Μπορεί κατά την προεκλογική εκστρατεία ο Αβέρωφ Νεοφύτου να δήλωνε κατ΄ επανάληψη ότι ο ΔΗΣΥ θα βρίσκεται στην αντιπολίτευση αν χάσει τις εκλογές. Αυτή είναι η δημοκρατία, έλεγε. Μπορεί να επιμένει ακόμα σε αυτή την εξαγγελία, που αχρείαστα έκανε για λόγους τακτικής (προφανώς για να «τρομοκρατήσει» τους κομματικούς ψηφοφόρους ότι θα μείνουν εκτός κυβέρνησης). Αλλά, τώρα που ήρθε η ώρα των αποφάσεων είναι διάχυτη η δυστοκία.
Από τη μια είναι οι συγκρουόμενες απόψεις των ηγετικών στελεχών, που εκδηλώνονται και δημοσίως και στο παρασκήνιο, και από την άλλη είναι οι συναγερμικοί ψηφοφόροι που δεν είναι εύκολο να ελεγχθούν ή να καθοδηγηθούν προς μια κατεύθυνση. Κι αυτό επειδή το δίλημμα είναι αν θα ψηφίσουν την Κυριακή τον υποψήφιο που γνωρίζουν ότι ήταν, και δηλώνει ότι είναι ακόμα, συναγερμικός ή τον υποψήφιο που σε όλη την προεκλογική παρουσίαζαν ως υποψήφιο του «αιώνιου αντιπάλου», του ΑΚΕΛ.
Είναι προφανές πως στην ηγεσία του ΔΗΣΥ είναι έντονη η πικρία για την απόφαση του Νίκου Χριστοδουλίδη να πορευτεί ως ανθυποψήφιος του προέδρου του κόμματος, αλλά ως γνωστό στις πολιτικές αποφάσεις το κριτήριο της πικρίας είναι από τα τελευταία. Γι΄ αυτό εξάλλου και το πρώτο μήνυμα του κ. Χριστοδουλίδη, χθες, ήταν να απευθυνθεί «στην ηγεσία και στον κόσμο του Δημοκρατικού Συναγερμού, τον οποίο δεν σταμάτησα στιγμή να αντικρίζω με σεβασμό και εκτίμηση» και να υπενθυμίσει ότι «ποτέ δεν έχω απαρνηθεί από πού προέρχομαι κομματικά, όπως επίσης και τις πολιτικές μου καταβολές». Μια δήλωση που κατέληγε στο ότι «αυτό που προέχει είναι να διασφαλίσουμε ότι δεν θα επιστρέψουμε σε πολιτικές που οδήγησαν τον κυπριακό λαό, που οδήγησαν τη χώρα μας σε πολιτικά και οικονομικά αδιέξοδα». Δηλαδή, κοπιάστε για να μην επιστρέψουμε σε πολιτικές ΑΚΕΛ. Κάτι που την ηγεσία μπορεί να μην την αγγίζει, ίσως υπό τις περιστάσεις να βολεύεται και με μια πενταετία στην αντιπολίτευση, αλλά αγγίζει της εκλογική βάση του ΔΗΣΥ.
Έβαλε, λοιπόν, ένα πλαίσιο με αυτή τη δήλωση, τόσο προς την ηγεσία όσο και προς τον κόσμο του ΔΗΣΥ. Και ακριβώς αυτό είναι που θα ληφθεί πρωτίστως υπόψη από την κομματική ηγεσία. Κυρίως, αυτό που τους απασχολεί (όσους διαθέτουν τη στόφα του πολιτικού, όπως ο Αβέρωφ και ο Αναστασιάδης) είναι τι θα γίνει στο κόμμα αν η ηγεσία δώσει κατεύθυνση την οποία δεν θα ακολουθήσει η εκλογική βάση.
Δεν είναι απίθανο να αποφασιστεί να μην υπάρξει επίσημη υποστήριξη από το κόμμα προς τον Χριστοδουλίδη. Που κι αυτό είναι δύσκολο γιατί Αβέρωφ και Αναστασιάδης έπαιρναν πάντα καθοδηγητικές αποφάσεις, δεν τις φόρτωναν στους οπαδούς. Αλλά, είναι απίθανο να υποστηριχθεί ο Ανδρέας Μαυρογιάννης. Ήδη το κόμμα αντιμετωπίζει προβλήματα λόγω της αποτυχίας να είναι (για πρώτη φορά) ο πρόεδρος του στο δεύτερο γύρο. Η ενδεχόμενη απόφαση που θα συγκρούεται με την επιθυμία των ψηφοφόρων του, θα φέρει την ηγεσία σε ακόμα πιο δύσκολη θέση.
Οι φωνές που ακούγονται προς αυτή την κατεύθυνση (π.χ. από τον Φαίδωνος και από τον Πουργουρίδη) επισκιάζονται από την καταλυτική παρέμβαση του Νίκου Αναστασιάδη, που εκδηλώθηκε από το βράδυ της Κυριακής για να μην αφήσει τις εξελίξεις να πάρουν διαστάσεις που δεν θα συμμαζεύονται. Γι΄ αυτό προφανώς και οι αποφάσεις θα ανακοινωθούν σήμερα κιόλας. Χωρίς να πάρουν ανάσα, ούτε οι ίδιοι ούτε οι ψηφοφόροι, για να μην πάρουν ίσως και διαστάσεις οι φωνές για υπερβάσεις με άλλες σκοπιμότητες.
Υ.Γ. Σχολιάζαμε πριν από τις εκλογές κάποιες δημοσκοπήσεις, που έδειχναν καταβαράθρωση του Νίκου Χριστοδουλίδη και εφημερίδες που έγραφαν ότι τα ποσοστά θα διαφοροποιηθούν «με την πάροδο των ημερών, αν όχι των ωρών». Πέντε μέρες πριν τις εκλογές έγραφαν για τον Χριστοδουλίδη, στη πρώτη σελίδα: «Ξεφουσκώνει ώρα με την ώρα». Και μας έκαναν μαθήματα, διότι τον περιμένουν ακόμα να ξεφουσκώσει. Πώς τολμούμε, ρωτούσαν, να αμφισβητούμε κοτζάμ εταιρείες δημοσκοπήσεων. Λοιπόν, λίγες μέρες πριν τις εκλογές έδειχναν ότι ο Χριστοδουλίδης από το 32% έπεσε ξαφνικά στο 25% και ο Αβέρωφ περνούσε δεύτερος. Τελικά, ο Χριστοδουλίδης πήρε 32% και δεύτερος πέρασε ο Μαυρογιάννης. Τι να τους πούμε; Ας εξηγήσουν οι ίδιοι.
