Το είπαμε και άλλοτε, το ξαναλέμε και τώρα. Σ’ αυτόν τον δύσμοιρο τόπο, που ακούει στο όνομα Κύπρος, συμβαίνουν όλα του κόσμου τα στραβά και τα ανάποδα. Ένα απλό παράδειγμα. Ζούμε, εδώ και 50 σχεδόν χρόνια, στο στόμα του λύκου και, ακόμη, δεν αποφασίσαμε κατά πόσο οι Τουρκοκύπριοι είναι φίλοι ή εχθροί μας. Ή, πιο σωστά! Αρκετοί Ελληνοκύπριοι πίνουν νερό, ποιος να το πίστευε, στο όνομά τους και, μάλιστα, θεωρούν, γι’ αυτόν τον λόγο, τους εαυτούς των προοδευτικούς, εκσυγχρονιστές και ρεαλιστές.
Ασφαλώς, οι Τουρκοκύπριοι θεωρούνται και είναι νόμιμοι κάτοικοι της Κύπρου και, ως εκ τούτου, έχουν δικαιώματα, αλλά, κατ’ ουδένα λόγο, δεν δικαιούνται τα υπερπρονόμια, που διαρκώς απαιτούν. Σίγουρα, ανάμεσα σ’ αυτούς δεν περιλαμβάνονται οι έποικοι, των οποίων η εδώ εγκατάσταση θεωρείται, σύμφωνα με τις αποφάσεις των Ηνωμένων Εθνών, έγκλημα πολέμου.
Χωρίς άλλο, αληθεύει ότι Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι έζησαν ειρηνικά σ’ αυτά τα χώματα για χρόνια πολλά. Παλαιότερα, τίποτα δεν τους χώριζε. Η αντιπαράθεση και οι συγκρούσεις μεταξύ τους άρχισαν, όταν οι Ελληνοκύπριοι πήραν την απόφαση να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους, και αυτό έγινε με την έναρξη του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα (1955-1959) για αποτίναξη του αγγλικού ζυγού. Αυτήν τη χρονική περίοδο όλοι, σχεδόν, οι υπόδουλοι λαοί της υφηλίου αγωνίζονταν για το ιερό δικαίωμα της ελευθερίας και της αυτοδιάθεσης. Μαζί με αυτούς και οι Έλληνες της Κύπρου. Ασφαλώς, δεν θα μπορούσαν να μείνουν πίσω και να αποτελέσουν την εξαίρεση του κανόνα.
Δυστυχώς, το σύνοικο στοιχείο δέχτηκε να παίξει το παιγνίδι των Άγγλων, που δεν ήταν άλλο από την υλοποίηση, παλιά μου τέχνη κόσκινο, της γνωστής πρακτικής τού «διαίρει και βασίλευε». Έστρεψαν τους Τουρκοκυπρίους εναντίον των Ελλήνων της Κύπρου, με αποτέλεσμα να αρχίσουν οι ένοπλες συγκρούσεις μεταξύ τους. Πολλοί Τουρκοκύπριοι κατατάγηκαν στις τάξεις των επικουρικών αστυνομικών, με κύριο έργο τους την καταδίωξη των αγωνιστών τής ΕΟΚΑ και, γενικά, την καταστολή του αγώνα. Με άλλα λόγια, πρώτοι οι Τουρκοκύπριοι ήρξαντο χειρών αδίκων. Την ίδια στιγμή, ποτέ δεν πρέπει να ξεχνούμε την άνανδρη σφαγή των οκτώ κατοίκων του Κοντεμένου από τις πάλες Τουρκοκυπρίων «χασάπηδων». Δυστυχώς, οι Τουρκοκύπριοι δεν έμειναν μέχρις εδώ. Στράφηκαν και εναντίον των Αρμενίων συμπατριωτών μας, τους οποίους έδιωξαν και σφετερίστηκαν τα σπίτια και τις περιουσίες τους, που βρίσκονταν σε συνοικία ένθεν και ένθεν της οδού Βικτώριας, πλησίον της πύλης Πάφου, στη Λευκωσία. Με το δίκαιό σου, διερωτάσαι σε τι έφταιξαν! Και ακόμη! Σε μικτά χωριά, όπου η πλειονότητα των κατοίκων ήταν Τουρκοκύπριοι, οι Έλληνες κάτοικοι αναγκάστηκαν να τα εγκαταλείψουν για να γλυτώσουν από τις απειλές και τους εκβιασμούς των Τουρκοκυπρίων. Οι Έλληνες της κοινότητας της Λεύκας έχουν πολλά να πουν γι’ αυτό το θέμα. Όλα τα πιο πάνω συνέβησαν πριν από την ανακήρυξη της Κύπρου σε ανεξάρτητο κράτος.
Πολλά εγκλήματα διεπράχθησαν, επίσης, κατά την περίοδο τού 1963 μέχρι το 1974, τόσο από τους Ελληνοκυπρίους όσο και τους Τουρκοκυπρίους, που οπωσδήποτε είναι καταδικαστέα. Με μια, όμως, διαφορά! Οι Έλληνες της Κύπρου αγωνίζονταν για το ιερό και νόμιμο δικαίωμα της αυτοδιάθεσης, ενώ, αντίθετα, οι Τουρκοκύπριοι για τη ματαίωσή του. Η διαφορά τών δύο εξικνείται ως τον ουρανό.
Με τη βάρβαρη τουρκική εισβολή, η ζωή των Ελλήνων της Κύπρου κατέστη τραγική. Τα «αδέλφια» μας, έσφαξαν χιλιάδες συμπατριώτες μας, βίασαν γυναίκες κάθε ηλικίας, άρπαξαν και σφετερίστηκαν τα σπίτια και τις περιουσίες μας, άλλαξαν τα ονόματα των χωριών μας, έφεραν εποίκους από την Ανατολία για να αλλοιώσουν τον δημογραφικό χαρακτήρα του νησιού μας.
Και εμείς, πλανεμένοι και παρασυρμένοι από ηττημένα μυαλά και τους δήθεν προοδευτικούς αυτού του τόπου, δεν αποφασίσαμε, ακόμη, κατά πόσο οι Τουρκοκύπριοι είναι εχθροί ή φίλοι μας.
Και αφού εμείς δεν τολμούμε να χαρακτηρίσουμε ως εχθρούς μας τους Τουρκοκυπρίους, δικοί μας άνθρωποι αραδιάζουν ένα σωρό δικαιολογίες για να επισκέπτονται, με τη μεγαλύτερη ευκολία, τα κατεχόμενά μας μέρη. Διαπερνούν τη διαχωριστική γραμμή για να βρουν φτηνότερα αγαθά και να δουν την τύχη τους στα εκεί καζίνα. Και η πατρίδα; Ποιος νοιάζεται γι’ αυτήν! Ας τη να κουρεύεται!
Επιτέλους! Αυτό που πρέπει να γίνει, εδώ και τώρα, είναι να χαρακτηριστούν οι Τουρκοκύπριοι, με βάση τις σημερινές σχέσεις μαζί μας, με ό,τι ταιριάζει. Εχθροί και μόνο εχθροί! Τίποτα άλλο! Εκτός κι αν αποδώσουν όσα άρπαξαν από εμάς και περιοριστούν σ’ αυτά που δικαιούνται! Και τότε από εχθροί γίνονται φίλοι! Τόσο απλό!
*Φιλόλογος
