Συχνά πυκνά ακούμε από τους αρμόδιους – αναρμόδιους για την ανάγκη αναβάθμισης της Εθνικής Φρουράς κάτι που αποτελεί αδήριτη ανάγκη μιας και είμαστε μια ημικατεχόμενη πατρίδα.
Στον Μακιαβελικό κόσμο στον οποίο ζούμε (έτσι ήταν πάντα) με τα μέτωπα πολέμου στην γειτονιά μας να μαίνονται, έπρεπε από καιρό να αφυπνιστούμε ώστε να αποτελούμε μια ισχυρή αποτρεπτική δύναμη, αξιόπιστη στους εταίρους και φόβητρο για οποιονδήποτε επιβουλέα, ο οποίος θα είχε μεγάλο κόστος αν τολμούσε να μας επιτεθεί. Ακόμη οι ισχυρές ένοπλες δυνάμεις αποτελούν συνάμα και ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί, για κάθε χώρα που σέβεται τον εαυτό της και τους πολίτες της.
Δυστυχώς η ασφάλεια του κράτους μας τέθηκε σε δεύτερη μοίρα. Για πάρα πολλά χρόνια δεν αγοράστηκαν νέα καίρια οπλικά συστήματα, εξόν μερικών αναβαθμίσεων, ενώ βλέπουμε οργανώσεις να αποκτούν δύναμη πυρός που να προβληματίζουν ακόμη και τους μεγάλους παίχτες στην περιοχή. Εμείς αντίθετα παραμένουμε αφοπλισμένοι, όπως λέει και ο Παλαμάς «Στους ξέγνοιαστους αλλοίμονο τους πρέπει να ‘ναι δούλοι».
Όχι μονό δεν αγοράστηκαν τα μέσα για ενίσχυση της Εθνικής Φρουράς αλλά μαθαίνουμε με έκπληξη τα εξής περίεργα:
α) Τα ρωσικά επιθετικά ελικόπτερα Μi-35 που διέθετε η πατρίδα μας, 12 περίπου στον αριθμό, με εκπαιδευμένους πιλότους και υποστηρικτικό προσωπικό, καθώς και με όλα τα όπλα, να πωλούνται στην Σερβία και εμείς να αγοράζουμε έξι μόλις ελαφρά επιθετικά ελικόπτερα γαλλογερμανικά, με προοπτική να τα διπλασιάσουμε σε βάθος δεκαετίας.
β) Ακόμη τα Ρωσικά άρματα μάχης Τ80 από τα καλύτερα μεσαία άρματα στον κόσμο, που αγοράσαμε από την Ρωσία η οποία ήταν από τις λίγες χώρες που μας προμήθευαν με οπλικά συστήματα στο παρελθόν, τα χαρίσαμε (δεκάδες από αυτά) στην Ουκρανία μια χώρα φίλα προσκείμενη στην Τουρκία, τον επιτήδειο ουδέτερο της περιοχής και συν τοις άλλοις κάναμε εχθρό ένα χρόνιο σύμμαχο την Ρωσία, παριστάνοντας τον Βασιλικότερο του Βασιλέως. Κατά την ταπεινή μου άποψη θα έπρεπε να αρκεστούμε στην ανθρωπιστική βοήθεια. Τελικά το επιχείρημα ότι θα παίρναμε καινούργια άρματα από το Ισραήλ καταρρέει αφού οι ανάγκες στην Μέση Ανατολή δεν το επιτρέπουν. Χωρίς σωστό σχεδιασμό αφεθήκαμε εκτεθειμένοι για ακόμη μία φορά, με την ασφάλεια του κράτους μας να μένει μετέωρη και κάνεις να μην παίρνει στα σοβαρά την εκ του βορρά απειλή. Πλανώνται πλάνην οικτράν κάποιοι αν περιμένουν να ‘ρθει άλλο κράτος να μας σώσει αν εμείς δεν είμαστε διατεθειμένοι να πολεμήσουμε για την πατρίδα μας.
Εν κατακλείδι τα λεφτά των φορολογούμενων πολιτών για την άμυνα και ασφάλεια τους δεν αξιοποιούνται ούτε τώρα ούτε στο παρελθόν ορθολογιστικά. Έπρεπε οι διαχειριστές τους, αν ήμαστε σοβαρό κράτος, να λογοδοτήσουν.
