Διαχρονική κι επίκαιρη η Ομηρική Ελένη… 
 
Ωραία και διλημματικη ,έπλασε  ο Όμηρος την ευειδή του Ελένη.  Αθώα ή ένοχη;                 
 
Μ ’αυτό το δίλλημα είχε ταυτιστεί η καθημερινότητα και το έργο της  αγαπημένης δασκάλας, της δασκάλας του Ελληνισμού στα εγκλωβισμένα παιδιά της Καρπασίας.             
 
Η Ελένη Φωκά , η ευειδής δασκάλα που τίμησε και τιμάται από τον Ελληνισμό , θεωρήθηκε όμως ένοχη από τον Τούρκο κατακτητή. Μοιρασμένη η προσφορά της ανάμεσα  στην αθωότητα και την ένοχη.
Διαχρονικός κι επίκαιρος είναι κι  ο Μπάμπης Τσικληρόπουλος με τους στίχους του,  που μας πρωτοτραγούδησε  η Χαρούλα πριν τριάντα χρόνια.                                                            
 
‘‘Εσύ Ελένη και κάθε Ελένη…’’  της Καρπασίας  , εσύ Ελένη της Αθηαίνου  και της Λακατάμιας  κι εσύ Ελένη του Άη Νικολά και της Ευρωβουλής …   ‘’… η ζωή σου να το ξέρεις είναι επικηρυγμένη…’’
 Αλήθεια μου φαίνεται αδιανόητο πόσα πράγματα έχουν αλλάξει , μέσα στην ιστορία του νησιού μας, την ιστορία που εμείς γράφουμε , με ‘’αθωότητα’’ ή με ‘’ενοχή ’’ .           
 
 Τρομάζω στην ιδέα , πόσα ακόμα μπορούν να αλλάξουν καθώς ο αέρας γυρνάει με ταχύτητα τις σελίδες της ιστορίας που γράφουμε . Αυτής που θα έχουν να μελετήσουν τα εγγόνια μας. Αν θα σταθούμε όρθιοι στο πείσμα των καιρών, της παγκοσμιοποίησης , της  ,της πολιτισμικότητας,  του ρατσισμού και του Εθνομηδενισμού . Ποιές αξίες θα κριθούν αθώες κι ποιές ένοχες…         
Τόλμησες αγαπητή Ελένη Σιούφτα να ορθώσεις το Ελληνικό σου ανάστημα στην εκκλησιά της ακριτικής Αθηαίνου και να εκφωνήσεις τον πανηγυρικό για την γιορτή του ‘’ΟΧΙ’’ . Μας τα είπες όπως σου τα τζοινώνησε η  Ελενη Φωκα.                                                                                      
 
 ‘’ Μάθε μας  λλία γράμματα , να μας τα τζοινωνήσεις , πο τζιείνα που εν  αντρέπεσαι πάνω τους να δικλήσεις ‘’                                                                                                                       
 Μπράβο σου , ούτε ντράπηκες ούτε δείλιασες να πεις τα πράγματα με το όνομα τους  κι ας θα σε χαρακτήριζαν ακραία , με ακραίες απόψεις. Ας έγινες το δίλημμα για κάποιους εκεί στο δημαρχείο της Λακατάμιας , ας συσκέφτηκαν για να αποφανθούν  την αθωότητα ή την ενοχή σου . Το φρόνημα όμως δεν χάθηκε  γι ‘αυτό κι αθωώθηκες , γιατί χρειάζονται μπροστάρηδες με  ‘ακραίες  απόψεις , ώστε να φοβούνται και να εκτίθενται οι ένοχοι καθώς αποσύρονται με ελαφριά πηδηματάκια.
Εκεί στην ακριτική Αθηαίνου αυτά πρέπει να μαθαίνουν τα παιδιά, ότι ένας και μονός στρατιώτης ήταν αρκετός για να κρατήσει το χωριό ελεύθερο από τους θρασύδειλους Τούρκους εισβολείς. Έχεις πολλά να τζοινωνήσεις τους μαθητές σου αγαπητή Σιούφτα. Ακόμα και με το μάθημα της γυμναστικής , να τους δείξεις τον γαλανόλευκο ουρανό , να τους  δείξεις τον εχθρό που έχει περικυκλωμένο το χωριό τους. Ακόμα και στο μάθημα της τέχνης θα τους μάθεις να ζωγραφίζουν την Αγιά  Σοφία του Βυζάντιου και να την  σημαιοστολίζουν με γαλανόλευκες σημαίες , όπως αυτές που ζωγράφιζε η συνονόματη σου στους πίνακες της Καρπασίας κι ας είναι επικηρυγμένη η ιδεολογία σας.   
          
Έχουμε χρέος να ξοφλήσουμε , όλα αυτά που μας υποθήκευσαν ,προσπαθώντας τωρα να τα οικειοποιηθούν , δουλεύοντας υποχθόνια εδώ και δεκαετίες. Έχει στηθεί σε αυτό το νησί ένας μηχανισμός που προσπαθεί να αποκόψει τις ρίζες αυτής της ατόφιας Ρωμιοσύνης , κάνοντας τους κατοίκους της λουλούδια του θερμοκηπίου. Κάπως έτσι περίγραψε ο νομπελίστας  Σεφέρης   το 1954 τα όσα εξελίσσονταν στο Χρυσοπράσινο φύλο. Δεν μας φοβίζουν τα σκληρά γρανάζια αυτού του μηχανισμού . Εμείς θα μπούμε σφήνα στις μυτερές του τροχαλίες κι ας ματώσουμε κι ας μας πούνε ακραίους οι λογοίς λογιών εχθροί , δεν θα λησμονήσουμε ,   ‘’…θα τον μεθύσουμε τον ήλιο με το νταούλι και με τον ζουρνά…’’ δίνοντας ελπίδα και παραδείγματα  στα  παιδιά μας .
Ζούμε σε ένα κόσμο μαγικό με φόντο όμως την Ακρόπολη και τον Λυκαβηττό , όπως έγραψε ο Μπάμπης Τσικληρόπουλος . Αν ζούσε σήμερα δεν θα πίστευε πόσες επικηρυγμένες Ελένες έχει αυτό το νησί.               
                                                                   
Είναι και μια άλλη Ελένη που ξεκίνησε φτωχόπαιδο  από τον Άη Νικόλα της Λεμεσού ,  παλεύοντας για τα Ελληνικά ιδεώδη και δίκαια ,όργωσε κυριολεκτικά τον απανταχού Ελληνισμό του Βυζάντιου, καταφέρνοντας εδώ και δέκα χρόνια να  διεισδύσει στο κέντρο του μηχανισμού , στις Βρυξέλλες και στο Στρασβούργο ,  προβάλλοντας το Ελληνορθόδοξο ανάστημα της και να υπερασπιστεί όλα αυτά που γαλουχήθηκε ενάντια στους καιρούς.    Δεν δίστασε μπροστά σε κανένα κίνδυνο , ας επικηρύχθηκε στο Αζερμπαϊτζάν , ας απειλήθηκε για σύλληψη από τον Ερτογαν , ας κηρύχθηκε persona non grada στην Αλβανία. Η αγαπητή Ελένη Θεοχάρους δεν σταμάτησε μπροστά σε κανένα κίνδυνο , συνέχισε να υπερασπίζεται τα ιδεώδη και δίκαια της Πατρίδας μας και του ευρύτερου Ελληνισμού.       
 
Οι συμπατριώτες μας την αγάπησαν και την εμπιστευτήκαν ανακηρύσσοντας την για δεύτερη φορά εκπρόσωπο μας στην Ευρωβουλή  ανακηρύσσοντας την πρώτη με 60 χιλιάδες ψήφους . Για κάποιους όμως κρίθηκε ένοχη , επειδή επέλεξε να συνεχισει να εκπροσωπεί το πατριωτικό μέτωπο δικαιώνοντας αυτούς που την ψήφισαν και δεν συμβιβάστηκε με καμία στρέβλωση.                                                                                                    Ο κομματικός όμως μηχανισμός του Αβέρωφ Νεοφύτου την έκρινε ένοχη  μεριμνώντας να την αποδομήσει και να την προπηλακίσει . Δεν πτοήθηκε όμως αντίθετα τίμησε τους ψηφόρους της αλλά και την Κύπρο μας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο από τα ευρωπαϊκά έδρανα , οπού και επιλέγηκε ως υποψήφια να τιμηθεί ως καλύτερη Ευρωβουλευτής.       
 
Της εύχομαι να μην κουραστεί να συνεχίσει να αγωνίζεται όσο κι αν της ρημάξουν την ψυχή της οι επικριτές της , είμαι σίγουρος ότι οι πατριωτικοί της αγώνες θα της δώσουν και πάλι τον Μάιο το δικαίωμα να συνεχισει να μας εκπροσωπεί επάξια στην Ευρώπη , ενάντια στον κάθε υποχθόνιο μηχανισμό εκ των έξω και εκ των έσω.
‘’ Λίγοι είμαστε κι αλίμονο στην γη αν ξοφληθεί η γενιά μας…’’
Κι εσύ Ελένη Φωκά , Ελένη Σιούφτα , Ελένη Θεοχάρους  και κάθε Ελένη , θα μας εμπνέετε κι ας είστε επικηρυγμένες !