«Where is Cyprus?» Το ερώτημα αυτό δεν αποκλείεται να έγινε αρκετά δημοφιλές στις μηχανές αναζήτησης των μελών της κινηματογραφικής κοινότητας την περασμένη εβδομάδα. Βλέπετε, μια ταινία από το μυστηριώδες νησιωτικό κρατίδιο που βρίσκεται κάπου στη Μέση Ανατολή, έλαβε το βραβείο Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας Μυθοπλασίας του Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Τραϊμπέκα. Και μάλιστα διαγωνιζόμενη με προτάσεις δημιουργών από χώρες με μεγάλη κινηματογραφική παράδοση: Βρετανία, Γαλλία, Σουηδία, Ισπανία, Ισραήλ, Δανία, Ρουμανία, Χιλή.
«And where is Tribeca?» αντερωτούν όσοι στο εν λόγω μυστηριώδες κρατίδιο δεν έχουν διάθεση να εκτιμήσουν το μέγεθος της επιτυχίας της ταινίας του Μάριου Πιπερίδη. Και είναι πράγματι αξιοσημείωτο ότι πέρασαν τόσες μέρες και δεν άρχισαν να έρχονται χύδην οι συγχαρητήριες ανακοινώσεις από κόμματα, οργανώσεις και φορείς. Από αυτούς που μάλλον δεν έχουν συμβάλει ούτε στο ελάχιστο στο χτίσιμο αυτών των επιτυχιών, αλλά σπεύδουν να διεκδικήσουν λίγες αχτίδες από τη λάμψη τους. Φαίνεται ότι δεν συγκινούνται με κάτι λιγότερο από τα Όσκαρ. Άντε, μπορεί να συμβιβαστούν και με κανένα Χρυσό Φοίνικα.
Ε, λοιπόν, κύριοι η Τραϊμπέκα βρίσκεται στην καρδιά της πρωτεύουσας του κόσμου. Συνιδρυτής του Φεστιβάλ είναι ο «πολύς» Ρόμπερτ Ντε Νίρο και ο θεσμός υφίσταται από το 2002, όταν και δημιουργήθηκε για να δώσει ώθηση στο Μανχάταν, που μετρούσε ακόμη τις πληγές του από την επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου. Στην περιοχή εδρεύουν μερικά από τα σημαντικότερα ΜΜΕ στον πλανήτη, ενώ το φεστιβάλ τυγχάνει μεγάλης προβολής και γίνεται πόλος έλξης για επιχειρηματίες, παραγωγούς, δημοσιογράφους και καλλιτέχνες. Δεν έχει σίγουρα το κύρος του Σάντανς και το Λος Άντζελες παραμένει πάντα η Μέκκα του κινηματογράφου. Εντούτοις, η διοργάνωση έχει τον τρόπο να μαγνητίζει τα φλας τόσο με τις προβολές, όσο και με παράλληλες εκδηλώσεις, όπως το φημισμένο πρόγραμμα ομιλιών Tribeca Talks, με τη συμμετοχή εμβληματικών εκπροσώπων της βιομηχανίας του θεάματος.
Είναι δεδομένο ότι η πρωτιά στην Τραϊμπέκα, εκτός από την ηθική ικανοποίηση και τα διόλου ευκαταφρόνητα έπαθλα, δίνουν στον Μάριο Πιπερίδη και την ταινία του μια καλή ώθηση για μια ευοίωνη διεθνή πορεία σε φεστιβάλ και αίθουσες. Αναμφισβήτητα, θα πάει με άλλον αέρα σε λίγες μέρες στο Μάρκετ των Καννών, το μεγαλύτερο κινηματογραφικό «παζάρι» στον κόσμο. Υπενθυμίζω, όμως, ότι για το συγκεκριμένο Μάρκετ, κάποιοι από τους αιρετούς φωστήρες μας έθεταν ερώτημα στη Βουλή το 2014 όταν η Κύπρος αποφάσιζε να επιστρέψει, μετά από αποχή ενός χρόνου λόγω της οικονομικής κρίσης. Τους φάνηκε αστρονομικό το ποσό των 14 χιλιάδων ευρώ (!) που κόστισε το περίπτερο, όταν άλλες χώρες όπως π.χ. η Τουρκία δαπανούν εκατοντάδες χιλιάδες.
Ο ίδιος ο διευθυντής των Πολιτιστικών Υπηρεσιών εκτίμησε δημόσια ότι η προβολή που προσφέρουν στη χώρα τέτοιες επιτυχίες σαν του Πιπερίδη αξίζουν εκατομμύρια. Όμως όταν οι σοφοί που τους έχουμε εμπιστευθεί τις τύχες μας αδυνατούν να συνειδητοποιήσουν τη σημασία της συμμετοχής της Κύπρου στη σημαντικότερη πλατφόρμα συνάντησης και επαγγελματικών συναλλαγών στον χώρο του κινηματογράφου παγκοσμίως, αυτό δείχνει ότι αγρόν ηγόρασαν για τη σημασία αυτής της τέχνης στην προβολή της χώρας και την εμπλοκή στον παγκόσμιο καλλιτεχνικό διάλογο της 7ης τέχνης. Έτσι εξηγείται άλλωστε και το πενιχρό κονδύλι που διαχειρίζεται η Συμβουλευτική Επιτροπή Κινηματογράφου κάθε χρόνο για όλα τα πρότζεκτ, το οποίο σε άλλες χώρες δεν θα έφτανε να καλύψει ούτε… το catering μιας παραγωγής.
Είναι λογικό λοιπόν να μη λειτουργούν τα αντανακλαστικά μετά από τέτοιου μεγέθους επιτυχίες ή να μην έχουν τα μούτρα κάποιοι να τα λειτουργήσουν. Το πιο σημαντικό «βραβείο» για τον Μάριο Πιπερίδη και τους συνεργάτες του θα ήταν να καταφέρουν να πείσουν όλους αυτούς τους χοντρόπετσους ότι ο κινηματογράφος και ο πολιτισμός γενικότερα, είναι ένας τομέας στον οποίο αξίζει να επενδύσεις. Όμως αυτό δεν βλέπω να το παίρνει.
