Η νουθεσία του Ρωμαίου αυτοκράτορα Μάρκου Αυρήλλιου, λες και ειπώθηκε για τον Πρόεδρο: «Μη φέρεσαι σαν να πρόκειται να ζήσεις μύρια χρόνια. Το μοιραίο κρέμεται πάνω σου. Όσο ζεις, όσο είσαι ακόμα δυνατός, γίνε καλός».
Ματαιότης ματαιοτήτων, τα πάντα ματαιότης, νουθετεί ο Θείος Λόγος.
Σύμφωνα με τις νουθεσίες των ισχυρών παιχτών στην Ανατολική Μεσόγειο, οφείλουμε να δημιουργήσουμε τις αναγκαίες προϋποθέσεις, ώστε ο διάλογος στο Κυπριακό να παραμείνει ζωντανός, ανεξαρτήτως της ευθύνης της μιας ή της άλλης πλευράς στο Κραν Μοντανά. Οφείλουν πρωτίστως οι κυβερνώντες, να κατανοήσουν τη διαλεκτική σχέση της πορείας του Κυπριακού με την πορεία της οικονομίας!
Χωρίς κατανόηση της σύνδεσης Κυπριακού και οικονομίας και εναρμόνισης του βηματισμού μας με τους ισχυρούς, οι όποιες ενέργειες θα είναι αναποτελεσματικές. Το Κυπριακό συνδέεται άμεσα με την αξιοπιστία που τυγχάνουν διεθνώς οι υποψήφιοι για την προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας. «Ζητείται Ελπίς» που θα’ λεγε και ο Σαμαράκης. Ζητείται δημοσιογράφος να συγκρίνει προγράμματα των υποψηφίων, να συγκρίνει άτομα που τους στηρίζουν και να αποφανθεί ποιος απ’ όλους δίνει μεγαλύτερη ελπίδα στο μέλλον του τόπου;
Οικονομική ανάπτυξη και ελπιδοφόρο μέλλον για τη «μικρή, πικρή πατρίδα», για να θυμηθούμε και τον Γιάννη Ρίτσο, δεν συνάδουν με τις κοινές στρατιωτικές ασκήσεις με το Ισραήλ. Και τούτο γιατί κανένας επιχειρηματίας δεν πρόκειται να έλθει να επενδύσει σε μια περιοχή που μυρίζει μπαρούτι (οικονομικό αντικίνητρο). Η κοινή στρατιωτική άσκηση με το Ισραήλ, μας απομακρύνει από την ειρήνη και καθιστά ευκολότερο ένα θερμό επεισόδιο, με θύματα στον μολώχ του πολέμου Κυπριόπουλα (πολιτικό αντικίνητρο).
Με την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης δεν διαφωνούν μόνο τα κόμματα της αντιπολίτευσης, αλλά και οι δύο ανεξάρτητοι θεσμοί, Κεντρική Τράπεζα και Ελεγκτική Υπηρεσία. Συγκεκριμένα τάσσονται υπέρ της πλήρους παροχής της ΑΤΑ, της διεύρυνσης του κοινωνικού κράτους και συλλογικών συμβάσεων, καθορισμό κατώτατου μισθού και τάσσονται εναντίον των ιδιωτικοποιήσεων και ξεπουλήματος του Συνεργατισμού.
Τις ίδιες θέσεις με την Κεντρική Τράπεζα και την Ελεγκτική Υπηρεσία είχε και η Ζέτα Αιμιλιανίδου, γι΄ αυτό και η ψυχρότητα στις σχέσεις της με τους κατοικούντες στον λόφο του Προεδρικού, στην Πινδάρου και τον υποψήφιο πρόεδρο Νίκο Χριστοδουλίδη. Ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν για διερεύνηση αυτής της θέσης από τους δημοσιογράφους, που πρωτοδημοσιεύτηκε άπαξ στην εφημερίδα Πολίτης και δεν διαψεύστηκε. Τι ήταν τελικά η Ζέτα Αιμιλιανίδου; Μήπως είχε δεξιές καταβολές, αλλά – αριστερή – σοσιαλιστική και σοσιαλδημοκρατική ενδυμασία; Ο σύζυγός της, Κωνσταντίνος Αιμιλιανίδης, με τι ιδέες ανατράφηκε, οι οποίες ίσως να μπόλιασαν τη Ζέτα;
Η σύμπηξη συμμαχίας γενικά από την αντιπολίτευση για πάταξη της διαφθοράς είναι επιβεβλημένη, όχι μόνο γιατί το θέμα διαφθορά θα κυριαρχήσει στον προεκλογικό αλλά γιατί είναι ο μόνος τρόπος για να ξαναενδιαφερθούν οι νέοι για τα κόμματα. Είναι ο μόνος τρόπος να απολακτίσει η Κύπρος τη διεθνή ρετσινιά της πιο διεφθαρμένης χώρας της Ευρώπης και καταφυγίου απατεώνων. Το μεγαλύτερο πρόβλημα του τόπου λοιπόν είναι η διαφθορά, που ενσαρκώνεται ως ανεξέλεγκτη παροχή κυπριακής υπηκοότητας, διαπλοκής, ημετεροκρατίας, ιδιωτικοποιήσεων κερδοφόρων οργανισμών, ευνοιοκρατίας των εκατομμυριούχων και ως λαμογιά (από το λαμόγιο = μιζαδόρος…).
* Πρώην διευθυντής σχολείων Μέσης Εκπαίδευσης
