργο γιατί οι ξένοι επενδυτές προτιμούν τη Μάλτα, η οποία ναι μεν μας αντιγράφει, χωρίς όμως τις δικές μας νοοτροπίες αυτοκαταστροφής.
