Παρακολουθούμε τα δρώμενα σε ένα οικιστικό έργο υπό ανάπτυξη τις Πλάτρες και διά της παρούσης θα θέλαμε να εκφράσουμε τις ανησυχίες μας επί τούτου.

Το έργο θα αποτελείται από περίπου 60 μονάδες πολυτελείας, με τιμές πώλησης €300.000 – €2.000.000, με στόχο κυρίως τους ξένους αγοραστές, αν και έχουν ενδιαφερθεί και αρκετοί Κύπριοι.

Υπάρχουν ενστάσεις για την ανάπτυξη, από τον Γενικό Ελεγκτή. Στην εξέλιξη όμως και με τη διαφοροποίηση της θέσης του Τ.Α.Υ., η κατάσταση δεν είναι τόσο τραγική όπως προβάλλεται, ως προς την πιθανότητα μόλυνσης του υδατοφράκτη Κούρρη από τον βιολογικό σταθμό του έργου.

Ερωτούμε, λοιπόν, πού καταλήγει το αποχετευτικό/νερό του χωριού και γιατί να μην προστεθεί ο πρόσθετος όγκος που θα προκαλέσει το έργο; Εάν χρειάζεται ενίσχυση το σύστημα του αποχετευτικού, ίσως να μπορεί να ξεπεραστεί με επιπλέον επένδυση του developer, ενώ η αποφυγή του φράγματος Κούρρη, με αποστολή στο φράγμα Χα Ποτάμι, φαίνεται να ικανοποιεί.

Η αποκοπή δένδρων (γύρω στα 70 πεύκα) μπορεί να αποζημιωθεί με τη φύτευση άλλων δένδρων, τόσο εντός του έργου, όσο και εκτός, με το κόστος στον developer, υπό την αιγίδα του Τμήματος Δασών.

Όσον αφορά τώρα την προστασία του καταρράκτη Μιλλομέρη, το θέμα είναι ότι δεν επηρεάζεται η πηγή, αλλά η κατάληξή του και αυτή σε απόσταση από το έργο – δεν αντιλαμβανόμαστε να υπάρχει ιδιαίτερο πρόβλημα.

Το έργο αυτό είναι κατά την άποψη μας σημαντικό για την οικονομική δραστηριότητα του χωριού Πάνω Πλάτρες, που μόλις έχει αρχίσει να ανακάμπτει. Τώρα, με την πώληση παλαιών και εγκαταλειμμένων τεσσάρων ξενοδοχείων (Petit Palais, Splendid, Pendeli, κλπ) βλέπουμε σημάδια οικονομικής ανάκαμψης ενός χωριού που δεν έχει τίποτα να προσφέρει (εκτός από το εξαίρετο περιβάλλον), σε αντίθεση με το παραπλήσιο χωριό Όμοδος. Ένα χωριό με περίπου 100 μόνιμους ηλικιωμένους κατοίκους, που θα επιβιώσει σε κάποιο βαθμό, με την παρουσία 250 περίπου νέων κατοίκων ψηλής εισοδηματικής στάθμης, στο πλαίσιο ενός συνδυασμού τουριστικής ανάπτυξης και αύξησης μόνιμων κατοίκων. Η ανάγκη βελτίωσης της ποιότητας των ξενοδοχείων, όσο και η ανάγκη για νέα έργα υποδομής, αποδεικνύονται και από τη ζήτηση/επιτυχία ορισμένων τουριστικών έργων, που για ορισμένα από αυτά χρειάζεται κράτηση για επίσκεψη με αναμονή 10-15 ημερών, ενώ και το κόστος διαμονής/φαγητού είναι τριπλάσιο σε σχέση με χαμηλότερης ποιότητας μονάδες.

Ο νέος δρόμος Λεμεσού-Μονιάτη θα βοηθήσει στην αύξηση της πιθανότητας επιβίωσης του χωριού Π. Πλάτρες (όπως και άλλων), αλλά αυτό από μόνο του δεν λύνει το πρόβλημα της οικονομικής ανάπτυξης του χωριού.

Καλή η δουλειά που εκτελεί ο Επίτροπος Ορεινών Θερέτρων, αλλά «τι να κάνει και αυτός»; Εάν δεν υπάρχει ο ντόπιος πληθυσμός (σε αντίθεση με Όμοδος, Μονιάτη, Τριμίκλινη κλπ) πώς θα επιβιώσει το χωριό; Παρατηρούμε ότι τόσο η ενθάρρυνση μικρών επιχειρήσεων, όσο και η αναμενόμενη δημιουργία Τουριστικής Σχολής, είναι στοιχεία που θα βοηθήσουν στο άμεσο μέλλον.

Ως εκ τούτου και χωρίς να υπεισέλθουμε στις λοιπές λεπτομέρειες, θα πρέπει τέτοια ζητήματα να μελετώνται σφαιρικά, με στόχο την τοπική ανάπτυξη/οικονομική δραστηριότητα και τη διατήρηση του ντόπιου πληθυσμού και ακόμη-ακόμη και την αύξηση του. Το τοπικό Συμβούλιο Πλατρών φαίνεται να είναι αρκετά δραστήριο, τόσο με την κατασκευή πάρκων/παιχνιδότοπων για παιδιά, φύτευση λουλουδιών, δημιουργία χώρων στάθμευσης και ασφαλώς με την οργάνωση εκδηλώσεων.