Συνετελέσθη μετά από δέκα χρόνια ζύμωσης και «προβληματισμού» η μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης. Η κυβερνητική πλευρά, σύμφωνα με δηλώσεις του YΠΕΣ δεν φαίνεται και πολύ ευχαριστημένη. Εχει ήδη εκφράσει ανησυχίες για κάποιες τροποποιήσεις που επέφεραν στη Βουλή τα μεγάλα κόμματα.
Δεν νομίζω οι ανησυχίες αυτές να είναι αβάσιμες, όταν λάβουμε υπόψη τι έγινε με κάποιες τοπικές διοικήσεις σε δύο τουλάχιστον περιπτώσεις: Στην Πόλη Χρυσοχούς και στη Σωτήρα της Αμμοχώστου αναφορικά με δύο αναπτύξεις και τα παρατράγουδα που έλαβαν χώρα με την πλήρη και φανατική ακόμα στήριξη των τοπικών Αρχών σε κραυγαλέες παρανομίες (τελικά τι έγινε αλήθεια;)
Δεν είναι δύσκολο να αντιληφθεί κανείς τι μπορεί να συμβεί τώρα με τη μεταρρύθμιση όπου ο κάθε νέος δήμος θα είναι και η Πολεοδομική Αρχή. Και ο κάθε ντιβέλοπερ ή ιδιοκτήτης τεμαχίων υπό ανάπτυξη θα έχει άμεση προσωπική ή/και συγγενική σχέση με τους τοπικούς άρχοντες. Κι ακόμα όταν σε κάθε συνιστώσα κοινότητα του νέου δήμου θα υπάρχει ένας αντιδήμαρχος. Κι όλα αυτά μέσα σε συνθήκες ουσιαστικού αποκλεισμού από τις τοπικές Αρχές αυτών των περιοχών των εκπροσώπων των μικρών κομμάτων, είτε εκτός είτε εντός Βουλής. Στις τελευταίες βουλευτικές εκτός Βουλής έμειναν σχηματισμοί που αριθμούν ένα 15% του συνόλου των ψηφοφόρων. Τα μικρά κόμματα εντός Βουλής πέτυχαν 15 έδρες ή το 22% των ψήφων. Δηλαδή ένα 37% του συνόλου των πολιτών είτε θα αποκλειστούν από την τοπική αυτοδιοίκηση είτε θα υποχρεωθoύν να ψηφίσουν κάποιο από τα δυο-τρία μεγαλύτερα κόμματα.
Πρόκειται στην πραγματικότητα για έναν εσκεμμένο αποκλεισμό όλων αυτών των τάσεων που αποτελούν το 37% του λαού από το χώρο της τοπικής αυτοδιοίκησης. Κάτι αντίστοιχο δηλαδή που προσπάθησαν να κάνουν ήδη από τις εκλογές του 2016 με την αύξηση του ποσοστού εισδοχής στη Βουλή από το 1,8% στο 3,6%.
Αν τώρα το πετύχουν, γιατί στη Βουλή δεν τα κατάφεραν πλήρως αλλά μερικώς, τότε οι διαβουλεύσεις για τη παραχώρηση αδειών ανάπτυξης θα είναι υπόθεση αυτών των μεγάλων κομμάτων με όλα τα συνεπακόλουθα. Και ας μη μας πει κάποιος ότι δεν θα υπάρξουν μίζες και ανταλλάγματα.
Προς τούτο να μην υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία. Επί παραδείγματι με ποια λογική έθεσαν στον ίδιο δήμο την Πέγεια με δικό της σχέδιο μαζί με τη κοινότητα του Ακάμα με εντελώς διαφορετικό σχέδιο. Ή ακόμα γιατί κάποιες κοινότητες του Ακάμα τις ενέταξαν σε άλλο σχέδιο δηλ. της Πόλεως Χρυσοχούς; Και φανταστείτε ακόμα τι έχει να γίνει με τους τοπικούς αντιδημάρχους για παρόμοιες περιπτώσεις.
Η εγκριθείσα μεταρρύθμιση από τη πλειοψηφία ουδεμίαν σχέση έχει με την υγιή ανάπτυξης της τοπικής αυτοδιοίκησης. Ουδεμία σχέση έχει με τη δημοκρατία και ουδεμία σχέση έχει με τα καλώς νοούμενα συμφέροντα του λαού και της κοινωνίας μας.
Είναι στην πραγματικότητα μια βολική μεταρρύθμιση για τους μεγάλους της πολιτικής και τους μεγάλους της οικονομίας σε σχέση με την ανάπτυξη γης. Αν ακόμα υπάρχουν άνθρωποι που νομίζουν ότι οι μεγάλοι είναι εχθροί πλανώνται πλάνην οικτράν. Και είναι καιρός να αφυπνιστούν και να δουν γυμνή τη πραγματικότητα.
Όχι μόνο δεν είναι εχθροί αλλά είναι συνεργάτες. Τόσο στο Κυπριακό όσο και στα οικονομικά. «Μαζί τα φάγανε» όπως έλεγε και ο Πάγκαλος. Θυμηθείτε το Συνεργατισμό! Τον κατασπάραξαν, τον διέλυσαν και τελικά έγιναν οι ίδιοι τραπεζίτες συνεργαζόμενοι αγαστά κι αρμονικά. Τώρα επεκτείνουν το επιχειρηματικό τους πεδίον και την ανάπτυξη γης. Γι΄ αυτό έπρεπε και τους τρίτους, τους μικρούς να αποκλείσουν, και στη μοιρασιά των δήμων να συμφωνήσουν.
*Πρώην Υπουργός Δικαιοσύνης.
