Η Κύπρος του 2026 βρίσκεται μπροστά σε ένα ερώτημα που δεν είναι πια ρητορικό. Είναι υπαρξιακό. Θέλουμε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος που λειτουργεί με κανόνες, έλεγχο και λογοδοσία ή αποδεχόμαστε τη σταδιακή διολίσθηση σε κοινωνικό, πολιτικό και πολιτειακό επίπεδο;
Το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη νόμων, θεσμών ή ευρωπαϊκών πλαισίων. Το πρόβλημα είναι η χρόνια απουσία εφαρμογής. Στην Κύπρο, η διαφθορά δεν βιώνεται πλέον ως μεμονωμένο σκάνδαλο αλλά ως κανονικότητα ατιμωρησίας. Οι αποκαλύψεις δεν οδηγούν σε συνέπειες, η πολιτική ευθύνη χάνεται και η εμπιστοσύνη στους θεσμούς διαβρώνεται. Αυτό δεν είναι ζήτημα προσώπων. Είναι ζήτημα μηχανισμών ελέγχου που δεν λειτουργούν.
Το ίδιο μοτίβο επαναλαμβάνεται παντού: στη Δικαιοσύνη που καθυστερεί, στη Βουλή που συχνά λειτουργεί ως χώρος εντυπώσεων αντί ελέγχου, στην οικονομία που αναπτύσσεται χωρίς σταθερούς κανόνες, στο περιβάλλον που θυσιάζεται στο όνομα μιας ανάπτυξης χωρίς διορθωτικά μέτρα αειφορίας, στη στέγη που μετατρέπεται σε «επενδυτικό προϊόν» χωρίς κοινωνικές δικλείδες. Όταν το κράτος δεν λειτουργεί, η καθημερινότητα γίνεται άνιση, ακριβή και ανασφαλής.
Σε αυτό το περιβάλλον θεσμικής κόπωσης και κοινωνικής δυσπιστίας, το βασικό ερώτημα των πολιτών δεν είναι ιδεολογικό. Είναι λειτουργικό: ποιος μπορεί να ελέγξει την εξουσία και να φέρει αποτέλεσμα;
Η απάντηση δεν βρίσκεται ούτε στη διαχείριση της φθοράς των παραδοσιακών κομμάτων ούτε στην άνοδο προσωποκεντρικών σχημάτων που εκφράζουν οργή χωρίς πολιτικό βάθος και συνέχεια. Και οι δύο δρόμοι οδηγούν στο ίδιο αδιέξοδο.
Εξάλλου κανένα κόμμα από μόνο του δεν μπορεί να λύσει τα μεγάλα προβλήματα της χώρας, αλλά απαιτείται κοινοβουλευτική πλειοψηφία η οποία θα διαθέτει την ισχυρή βούληση να λάβει δύσκολες αποφάσεις και να κάνει τομές.
Εδώ ακριβώς τοποθετείται το Volt. Όχι ως κόμμα διαμαρτυρίας και όχι ως φορέας πόλωσης, αλλά ως καθαρή, έντιμη δύναμη ελέγχου της εξουσίας. Η δημοκρατία δεν εξαντλείται στη συμμετοχή ή στη σύγκρουση. Ο πυρήνας της είναι ο έλεγχος και η λογοδοσία. Ως η πολιτική δύναμη που υποστηρίζει την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας, που αγκαλιάζει όλους τους πολίτες, που χωρίς να υπολογίζει το πολιτικό κόστος μπορεί να θέσει κανόνες που εφαρμόζονται, να εφαρμόσει δικλείδες ασφαλείας, να φέρει αποτέλεσμα. Να επιτύχει ένα κράτος που να λειτουργεί, που να υπηρετεί τους πολίτες.
Η ψήφος στο Volt δεν είναι συμβολική και δεν είναι μήνυμα διαμαρτυρίας. Είναι ψήφος πολιτικής χρησιμότητας. Στόχος δεν είναι η συμμετοχή για τη συμμετοχή, αλλά η δημιουργία ενός σταθερού θεσμικού αντιβάρου που πιέζει, ελέγχει και επιμένει. Χωρίς αυτόν τον έλεγχο, καμία εξουσία δεν αυτοπεριορίζεται και τίποτα δεν αλλάζει, ανεξάρτητα από το ποιος κυβερνά.
Έχουν δοκιμαστεί τα πάντα. Παρεμβάσεις, δράσεις, πρωτοβουλίες, πολιτικά ρεύματα για να αλλάξει κάτι εκ των έσω, πολιτικά ρεύματα με συμμαχίες. Δυστυχώς η κατάσταση παραμένει τουλάχιστον αναλλοίωτη, αν όχι και χειρότερη. Έξι στους δέκα πολίτες θεωρούν ότι τα πράγματα πάνε προς λανθασμένη κατεύθυνση. Βρισκόμαστε πλέον στο σημείο μηδέν.
Το πραγματικό δίλημμα για την Κύπρο δεν είναι αν θέλει να μοιάζει ευρωπαϊκή και σύγχρονη. Αλλά να μπορεί να λειτουργεί ως τέτοια. Ένα κράτος που εφαρμόζει κανόνες, διαφυλάσσει την αξιοπρέπεια κάθε πολίτη, εξασφαλίζει ίσες ευκαιρίες και αντέχει στον έλεγχο. Ένα κράτος που δεν συμβιβάζεται με τη μετριότητα και την ατιμωρησία.
Η απάντηση δεν θα δοθεί με συνθήματα, αλλά με θεσμική ωριμότητα και συνέπεια. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που χρειάζεται το Volt στη Βουλή με μία ισχυρή παρουσία.
*Συμπρόεδρος Volt και υποψήφιος βουλευτής στην Επαρχία Λεμεσού,
