Πώς να χωρέσουν άραγε τώρα τα καθιερωμένα αυτήν την εποχή, και τόσο αγαπημένα μου από τα παιδικά μου χρόνια, χριστουγεννιάτικα τραγούδια, με τα άγρια φάλτσα από τις Βρυξέλλες, το Κατάρ και την Αθήνα; Από την άλλη, θα σπεύσει να πει κάποιος ότι καλό είναι να σκάνε και τέτοια πράγματα. Να καθαρίζει το τοπίο. Να ξεχωρίζουμε την ήρα από το σιτάρι. Να βλέπουμε και να παίρνουμε μαθήματα από το πώς τα χειρίζονται οι σοβαρές χώρες. Και προπαντός, να κοιταζόμαστε καλύτερα στον καθρέφτη.
Πάντως, για να παρηγορηθούμε και λίγο, μιας και πάντα μας βολεύει και μας παρηγορεί που «βρώμικα» υπάρχουν παντού, ξεχωρίζω από χθες και την είδηση ότι η Αστυνομία στις Μπαχάμες συνέλαβε τον SamBankman-Fried, ιδρυτή του χρεοκοπημένου χρηματιστηρίου κρυπτονομισμάτων FTX. Τον προηγούμενο μήνα η εταιρεία υπέβαλε αίτηση πτώχευσης στις ΗΠΑ, αφήνοντας πολλούς χρήστες/πελάτες να μη μπορούν να αποσύρουν τα χρήματά τους. Η FTX έφτασε να χρωστά στους 50 μεγαλύτερους πιστωτές της σχεδόν 3,1 δισ. δολάρια!
Για να επιστρέψουμε όμως στα καθ’ ημάς. Σε περιβάλλον πολέμου, οικονομικής κρίσης και αβεβαιότητας για την επόμενη μέρα, ο τόπος οδηγείται σε εκλογές μέσα σε κλίμα βαρύ και τοξικό, κυρίως εξαιτίας της υπόθεσης των παρακολουθήσεων. Η Τουρκία, μόνιμη και απρόβλεπτη απειλή. Το Κυπριακό κολλημένο στις βουλές της Άγκυρας, αλλά και στις πάγιες αγκυλώσεις της δικής μας πλευράς. Βία και απάτες είναι σχεδόν καθημερινά, ακραία φαινόμενα. Δεν προλαβαίνεις να επεξεργαστείς το ένα, έρχεται άλλο και το υπερκαλύπτει. Ξεχάσαμε την 12χρονη και τη λίστα των παιδεραστών. Την Κιβωτό του Κόσμου.
Πάλι καλά, θα πει κάποιος, που η μνήμη καμιά φορά θωρακίζεται ξεχνώντας. Τώρα, έχουμε το Κατάρ Gate με πρωταγωνίστρια μια ελληνίδα ευρωβουλευτή, που κρατείται σε κελί φυλακής, αντιμέτωπη με την κατηγορία της διαφθοράς, της δωροδοκίας και του ξεπλύματος μαύρου χρήματος. Ποντάρω πολύ στην ψυχραιμία, νηφαλιότητα και αντικειμενικότητα των βελγικών αστυνομικών, δικαστικών και δημοσιογραφικών «αρχών».
Ξεχώρισα χθες, απ’ όλα όσα άκουσα, είδα και διάβασα στην Ελλάδα για το «Θέμα Καϊλή», μια συνέντευξη που έδωσε στο Πρώτο Πρόγραμμα ραδιοφωνίας της ΕΡΤ, στην εκπομπή του Θάνου Σιαφάκα, ο κ. Χαρίδημος Κ. Τσούκας (www.htsoukas.com), καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κύπρου και ερευνητής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Warwick. Είμαι σίγουρος πως στο μικρό απόσπασμα από τη δική του ανάλυση εδώ, θα διακρίνουμε και πολλά «πρόσωπα και προσωπεία» στην Κύπρο. Όπως και πολλές … παθογένειες:
«Οι αξιωματούχοι δεν χρηματίζονται απαραίτητα γιατί τους λείπουν χρήματα. Αυτή είναι η οπτική γωνία του απλού ανθρώπου ο οποίος δυσκολεύεται να τα βγάλει πέρα. Εδώ πρέπει να μπούμε σε ένα άλλο ηθικο-ψυχολογικό επίπεδο. Και αυτό που εγώ βλέπω είναι η απουσία ηθικού πυρήνα. Και το ερώτημα είναι, όταν είσαι αξιωματούχος, έχεις εκείνον τον ηθικό πυρήνα, την πυξίδα η οποία θα σε καθοδηγεί στον επαγγελματικό σου και γενικότερό σου βίο; Ο ηθικός μου πυρήνα, εμένα ως δασκάλου, ως καθηγητή, είναι ό,τι κουβαλάω από την οικογένειά μου και τα όποια στοιχεία του εαυτού μου, αλλά πλάθεται και στο επαγγελματικό μου, κοινωνικό περιβάλλον. Έτσι, όταν βλέπουμε λοιπόν πράξεις διαφθοράς, δεν αρκεί μόνο να ασχοληθούμε με το ατομικό επίπεδο, αλλά να θέσουμε και άλλα ερωτήματα.
Παραδείγματος χάριν: Σε τι περιβάλλον πολιτικό, οργανωσιακό, κοινωνικό κινούνται αυτοί οι άνθρωποι; Και πώς τους ενσταλάχτηκαν οι αξίες του ακέραιου επαγγελματισμού; Πώς επιλέγουμε ανθρώπους – τα κόμματα εννοώ τώρα – για να εκπροσωπηθούν; «
Σε προχθεσινό του άρθρο στην Καθημερινή Αθηνών, ο κ. Τσούκας αναφέρεται στην κ. Καϊλή ως ένα κατασκευασμένο μιντιακό είδωλο.
«Ξέρω κόσμο που την έχει ψηφίσει την κ. Καϊλή, από το συγγενικό μου, επαγγελματικό μου περιβάλλον κλπ. Τι ήξεραν για την κυρία Καϊλή (σ.σ.: για να την ψηφίσουν); Απολύτως τίποτα! Το μόνο που ήξεραν ήταν η μιντιακή της περσόνα. Σε ένα μιμντιακό περιβάλλον που κατασκευάζει περσόνες για να εκπροσωπήσουν την κοινωνία, η κοινωνία δεν γνωρίζει πολλά πράγματα για αυτούς, παρά μόνο την μιντιακή κατασκευή τους.
Τα κόμματα όμως οφείλουν να λειτουργούν ως φίλτρα. Να γνωρίζουν περισσότερα.»
