Το καλοκαίρι σε συνέντευξη του ο υπουργός Παιδείας, Πρόδρομος Προδρόμου, ερωτηθείς τι θα κάνει σε περίπτωση που ο ΔΗΣΥ κερδίσει τις εκλογές και του προταθεί ανανέωση της θητείας του στο ίδιο υπουργείο απάντησε πως «ακόμα αντέχει και θα ήταν διατεθειμένος». Το ερώτημα όμως είναι αν η κοινωνία μπορεί να τον αντέξει; Πάντα υπάρχει μια ελπίδα, ειδικά για αυτό το έρμο και ταυτόχρονα τόσο σημαντικό υπουργείο πως θα βρεθεί κάποιος πιο φωτισμένος, πιο αποφασιστικός και χωρίς εξαρτήσεις με παπάδες και άλλους συντηρητικούς κύκλους, κάποιος καλύτερος τέλος πάντων, αλλά η πραγματικότητα μέχρι τώρα μας διαψεύδει. Κι εκεί που νομίζουμε πως χειρότερα δεν γίνεται, κάποιος μας εκδικείται.
Ο πάλαι ποτέ προοδευτικός Προδρόμου έχει ως υπουργός Παιδείας ταυτιστεί με το σκίσιμο σελίδας βιβλίου για να αφαιρεθεί η αναφορά στον Αττατούρκ. Έχει ταυτιστεί με τη λογοκρισία έργου σε θεατρική παράσταση, επικαλούμενος τις ευαισθησίες κάποιων γονέων. Έχει ταυτιστεί με την άρνηση στην εφαρμογή του μαθήματος σεξουαλικής αγωγής σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης επικαλούμενος αντισυνταγματικότητα της πρότασης νόμου που προωθούσε η Βουλή. Η οποία πρόταση, αφού ψηφίστηκε από την πλειοψηφία των βουλευτών, υπογράφηκε από τον Πρόεδρο και ουδείς, ούτε Γενικός Εισαγγελέας ούτε υπουργός Παιδείας, μίλησαν ξανά για αντισυνταγματικότητα.
Το γενικό ερώτημα «μπορεί ένα αγόρι να αγαπά ένα άλλο αγόρι κι ένα κορίτσι ένα άλλο κορίτσι;» θεωρήθηκε επικίνδυνο για τα παιδικά αυτιά. Κι ενώ ο Φιλέας Φόγκ έκανε τον γύρο του κόσμου σε 80 μέρες, είδε, έμαθε, αγάπησε, εμείς περιφερόμαστε γύρω από τα ταμπού μας και φοβόμαστε τις λέξεις. Όχι μόνο για 80 μέρες, αλλά για δεκαετίες, για μια ολάκερη ζωή. Σκίζουμε βιβλία για να μην μάθουν οι Κύπριοι μαθητές την ύπαρξη του Αττατούρκ και το γεγονός πως για τους Τούρκους είναι ήρωας. Αν το μάθουμε αυτό, θα κλυδωνιστεί ο πατριωτισμός μας. Αν τα παιδιά ακούσουν τη φράση «ένα αγόρι μπορεί να αγαπά ένα άλλο αγόρι κι ένα κορίτσι ένα άλλο κορίτσι», τότε τα παιδιά μας θα αλλάξουν αίφνης σεξουαλικό προσανατολισμό.
Και τα καλύτερα έπονται. Έχουμε να ζήσουμε μεγάλες στιγμές όταν, μετά την παρέμβαση της Βουλής, εισαχθεί στα σχολεία το μάθημα σεξουαλικής αγωγής. Το οποίο, το πιο πιθανό είναι να μην ονομάζεται έτσι αλλά, όπως το συνηθίζουμε, Αγωγή του Πολίτη ή κάτι πιο σεμνό τέλος πάντων. Μόνο, που ο νυν υπουργός, όσο και να το εύχεται, δεν θα είναι στην θέση του υπουργού. Κι από κάποια άλλη θέση ίσως βλέπει τα πράγματα αλλιώς.
