Η αναγκαιότητα ισχυρής και μόνιμα στέρεης οικονομίας και στους τρεις τομείς της παραγωγής -πρωτογενούς, δευτερογενούς και τριτογενούς τομέα- αποτελεί τον κύριο πυλώνα υγιούς οικονομικής ανάπτυξης. Από τα πανάρχαια χρόνια, όλα τα κράτη έδιναν ύψιστη σημασία στην οικονομική τους πολιτική, γιατί μόνο έτσι θα προωθούσαν την κοινωνική και εξωτερική τους πολιτική καλύτερα.
Για την εξασφάλιση των δικαιωμάτων των πολιτών και κυρίως όσων αντιμετώπιζαν ιδιαιτερότητες, είτε μόνιμης σωματικής βλάβης εκ γενετής, είτε λόγω ασθενείας, δυστυχήματος, πολέμου, μερικής ή ολικής, σωματικής ή διανοητικής αναπηρίας, αλλά και όσων παρουσιάζουν σεξουαλικές ιδιαιτερότητες από την πλειοψηφία των ανθρώπων, των επονομαζόμενων, Λοάτκι, μονάχα μέσω μιας φιλολαϊκής οικονομίας δύναντο να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους.
Στις μέρες μας tα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία ή σεξουαλική ιδιαιτερότητα κατοχυρώνονται με Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών του 2017. Είναι τεράστιας σημασίας η Σύμβαση, αφού απεικονίζει τον πολιτισμό ενός κράτους. Δυστυχώς όμως, η Κυπριακή Δημοκρατία και μεγάλη μερίδα του λαού μας δεν της έδωσαν τη σημασία που έπρεπε, ως προς την εφαρμογή της. Όταν βέβαια, προς ίδιον όφελος, επικαλούμαστε την Ευρώπη και την αρχαιοελληνική μας καταγωγή «σχίζουμε τα ιμάτιά μας» εναντίον εκείνων που αμφισβητούν το ευρωπαϊκό κεκτημένο ή την εθνοτική μας προέλευση, λησμονώντας ταυτόχρονα πως τόσο οι Eυρωπαίοι όσο και οι αρχαίοι Έλληνες, είναι και ήταν αρκούντως υπέρμαχοι των κοινωνικών δικαιωμάτων των αναπήρων και αρκούντως ανεκτικοί και ευαίσθητοι στη φιληδονία, τα ερωτικά πάθη και στη φροϋδική λίμπιντο.
Η συνέντευξη του βουλευτή Λευκωσίας Χρίστου Χριστόφια του ΑΚΕΛ στο περιοδικό down town στις 26 Ιουνίου, εκ γενετής ανάπηρου, υπήρξε συγκλονιστική για την ομάδα των αναπήρων συνανθρώπων μας: «Βίωσα τη σκληρότητα, τα βλέμματα απορίας, της αποστροφής, τον οίκτο. Σε εκείνη την περίοδο της ζωής μου, οφείλω όση δύναμη και ευαισθησία έχω αναπτύξει στην πορεία». Τρισχειρότερα βίωσε και βιώνει το άτομο εκείνο, που ανήκει στην ομάδα των Λοατκι, φθάνει να θυμηθούμε την αποστροφή του Αρχιεπισκόπου προς τον Μοδινό, τον πρώτο που παρουσιάστηκε ως ηγέτης των ομοφυλοφίλων: «Γέμισε η Κύπρος Μοδινούς» ήταν η αντίδραση του Μακαριωτάτου!
Το Κυπριακό βέβαια εξακολουθεί να παραμένει το κριτήριο που θα κριθεί έκαστος και κυρίως οι υποψήφιοι πρόεδροι κατά τις επικείμενες προεδρικές εκλογές. Προοδευτικά προσανατολισμένη οικονομία, ανάπηροι, άτομα με σεξουαλικές ιδιαιτερότητες και τόσες άλλες καταπιεσμένες ομάδες πολιτών, αν και αποτελούν τον καθρέφτη του πολιτισμού μας, εντούτοις η επανένωση της πατρίδας και οι πραγματιστικές θέσεις εκάστου υποψηφίου, υπέρκεινται όλων.
Σε προηγούμενο άρθρο στον ιστορικό Φιλελεύθερο, υποστήριζα όσα επαναλαμβάνω και σήμερα: «Ας μην ξεχνούν οι υπερπατριώτες πως ένας πόλεμος με την Τουρκία θα έχει νεκρούς Έλληνες και Τούρκους». Φοβάμαι πως θα επαναληφθεί το ξεχασμένο πόρισμα, που εξήγαγε ο Ανδρέας Παράσχος, που μελέτησε διεξοδικά την κοινωνική διαστρωμάτωση των 1619 αγνοουμένων, που τ΄ ονόματά τους αναγράφηκαν στο μνημείο της Μοσφιλωτής. Το πόρισμα έλεγε πως «ουδείς εκ των 1619 φονευθέντων στην τουρκική εισβολή υπήρξε γόνος επώνυμου ανδρός»!!! Θα ‘θελα να γνώριζα την ποιότητα του αλεξίσφαιρου που φέρουν τα παιδιά των επωνύμων, υπουργών, υφυπουργών, βουλευτών, ημικρατικών, αποσπασμένων εκτός και εντός και τόσων άλλων, ώστε να μην πιάνουν οι σφαίρες και τα παιδιά των ανωνύμων!
* Πρώην διευθυντής σχολείων Μέσης Εκπαίδευσης
