Τον Φεβρουάριο του 2023 θα έχουμε προεδρικές εκλογές. Για κάποιους ίσως να θεωρείται μια ακόμα εκλογή. Για άλλους μια προσπάθεια εξυγίανσης της πολιτικής ζωής από τα σκάνδαλα, τον ατομικό και κομματικό χρηματισμό, την αρπαχτή και τα συναφή. Για άλλους πάλι το ζητούμενο είναι να μπουν κι αυτοί στην κυβέρνηση. Βλέπετε η νομή της εξουσίας είναι ακατανίκητη κομματική επιθυμία.
Μερικοί όμως, που εύχομαι να είναι οι πολλοί και να πολλαπλασιάζονται μέρα με τη μέρα, βλέπουν ότι σ΄ αυτές τις εκλογές διακυβεύονται άμεσα πολύ σοβαρά, για τον τόπο, ζητήματα. Κι ανησυχούν βαθιά.
Το πρώτο που διακυβεύεται είναι το σύστημα υγείας. Το μονοασφαλιστικό σύστημα υγείας. Τα λεγόμενα ότι το ΓεΣΥ ήρθε για να μείνει τα ακούμε βερεσέ. Γιατί ο πόλεμος και η υπόσκαψη από τα μεγάλα συμφέροντα συνεχίζεται. Το μονοασφαλιστικό σύστημα για να σταθεί χρειάζεται να έχει ισχυρότατο δημόσιο τομέα. Και τι βλέπουμε. Όχι μόνο δεν ενδυναμώνουν αυτόν τον τομέα αλλ΄ απεναντίας ενθαρρύνουν τη δημιουργία νέων ιδιωτικών νοσοκομείων με κίνδυνο, σε κάποια στιγμή που δεν θα αργήσει να έρθει, ο ιδιωτικός τομέας να γίνει πιο μεγάλος και πιο ισχυρός από τον δημόσιο. Απ’ εκεί και πέρα τα πλαίσια, τις τιμές και τους κανόνες θα τους βάζει ο ιδιωτικός, ο ισχυρός τομέας και χωρίς να το αντιληφθούμε θα μας έρθει και θα μας μείνει το πολυασφαλιστικό σύστημα. Πώς; Με την ιδιωτικοποίηση των δημόσιων νοσοκομείων.
Θέλουμε λοιπόν Πρόεδρο υπέρμαχο του μονοασφαλιστικού ΓεΣΥ, που θα εξαγγείλει από τώρα και θα διαθέσει τα απαραίτητα κονδύλια για τη ενίσχυση του δημόσιου τομέα, σε συνδυασμό με προσεχτική πραχτική αναφορικά με την ανάπτυξη του ιδιωτικού τομέα.
Δεν θα ήμουν ειλικρινής αν δεν αναφερόμουν και σε έναν άλλο κίνδυνο που δεν προέρχεται από τους κυβερνώντες αλλά από αυτούς που δίνουν υπόσταση στο σύστημα. Μιλώ για τους γιατρούς μας. Δεν νομίζω να υπάρχει αμφιβολία ότι το ΓεΣΥ έδωσε σ΄ αυτούς τις καλύτερες έως τώρα αμοιβές τόσο στον ιδιωτικό τομέα των συμβεβλημένων με το σύστημα γιατρών, όσο και στον δημόσιο τομέα.
Παρ΄ όλα αυτά δεν κρύβω ότι είναι πολλές οι περιπτώσεις που τόσο οι οργανώσεις των γιατρών του ιδιωτικού τομέα όσο και των κυβερνητικών, συμπεριφέρθηκαν κατά τρόπο που δημιουργεί προβλήματα εις βάρος του συστήματος και των πολιτών. Κι αυτό είναι και άδικο και απερίσκεπτο.
Ο κόσμος περιμένει άλλου είδους συμπεριφορές. Φιλικές και υποστηρικτικές. Ας μη ξεχνάμε ότι μεγάλες ημικρατικές εταιρείες ιδιωτικοποιήθηκαν με τη συνδρομή συνδικαλιστών.
* Πρώην Υπουργός Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης
