Για όσους πιστεύουν στον δημοκρατικό σοσιαλισμό, η κατάσταση στην ΕΔΕΚ μόνο θλίψη και απογοήτευση προκαλεί. Όχι γιατί είναι η πρώτη φορά που υπάρχει σοβαρό πρόβλημα. Αλλά γιατί αυτή τη φορά δεν φαίνεται ούτε ιδεολογική ούτε πολιτική διαφορά. Πρόκειται για προσωπικές ατζέντες, με στόχους προσωπικούς, που ουδεμίαν σχέση έχουν είτε με την ιδεολογία είτε με την πολιτική. Σ’ αυτή την αντιπαράθεση βιώσαμε όλων των ειδών τις ανομίες, τις ατασθαλίες, τις παραβιάσεις καταστατικού, την αποξένωση κομματικής περιουσίας με όρους ύποπτους. Βιώσαμε τη δημιουργία αυλών με μισθοφόρους αντί υπερασπιστών της ιδεολογίας και των αρχών και αξιών του κόμματος.  Η σημερινή ΕΔΕΚ στην πραγματικότητα ουδεμίαν σχέση έχει με την ιστορική. Αυτά στο επίπεδο ηγεσίας. Όμως απλοί Εδεκίτες και φίλοι παραμένουν σιωπηλοί, πιστοί στις αρχές και τα ιδανικά της ιδεολογίας τους και βαθύτατα θλιμμένοι κι απογοητευμένοι από τη συμπεριφορά ηγετικών στελεχών.  Εάν αυτή η κατάσταση συνεχιστεί αναπόφευκτα θα είναι η πλήρης διάλυση του κινήματος σοσιαλδημοκρατών της Κύπρου. Με ό,τι σημαίνει αυτό για την κοινωνία, αλλά και για το κράτος μας. Τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά κι επιβάλλουν κινήσεις και δράσεις σωστικές για τη διάσωση του κόμματος.

Κινήσεις που να οδηγούν σε αποκατάσταση της εμπιστοσύνης σε πρόσωπα και θεσμούς και που στοχεύουν μόνο στην ενότητα του κόμματος. Ένα συνέδριο όλων των μελών στη βάση του μόνου αποδεκτού μητρώου του 2017, απόλυτα συμβατού με το καταστατικό. Ένα συνέδριο όπου αυτοί που υπήρξαν μέρος του προβλήματος δεν θα πρέπει να επιδιώξουν να είναι μέρος της λύσης, διότι τότε θα έχουμε συγκρουσιακό συνέδριο και διάλυση ή οριστική διάσπαση. Να στραφούμε σε στελέχη που έχουν μια γενικότερη απήχηση και μέσα στο κόμμα και μέσα στην κοινωνία. Υπάρχουν τέτοια στελέχη και πρέπει να αξιοποιηθούν όπως π.χ. ο Κωστής Ευσταθίου.

Η κατάσταση στην ΕΔΕΚ δεν είναι απλά ένα εσωτερικό πρόβλημα ενός κόμματος. Είναι κι αυτό. Όμως είναι κάτι περισσότερο. Είναι πρόβλημα της ίδιας της κοινωνίας. Και ο καθένας πρέπει να πράξει αυτά που του αναλογούν για μια σωστή λύση. Από πλευράς κοινωνίας οφείλω να πω ότι δεν υπήρξε η αναγκαία «προθυμία» ή συναίσθηση του «επείγοντος» και της «κοινωνικής διάστασης» του προβλήματος. Από τον Οκτώβριο 2021 το γραφείο του Γενικού Ελεγκτή έχει μπει στα κατάστιχα του οικονομικού γραφείου της ΕΔΕΚ. Είναι τώρα 8-9 μήνες. Υπήρξαν καταγγελίες και δημοσιεύματα για υπεξαίρεση χρημάτων από το ταμείο του κόμματος για αλλότριους σκοπούς. Υπήρξαν καταγγελίες για σκανδαλώδη εκποίηση ακινήτου στο κέντρο της Λευκωσίας και άλλες για τα οποία θα περιμέναμε μιαν υπεύθυνη απάντηση. Έγιναν ή δεν έγιναν αυτά τα πράγματα; Και η μη ύπαρξη σαφούς απάντησης από την Ελεγκτική Υπηρεσία ασφαλώς επιτείνει τις αλληλοκατηγορίες και τη διάσπαση. Παρομοίως, ανάλογη προσφυγή μελών του κόμματος στη Δικαιοσύνη, αποδείχτηκε εξίσου χρονοβόρα κι ατελέσφορη, επιτρέποντας τη συνέχιση και τη διαιώνιση μιας κατάστασης αμφισβητούμενης νομιμότητας. Μπορεί να μη φταίνε τα δικαστήρια γι’ αυτό. Φταίει όμως το σύστημα που επιτρέπει τέτοια φαινόμενα. Έτσι λοιπόν συνεργούσης ακουσίως και της αδυναμίας της κοινωνίας να δώσει λύσεις διά των θεσμών της, σ’ ένα ιστορικό κόμμα διαιωνίζεται μια σοβαρή κρίση με όλους τους κινδύνους που εμπεριέχει. Είναι βέβαια γνωστό ότι, τουλάχιστον για τα δικαστήρια έγιναν χίλια δυο πράγματα από αυτούς που προκάλεσαν την κρίση για να εμποδίσουν τη λήψη τελικής απόφασης. Μέχρι και προσπάθεια αλλαγής της νομοθεσίας περί κομμάτων για να μη μπορούν να εξετάζουν κατηγορίες κατά των ηγεσιών. Ευτυχώς δεν πέρασε γιατί τότε θα μπαίναμε σε άλλο πολιτειακό στάδιο. Εκείνο της ηγετοκρατίας. Ηγετοκρατία χωρίς έλεγχο, χωρίς κριτική, χωρίς δημοκρατία. Σ’ ό,τι αφορά την Ελεγκτική Υπηρεσία, δεν έχουμε καμία απολύτως ένδειξη ή ανακοίνωση. Αποτέλεσμα φυσικά όχι. Παρόλο που πέρασαν έκτοτε 8-9 μήνες. Και παρά το γεγονός ότι από τον Ιούνιο του 2021 δημοσιεύτηκαν στον Τύπο, και ουδέποτε διαψεύσθηκαν, σοβαρές κατηγορίες για υπεξαίρεση ποσού χρημάτων από το κομματικό ταμείο.

Δεν ξέρω αν η Ελεγκτική Υπηρεσία αντιλαμβάνεται το βάρος της ευθύνης της, αλλά εγώ καταλαβαίνω ότι μια ανακοίνωσή της, θετική ή αρνητική ως προς το ισχυριζόμενο συμβάν, θα έδινε ένα τέλος στο πρόβλημα.

Οπωσδήποτε μόνοι ή μαζί με τους κοινωνικούς-πολιτειακούς θεσμούς, εμείς οι Εδεκίτες κινούμενοι από την αγάπη μας στις αξίες και τα ιδανικά του κόμματος θα πρέπει να δώσουμε επιτέλους τη σωτήρια λύση μαζί.

*Π. Υπουργός Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης