Ο κ. Σιζόπουλος προτείνει «ότι για το καλό των ασθενών θα πρέπει η συνταγογράφηση φαρμάκων εντός ΓεΣΥ να γίνεται και από γιατρούς που δεν έχουν ενταχθεί στο σύστημα. Εκτός αυτού…, οι προσωπικοί γιατροί να πληρώνονται με την επίσκεψη και όχι με βάση το πόσους δικαιούχους έχουν εγγεγραμμένους κοντά τους και…να έχουν το δικαίωμα να συνταγογραφούν υπηρεσίες που καλύπτει το ΓεΣΥ, γιατροί που είναι εκτός του συστήματος.»
Οκ. Σιζόπουλος έχει δίκαιο! Ο πολίτης, ο ασθενής, θα κερδίσει με την πρότασή του χωρίς κίνδυνο να χάσει οτιδήποτε! Ο πολίτης καταβάλλει τη συνεισφορά του στο ΓεΣΥ ως εργαζόμενος, συνταξιούχος, εισοδηματίας, ως δικαιούχος από τον εργοδότη του και ως φορολογούμενος από το δημόσιο. Άρα, με τη συνεισφορά αυτή δικαιούται ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης (ΙΦΠ) άσχετα ποιος του δίνει! Δεν ενδιαφέρει από πού προέρχεται η ΙΦΠ, τη δικαιούται.
Για περιορισμό του κινδύνου οικονομικής κατάρρευσης του ΓεΣΥ είναι λογικό να υπάρχουν περιορισμοί:
? Στο μοναδιαίο τέλος για κάθε ιατρική πράξη ή/και ασθενή.
? Σε σφαιρικό προϋπολογισμό.
? Σε είδος και ποιότητα παρεχομένων ΙΦ υπηρεσιών και φαρμάκων/υλικών.
? Σε έλεγχο κατά της διαφθοράς.
Ο ασθενής δικαούται, επομένως, τα φάρμακα και τις ΙΦ υπηρεσίες άσχετα ποιος του τις προσφέρει με βάση τα αντίστοιχα μοναδαία τέλη που καθορίζει ο ΟΑΥ στα πλαίσια του ΓεΣΥ.
Γιατί λοιπόν να μην δικαιούται τα φάρμακα που του συνταγογραφεί ένας γιατρός που δεν θέλει να συμβληθεί με τον ΟΑΥ; Τα δικαιούται ο ασθενής. Καταβάλλει τις εισφορές του αναγκαστικά.
Περαιτέρω, γιατί να μην δικαιούται για την κάθε ιατρική πράξη που του προσφέρει ένας γιατρός ή ένα ιατρικό κέντρο, που δεν είναι συμβεβλημένο με τον ΟΑΥ; Το δικαιούται.
Τότε, ποιο είναι το πρόβλημα;
Κάποιοι θα πουν ότι όσοι γιατροί δεν θα συμβληθούν θα χρεώνουν περισσότερα από το τέλος του ΟΑΥ και άρα «κλέβουν» τον ασθενή! Αυτό όμως είναι εντελώς λανθασμένο.
(1) Υπάρχουν γιατροί που πληρώνονται λιγότερα απ’ ό,τι δίνει ο ΟΑΥ! Και μάλιστα δέχονται ό,τι πληρώνει είτε κάποιο επικουρικό ταμείο ΙΦΠ, όπως π.χ. της ΑΗΚ ή της ΑΤΗΚ ή ό,τι πληρώνει μια ιδιωτική ασφάλεια χωρίς να ζητήσουν παραπάνω.
(2) Εναπόκειται στον πολίτη να αποφασίσει αν προτιμά γιατρό εκτός ΟΑΥ και να πληρώσει κάτι παραπάνω! Είναι δικαίωμα του πολίτη! Δεν είναι δίκαιο να του αφαιρείται το δικαίωμά του για το οποίο μάλιστα καταβάλλει υποχρεωτικά εισφορά.
(3) Έτσι λειτουργεί το διασυνοριακό σύστημα ΙΦΠ, απαιτώντας την καταβολή των τελών από τον ασθενή και την προσκόμιση των τιμολογίων για την επιστροφή των νενομισμένων (δηλαδή των εγκεκριμένων από ΟΑΥ) τελών.
(4) Με το σύστημα όπως έχει σήμερα, πολλοί πολίτες συνεχίζουν να διατηρούν τις ιδιωτικές ασφάλειές τους, επιβαρύνοντας την οικονομία του τόπου και την τσέπη τους. Με την εισηγούμενη βελτίωση, αρκετοί θα αποφασίσουν να τις διακόψουν, αφού μεγάλο μέρος του κόστους της ΙΦΠ τους, αν όχι ολόκληρο, θα καλύπτεται από το ΓεΣΥ.
(5) Η πείρα από τα Ταμεία ΙΦΠ κρατικών οργανισμών λέει ότι κάποιοι συμβεβλημένοι με Ταμεία ΙΦΠ (και άρα και με τον ΟΑΥ) γιατροί διπλοχρεώνουν! Προσφεύγει ο ασθενής σε κάποιο γιατρό, αρκεί μια επίσκεψη και εκείνος συμβουλεύει και δεύτερη είτε πολύ σύντομα («έλα να βεβαιωθούμε ότι …σου πέρασε») είτε περιοδικά και ο πολίτης (ασθενής ή μη πλέον) (ξανά) πηγαίνει στον γιατρό, αφού δεν θα πληρώσει κάτι ουσιαστικό. (Η συμπληρωμή είναι συμβολική και δεν είναι απίθανο κάποιοι γιατροί να τη …χαρίζουν – θα τιμωρηθούν για …αγαθοεργία;)
Στο σημερινό ΓεΣΥ, αυτό μπορεί, φυσικά, να συμβεί μόνο με τους ειδικούς γιατρούς. Από την άλλη, ακούγονται παράπονα για Γενικούς/Προσωπικούς γιατρούς που δεν ανταποκρίνονται «γρήγορα» ή σε επαρκή ωράρια στους εγγεγραμμένους ασθενείς τους! Άρα, και εδώ χρειάζεται βελτίωση με ένα μικτό σύστημα μικρού τέλους για κάθε εγγεγραμμένο ασθενή και τέλους ανά επίσκεψη!
Γιατί, λοιπόν, να μην βελτιώσουμε το ΓεΣΥ;
*Πρώην Ανώτατου Εκτελεστικού Διευθυντή και μέλους της Επιτροπής Διαχείρισης του Ταμείου ΙΦΠ της cyta
