To θέμα της Ουκρανίας απασχολεί τον κόσμο. Ο πόλεμος μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας συνεχίζεται χωρίς διακοπή. Τα θύματα είναι εκατοντάδες. Στην Ευρώπη, οι περισσότερες χώρες υποστηρίζουν την Ουκρανία, αυτό όμως δεν συμβαίνει με τις εκτός Ευρώπης χώρες, οι οποίες έχουν συμμαχίες ή εξαρτήσεις από τη Ρωσία. Η Ινδία π.χ. έχει τη δική της πολιτική στη ρωσο-ουκρανική κρίση, αφού συνδέεται πάρα πολύ με τη Ρωσία.
Και οι ευρωπαϊκές χώρες, όμως, δεν είναι ομόφωνες στη πολιτική τους απέναντι στην Ουκρανία. Ο Ουκρανός πρόεδρος, Βολοντιμίρ Ζελένσκι, συνεχίζει να ζητά περισσότερη στρατιωτική βοήθεια από τις δυτικές Δυνάμεις. Εν τούτοις, οι διχογνωμίες μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών υπάρχουν πάντα και αυξάνονται σύμφωνα με τα συμφέροντα τους.
Οι μεγαλύτεροι υποστηρικτές της Ουκρανίας είναι χώρες οι οποίες αντιμετώπισαν και αυτές τη ρωσική ή σοβιετική ισχύ και είναι πάντοτε σκεπτικιστικές απέναντι στη Ρωσία. Οι χώρες αυτές είναι η Εσθονία, η Λετονία, η Λιθουανία, η Πολωνία καθώς και η Σλοβακία και η δημοκρατία της Τσεχίας. Πιστεύουν ότι η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία στην πραγματικότητα έχει σχέση με νέα ανακατάταξη μετά την εποχή του ψυχρού πολέμου. Δεν θέλουν τους ανατολικούς γείτονες τους να είναι κάτω από τη κηδεμονία της Ρωσίας και, επίσης, υποστηρίζουν την αίτηση της Ουκρανίας να γίνει μέλος της ΕΕ (βλ. Judy Dempsey, «Europe’s Fading Unity Over Ukraine», Carnegie, 21/4/2022). Οι χώρες αυτές προσπάθησαν να μην στηρίζονται πάνω στις πηγές για την ενέργεια που προέρχονται από τη Ρωσία αλλά βρήκαν άλλες πηγές. Αυτές οι χώρες υποστηρίζουν την Ουκρανία όσο μπορούν προμηθεύοντάς την, επίσης, με στρατιωτική βοήθεια.
Από την άλλη μεριά, άλλες χώρες της ΕΕ όπως η Γερμανία, η Αυστρία και η Ουγγαρία δεν είναι διατεθειμένες να αποστείλουν βαρύ οπλισμό στην Ουκρανία, λέγοντας ότι προσπαθούν να αποφύγουν περισσότερη αιματοχυσία. Επιπλέον, η ίδια η γερμανική κυβέρνηση είναι διχασμένη σχετικά με τι οπλισμός θα σταλεί στην Ουκρανία. Από τον συνασπισμό, οι Πράσινοι και οι Ελεύθεροι Δημοκράτες θέλουν να εξοπλίσουν με βαρύ οπλισμό την Ουκρανία πράγμα με το οποίο δεν συμφωνούν οι Σοσιαλδημοκράτες (ενθ.).
Η Ιταλία, από την άλλη μεριά, ενδιαφέρεται περισσότερο για τις οικονομικές συνέπειες του πολέμου, το ίδιο και η Γαλλία.
Όπως βλέπομε, λοιπόν, η Ευρώπη είναι διχασμένη σχετικά με την ουκρανική κρίση σύμφωνα με τα συμφέροντα της κάθε χώρας. Οι δυτικές Δυνάμεις, από την άλλη μεριά βοηθούν τον Ζελένσκι που αντιστέκεται στον Πούτιν και οι δυο προκάλεσαν και προκαλούν μιαν άνευ προηγουμένου αιματοχυσία στα τελευταία χρόνια στην Ευρώπη. Η κρίση συνεχίζεται με υπαίτιες όλες τις πλευρές, τους εμπολέμους και τους υποστηριχτές τους, με θύματα περισσότερο τους υπηκόους των εμπολέμων αλλά και τους κατοίκους των τρίτων χωρών, που δεν είναι καθ’ όλου υπεύθυνοι γι’ αυτό που συμβαίνει. Ας ελπίσομε ότι η κατάσταση δεν θα ξεφύγει του ελέγχου για να μην θρηνήσομε πράγματα ανεπανόρθωτα.
* Barrister-at-law (Lincoln’s Inn, London), διδάκτωρ Πολιτικών Επιστημών & Διεθνών Σχέσεων (Η.Ε.Ι., Γενεύης, Ελβετίας), πρώην μέλος της Γενικής Γραμματείας του ΟΗΕ στο Τμήμα των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και πρώην επιμελητής του Παντείου Πανεπιστημίου
