Γράφτηκε χθες σε ΜΜΕ ότι το απόγευμα της Δευτέρας ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ενημερώθηκε με λεπτομέρεια από συνεργάτες του για τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων της ΑΗΚ και τον κίνδυνο να διαταραχθεί η ομαλότητα στην ηλεκτροδότηση.

Όμως, η πρώτη ανακοίνωση των συντεχνιών για τα δύο επώδυνα μέτρα διαμαρτυρίας έναντι της πολιτικής περιθωριοποίησης της ΑΗΚ που πιστεύουν ότι ακολουθεί η Κυβέρνηση, είχε δημοσιοποιηθεί πριν από 7 μέρες. Χρειάστηκαν 5-6 μέρες για να ενημερωθεί λεπτομερώς ο Πρόεδρος; Τις προηγούμενες μέρες είχε άγνοια του θέματος; Κι αν δεν είχε άγνοια (που είναι και το πιθανότερο), γιατί έμεινε απόγευμα Δευτέρας να ζητήσει, όπως γράφτηκε, από συνεργάτες του να κινητοποιηθούν και να μπουν σε διάλογο με τις συντεχνίες για να αποτραπεί η ταλαιπωρία των καταναλωτών; Γιατί δεν ζήτησε από την πρώτη μέρα από την υπουργό Ενέργειας να τεθεί σε συναγερμό και να καλέσει σε εντατική διαβούλευση τις συντεχνίες, παρουσία και του άχρωμου και άοσμου διοικητικού συμβουλίου; Αφού ακόμα και η υπουργός δήλωσε δημόσια πως δεν υπάρχει εργατική διαφορά ή αμιγώς εργασιακό αίτημα, το θέμα δεν ήταν «να λογικευτούν» ή «να ζητήσουν λιγότερα» οι συντεχνίες. Αυτό που χρειαζόταν ήταν μια συζήτηση επί της ουσίας των θεμάτων πολιτικής που θέτουν, τα οποία, πρώτον, επηρεάζουν την ποιότητα της δουλειά τους και την ασφάλεια των συνθηκών εργασίας τους, δεύτερο, οδηγούν τον οργανισμό τους σε μαρασμό και τρίτο, είναι θέματα για τα οποία συμμερίζονται τις ανησυχίες τους και το διοικητικό συμβούλιο και η διεύθυνση.

Κάποιοι λένε «δεν θα πει ο υπάλληλος στον εργοδότη τι θα κάνει». Ακόμα κι αν δεχτούμε αυτή τη λογική, στην περίπτωση της ΑΗΚ ο άμεσος εργοδότης -αυτός που διοικεί- είναι το δ.σ. και η διεύθυνση. Και αυτοί δεν διαφωνούν επί της ουσίας με τις συντεχνίες.

Την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές διεξαγόταν συνάντηση που διεκδίκησε και πέτυχε με τις συντεχνίες ο υπουργός Εργασίας. Εν γνώσει του ιδίου -και των συντεχνιών- ότι το διακύβευμα είναι το μέλλον της ΑΗΚ και ευρύτερα του τομέα της ενέργειας και όχι μια διαφορά που απαιτεί τη μεσολάβηση του Υπουργείου Εργασίας. Ήταν όμως η μόνη προσπάθεια της Κυβέρνησης όλες αυτές τις μέρες για αποτροπή των απεργιακών μέτρων και την αξιοποίησαν οι εργαζόμενοι. Ένδειξη της καλής τους θέλησης. Την οποία καλή θέληση δυστυχώς δεν έδειξε έμπρακτα -ενδεχομένως κατόπιν άνωθεν εντολών- η υπουργός Ενέργειας. Όχι μόνο την τελευταία εβδομάδα, αλλά εδώ και μήνες, όταν οι συντεχνίες ξεκίνησαν να δημοσιοποιούν τις θέσεις τους για μια σειρά πολιτικών αποφάσεων και προθέσεων, που δεν πλήττουν μόνο τα δικά τους συμφέροντα, ως εργαζομένων, αλλά και αυτά όλων εμάς των καταναλωτών ηλεκτρισμού.