Το πάρα κάτω άρθρο γράφεται με αφορμή την συζήτηση που γίνεται για το μάθημα της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης στα σχολεία με τις απόψεις να διίστανται και να υπερασπίζονται σθεναρά και απο τις δύο πλευρές.

Το πρόβλημα που αναδύεται από αυτό το διάλογο δυστυχώς όμως είναι ότι οι εμπλεκόμενοι δεν καταφέρνουν να εστιάσουν στη ρίζα του δέντρου αλλά στα φύλλα του.

Εάν σε μια κοινωνία οι νέοι της ταλανίζονται από την μάστιγα των ναρκωτικών δεν δημιουργείς μάθημα για το πώς οι νέοι δεν πρέπει να καταναλώνουν ναρκωτικά για να τους ενημερώσεις για τον ίδιο λόγο που δεν θα δημιουργήσεις μάθημα για το πώς δεν θα ληστεύουν ή για το πώς δεν θα παρανομούν και θα τους προστατεύσεις από τη φυλακή.

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΔΕΝ ΤΑ ΔΙΔΑΣΚΕΙΣ ΠΩΣ ΝΑ ΣΒΗΝΟΥΝ ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ ΑΛΛΑ ΠΩΣ ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΑΒΟΥΝ.

Όλη η ουσία του ζητήματος σε αυτή την πρόταση κρύβεται .Δεν τους μαθαίνεις τι να σκέφτονται αλλά πώς να σκέφτονται, δεν τους μαθαίνεις τις αξίες και τα ιδανικά τα εμφυσείς δεν τους μαθαίνεις την ανθρωπιά και τον σεβασμό τα εμπνέεις.

Το σχολείο είναι μια από τις μεγαλύτερες κατακτήσεις μας , γαλούχησε γενιές και γενιές και παρέδωσε στην κοινωνία ανθρώπους που ανέβασαν το μπόι του πλανήτη τόσο στα γράμματα όσο και τον πολιτισμό πάρα του μικρού μεγέθους μας.

Τα τελευταία χρόνια δυστυχώς, στη προσπάθεια του να μιμηθεί αλλά εκπαιδευτικά συστήματα και να δώσει λύσεις άμεσες για πολιτικές σκοπιμότητες παρατηρείται ένας μικρός εκτροχιασμός του κινδυνεύοντας το να αποπροσανατολιστεί.

Φαίνεται να ταξιδεύει χωρίς να ξέρει που πάει με αποτέλεσμα να δυσκολεύεται να δώσει μια Ιθάκη στους επιβάτες του.

Χωρίς Ιθάκη το ταξίδι δεν έχει νόημα δημιουργούνται νέοι συγκεχυμένοι,μαλθακοί, που δεν μπορούν να ξεχωρίσουν τι είναι ωφέλιμο και τι όχι ατομικά, πόσο μάλλον εθνικά δυσκολεύονται να επικοινωνήσουν μεταξύ τούς, οι λέξεις δεν έχουν νόημα για αυτούς, είναι ένα χρηστικό εργαλείο απλά για συνεννόηση και επιβίωση, χωρίς αξία υπαρξιακή με αποτέλεσμα αλλά να εννοούν και άλλα να λένε αυτό διευρύνεται ευρύτερα στην κοινωνία και μας έφερε στο σημείο της πλήρης σύγχυσης των εννοιών και έννοια σημαίνει νόημα και νόημα σημαίνει νους και νοοτροπία και η νοοτροπία του κάθε λαού καθορίζει το μέλλον του.

Φτάσαμε στο σημείο η λέξη πατρίδα να είναι συνώνυμη με τον εθνικισμό η λέξη λαθρομετανάστης με το ρατσισμό οι λέξης άνδρας και γυναίκα με την ομοφοβία. Όλα αυτά σε συνδιασμό με την αντικατάσταση της λέξης υποχρέωση με το δικαίωμα μας έχουν οδηγήσει σε μια κατάσταση πλήρους ασυνεννοησίας και σύγχυσης με αποτέλεσμα να δίνεται χώρος στο λαϊκισμό να εκκολαπτεί και στην δημοκρατία να αποδυναμωθεί.

Πρέπει να καταλάβουν οι εκάστοτε κυβερνήσεις πως το μπόι κάθε χώρας είναι ανάλογο με τα όνειρα των νέων που την κατοικούν και πως ο μόνος τρόπος τα παιδιά μας να ονειρεύονται με πυξίδα το καλό της χώρας είναι μια μακρόπνοη εκπαιδευτική πολιτική με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον και σ’ αυτές τις αξίες που σε καιρούς χαλεπούς μας κράτησαν ενωμένους.

Μέλος Ανωτάτου Συμβουλίου ΝΕΔΗΣΥ