Με τον πόλεμο στην Ουκρανία που άρχισε στις 24 Φεβρουαρίου, 2022 και χωρίς να φαίνεται να σταματά και με τις αγριότητες αυτού του πολέμου διερωτάται κάποιος προς τα πού πάει η κατάσταση της διεθνούς πολιτικής σκηνής. Δεν είναι μόνο βέβαια η Ουκρανία αλλά υπάρχουν ανοιχτές εστίες σ’ όλο τον κόσμο και στη γειτονιά μας το άλυτο πρόβλημα της Μέσης Ανατολής, με τις περιοδικές εκρήξεις και πράξεις βίας.
Ποια είναι η θέση των Μεγάλων Δυνάμεων σήμερα; Mετά την πτώση του κουμμουνισμού στις αρχές της δεκαετίας του ’90 τον περασμένο αιώνα, έμειναν για λίγο μοναδική υπερδύναμη οι ΗΠΑ. Αυτό όμως δεν διήρκησε πολύ και έχομεν τώρα τη δυναμική και αιματηρή επανείσοδο της Ρωσίας στη διεθνή σκηνή και από λίγο καιρό βέβαια την παρουσία της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας.
Είναι λυπηρό να παρατηρήσει κάποιος και ακατανόητο για τον μέσον άνθρωπο ότι η όλη κατάσταση οφείλεται στα συμφέροντα των Δυνάμεων και στην προσπάθεια τους να κυριαρχήσουν στη διεθνή σκηνή.
Έτσι, η Ρωσία του κ. Πούτιν επανήλθε σαν Μεγάλη Δύναμη, προσάρτησε την Κριμαία και τώρα εισέβαλε στην Ουκρανία σ’ έναν αιματηρό πόλεμο με μεγαλύτερο θύμα τον ουκρανικό λαό και τη χώρα τους.
Οι ΗΠΑ και η Ρωσία κινούνται με τους συμμάχους τους. Έτσι οι ΗΠΑ έχουν μαζί τους την ΕΕ και τώρα υπάρχει αυτό που φοβάται πάντοτε η Ρωσία, η περίπτωση επέκτασης του ΝΑΤΟ και σε άλλες χώρες. Έτσι λόγω της κατάστασης, η Φιλανδία και η Σουηδία έκαμαν αίτηση για εισδοχή στο ΝΑΤΟ, πράγμα που φέρνει την ένσταση της Ρωσίας και που έδωσε αφορμή στο κ. Ερντογάν να ζητήσει ανταλλάγματα για τη χώρα του.
Η Ρωσία από την άλλη μεριά, δεν περιορίζεται βέβαια στην Ευρώπη και έχει τις συμμαχίες της με άλλες δυνάμεις όπως την Ινδία.
Η διαμάχη μεταξύ των δυο συνασπισμών συνεχίζεται και σε άλλα μέτωπα π.χ. στο διπλωματικό όπου οι Δυτικοί είχαν απελάσει Ρώσους διπλωμάτες από τις χώρες τους και τώρα η Ρωσία απελαύνει δεκάδες Ευρωπαίους διπλωμάτες από τη Ρωσία, όπως Γάλλους, Ισπανούς, Ιταλούς. Και η αντιπαράθεση συνεχίζεται.
Εν τω μεταξύ ο κ. Πούτιν έκαμεν αναφορά και στο πυρηνικό του οπλοστάσιο. Η κατάσταση προς το παρόν δεν φαίνεται να εκτονώνεται. Η παντοτινή ελπίδα είναι να μην θρηνήσουμε ανεπανόρθωτα κακά.
* Barrister-at-law (Lincoln’s Inn, London), διδάκτωρ Πολιτικών Επιστημών & Διεθνών Σχέσεων (Η.Ε.Ι., Γενεύης, Ελβετίας), πρώην μέλος της Γενικής Γραμματείας του ΟΗΕ στο Τμήμα των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και πρώην επιμελητής του Πάντειου Πανεπιστημίου.
