Έχω ασχοληθεί επανειλημμένως και επισταμένως με δύο κατά τη γνώμη μου κορυφαία ζητήματα πολιτικής ηθικής και τάξης, αφενός, και κυριολεκτικά θέματα επιβίωσής μας εν μέσω του φαινομένου υπερθέρμανσης του πλανήτη εξ υπαιτιότητας της ανεξέλεγκτης ανθρώπινης παρέμβασης επί του περιβάλλοντος αφετέρου.   

Διαβάζουμε στον «Φιλελεύθερο» της 31ης/5/2022: «Πολύ σοβαρές παρατηρήσεις και επικρίσεις για τη διαχείριση από τη ΡΑΕΚ του σημαντικού θέματος της διείσδυσης της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ) περιλαμβάνει πεντασέλιδη επιστολή του Γενικού Ελεγκτή προς τους τρεις ανώτατους αξιωματούχους της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας Κύπρου, στο πλαίσιο ελέγχου που ασκεί η Ελεγκτική στην ΑΗΚ για την πολύ μικρή παρουσία της στην πράσινη ενέργεια. Σε γενικές γραμμές, ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης φαίνεται να εγείρει, σε κάποια σημεία της επιστολής του, θέμα τάξης για τη ΡΑΕΚ, στην οποία χρεώνει αποφάσεις, ενέργειες αλλά και παραλείψεις που ζημιώνουν οικονομικά την ΑΗΚ και κυρίως τους καταναλωτές ρεύματος, αφού, σύμφωνα με τον Ελεγκτή, η ΑΗΚ παρεμποδίζεται από τη ΡΑΕΚ να εντάξει στην παραγωγή της συστήματα ΑΠΕ (φωτοβολταϊκά), με τα οποία θα μειωνόταν το συνολικό κόστος παραγωγής της και κατ’ επέκταση οι χρεώσεις στους πελάτες της.

»Μέσα από την επιστολή Οδυσσέα αφήνεται μάλιστα να διαφανεί με αρκετή σαφήνεια πως με τους χειρισμούς της ΡΑΕΚ και κυρίως με τη διαφωνία της να εκδώσει νέες άδειες ΑΠΕ στην ΑΗΚ, ευνοούνται ιδιωτικές εταιρείες -κατονομάζει μάλιστα τον όμιλο Bioland- που σε αντίθεση με την ΑΗΚ έχουν αδειοδοτηθεί και συμμετέχουν με σημαντικά ποσοστά στην παραγωγή φωτοβολταϊκών, αποκτώντας πλεονέκτημα έναντι της ΑΗΚ, αφού παράγουν με πολύ μικρότερο κόστος από το κόστος πετρελαίου του δημόσιου οργανισμού.

»Το όλο θέμα αποκτά σοβαρότερες διαστάσεις αν ληφθεί υπόψη πως κάποιες από τις ιδιωτικές εταιρείες παραγωγής ενέργειας από φωτοβολταϊκά πωλούν στην ΑΗΚ την παραγωγή τους, αυτό το διάστημα, προς 19 σεντ την κιλοβατώρα (όσο και το κόστος παραγωγής από πετρέλαιο), ενώ το δικό τους κόστος (για την επένδυση) δεν ξεπερνά τα 5 ή 6 σεντ την κιλοβατώρα. Μόλις πρόσφατα, η ΡΑΕΚ εξέδωσε προκαταρκτική ρυθμιστική απόφαση για να πληρώνονται αυτές οι ΑΠΕ με 11 σεντ την κιλοβατώρα και η απόφαση τελεί σε δημόσια διαβούλευση».

Η απαράδεκτη αυτή στάση, εκτός από τις δυσχερέστατες περιβαλλοντικές και οικονομικές συνέπειες που βιώνουμε οι καταναλωτέ,ς έρχεται και σε ευθεία σύγκρουση με τις υποχρεώσεις μας ως μέλη της ΕΕ και συγκεκριμένα την Οδηγία 2001/18, που έχει ως στόχο την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, όπως είναι η ηλιακή ενέργεια και αποτελεί έναν από τους στόχους της ενεργειακής πολιτικής της ΕΕ και της δέσμης μέτρων που απαιτούνται για τη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου και τη συμμόρφωση με τη συμφωνία του Παρισιού του 2015 για την αλλαγή του κλίματος και το πλαίσιο πολιτικής της ΕΕ για το κλίμα και την ενέργεια (2020 έως 2030).

 

Οι αιχμές από τον Γενικό Ελεγκτή

Διαβάζουμε στη σελίδα της ΡΑΕΚ: «Η ΡΑΕΚ διοικείται από την Ανώτερη Διοίκηση, η οποία αποτελείται από τρία (3) μέλη, που διορίζονται με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου, ύστερα από διαβούλευσή του με την Κοινοβουλευτική Επιτροπή Ενέργειας, Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού. Η ΡΑΕΚ λογοδοτεί για την εκτέλεση των καθηκόντων, αρμοδιοτήτων και εξουσιών της στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και, για το σκοπό αυτό, υποβάλλει ετήσια έκθεση δραστηριοτήτων στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας».

Ο Γενικός Ελεγκτής είναι ξεκάθαρος και εμμέσως πλην σαφώς αφήνει πεντακάθαρες αιχμές για τις σκοπιμότητες που εξυπηρετούνται από την πολιτική της ΡΑΕΚ, που εν ολίγοις, για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους, όχι ακριβώς της ΡΑΕΚ, αλλά επί της ουσίας από τα τρία άτομα που διόρισε το Υπουργικό Συμβούλιο του Νίκου Αναστασιάδη, στον οποίο και μόνο λογοδοτούν!  

Είναι εδώ που αναδεικνύεται για μια ακόμη φορά η αφόρητη πλέον παθογένεια αυτού του γεννήτορα και διαιώνισης της διαφθοράς που αφορά το καθεστώς της προεδρικής συνταγματικής μοναρχίας, ελέω δικαίου της ανάγκης που έχουμε στην Κύπρο, το οποίο έχει δημιουργήσει αυτό το πολιτικό και θεσμικό τερατούργημα, που δεν φαίνεται να θέλουν οι λεγόμενες πολιτικές δυνάμεις εξουσίας να το κτυπήσουν και να το σταματήσουν, γιατί προφανώς τις εξυπηρετεί.

Στο άρθρο μου στον «Φιλελεύθερο» της 16ης/1/2022 με τίτλο «Κοινωνικό συμβόλαιο και προεδρικές» καταγράφω για μια ακόμη φορά ότι: «Η κυριότερη πηγή αυτής της αντικοινωνικής, εν πολλοίς, στάσης των πολιτικών δυνάμεων του τόπου, εκπηγάζει κυρίως από την κατάχρηση εξουσίας, που γιγαντώθηκε από την επί της ουσίας προεδρική μοναρχία, όπως αυτή διαμορφώθηκε μετά και την καθιέρωση του δικαίου της ανάγκης το 1964 και η οποία επιδεινώθηκε έτι περαιτέρω τα τελευταία χρόνια, με την προεδρική τοποθέτηση/διορισμούς σε καίρια πόστα και θέσεις κλειδιά για την εύρυθμη λειτουργία του κράτους, ατόμων του προεδρικού και κομματικού του περιβάλλοντος, τα οποία δεν φαίνεται να κατέχουν τα αντικειμενικά εχέγγυα της θεσμικής ανεξαρτησίας, ώστε να ασκούν τον ελεγκτικό τους ρόλο έναντι της προεδρικής και εκτελεστικής εξουσίας».

Ο νυν Πρόεδρος της Δημοκρατίας έφτασε στο σημείο μάλιστα να υπερκεράσει και αυτή ακόμη τη δικαστική εξουσία, την οποία ως φαίνεται δεν κατάφερε να ελέγξει θεσμικά και στην στήλη μου στις 14/11/2021 είχα καταγράψει τον προβληματισμό μου για τη βασιμότητα της πράξης του να παρέμβει άμεσα σε δικαστική απόφαση: Στις 14 Σεπτεμβρίου 2021, το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου εξέδωσε απόφαση, σύμφωνα με την οποία διατάσσονται οι ιδιοκτήτες εμπορικού κέντρου να παύσουν τη χρήση κτηρίου μέσα σε δύο μήνες, εκτός εάν στο μεσοδιάστημα εξασφαλιστεί πιστοποιητικό τελικής έγκρισης από τον Δήμο Πάφου, κάτι που δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, κατά τη γνώμη μου, έχει χάσει προ πολλού την έξωθεν καλή μαρτυρία για να μπορεί να επικαλείται αντικειμενικότητα στις αποφάσεις του, ιδίως όταν αυτές είναι τέτοιας έντασης που υπερκαλύπτουν και επισκιάζουν δικαστικές αποφάσεις, για ένα απλό ζήτημα μιας επιχείρησης που παραβιάζει, σύμφωνα με την απόφαση του δικαστηρίου, πολεοδομικούς και οικοδομικούς κανόνες».

 

Η αλογόμυγα του Σωκράτη

Ο μόνος θεσμός που φαίνεται ότι δεν ελέγχεται από το προεδρικό περιβάλλον και εν γένει το πολιτικό σύστημα είναι ο Γενικός Ελεγκτής και είναι για αυτό τον λόγο που πολεμάται λυσσαλέα, ακριβώς επειδή λειτουργεί όπως την αλογόμυγα του Σωκράτη, που τσιμπούσε το μεγαλόσωμο νωθρό άλογο (όλους εμάς), προσπαθώντας να αφυπνίσει τις συνειδήσεις τους. 

Δυστυχώς, όμως, ο σταύλος της διαφθοράς, που οδηγεί και στην οικονομική ανέχεια των πολιτών, δεν καθαρίζει με έναν Ηρακλή ή ακόμη και με έναν πολυμήχανο Οδυσσέα, χωρίς τα κατάλληλα νομικά και πρακτικά εργαλεία για να το πράξει αυτό και αυτό μπορεί να γίνει μόνο με Συνταγματική Μεταρρύθμιση. 

* Advocates-Legal Consultants