Είναι πραγματικά απίστευτο το πώς αντιδρούν τα πολιτικά κόμματα μετά από μια εκλογική αποτυχία. Σε συνεχείς εκλογικές αναμετρήσεις που δεν καταφέρνουν να πετύχουν τους στόχους που θέτουν, διαβεβαιώνουν τους ψηφοφόρους και μέλη τους ότι πήραν το μήνυμα, θα κάνουν τομείς, θα ακούσουν τη βάση και θα βελτιώσουν την επικοινωνία με αυτή, θα, θα θα. Στην ουσία, το μόνο που κάνουν είναι να σπρώξουν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν κάτω από το χαλί και να εξοστρακίσουν τους ενοχλητικούς αξιωματούχους, τους εν δυνάμει κομματικούς τους αντιπάλους για την ηγεσία του κόμματος. Επιπλέον, αντί ενός σοβαρού διαλόγου στον οποίο θα ακουστούν θέσεις και αντιθέσεις, μέσω των οποίων θα δημιουργηθούν πολιτικές συνθέσεις, επιρρίπτουν την ευθύνη σε άλλους.
Τρανό παράδειγμα αυτής της κατάστασης αποτελεί η ΕΔΕΚ. Μετά τον εξοστρακισμό του Γιαννάκη Ομήρου και την επικράτηση του Μαρίνου Σιζόπουλου στην ηγεσία του κινήματος, εμφανίστηκαν μεγάλες διαφωνίες και διαφορές με τον πρώην βουλευτή, Γιώργο Βαρνάβα, τον ανεξάρτητο πλέον βουλευτή, Κωστή Ευσταθίου, αλλά και τον απερχόμενο ευρωβουλευτή Δημήτρη Παπαδάκη. Τί και τί δεν ακούσαμε τα τελευταία χρόνια! Δεν μπορεί να φταίνε για ΟΛΑ οι υπόλοιποι και η ηγεσία να είναι άμοιρη ευθυνών. Και ύστερα, ακούμε τον πρόεδρο του κινήματος να «προειδοποιεί το λαό για τις επιλογές του»!
Στις τελευταίες εκλογές, ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ επέλεξαν να επιτίθενται συνεχώς εναντίον του ΕΛΑΜ, επειδή οι δημοσκοπήσεις το έδειχναν στην τρίτη θέση. Αντί να παρουσιάσουν τις θέσεις τους, να υποβάλουν προτάσεις, να παρουσιάσουν τί έκαναν στο ευρωκοινοβούλιο (αν έκαναν κάτι αξιόλογο) και να αγνοήσουν τελείως το ΕΛΑΜ, να μην αναφέρουν καν το όνομά του, έριξαν όλο το βάρος τους στο να το κατηγορούν, με αποτέλεσμα να προβάλλουν τις θέσεις του, κυρίως στο μεταναστευτικό, ένα θέμα πολύ ευαίσθητο σε πολλές περιοχές της Κύπρου, αλλά και σε μεγάλη μερίδα των ψηφοφόρων. Αν τα δύο κόμματα είχαν ουσιαστική πολιτική παιδεία, θα γνώριζαν ότι σε πολλές περιπτώσεις η αρνητική διαφήμιση βοηθά το «πολιτικό θύμα».
Στο ΔΗΚΟ και στην ΔΗΠΑ, από την άλλη, διαμαρτύρονται και φωνάζουν ότι η συμμετοχή τους στην κυβέρνηση τους έχει κάνει ζημιά, με αποτέλεσμα να υποχωρήσουν τα ποσοστά τους σε σημαντικό βαθμό, ενώ, κάποιοι αξιωματούχοι και από τα δύο κόμματα, ζητούν από τις ηγεσίες τους να επαναξιολογήσουν τη συμμετοχή τους στο κυβερνητικό σχήμα και να αποχωρήσουν.
Καταρχάς, ούτε οι εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση, ούτε και οι ευρωεκλογές ήταν δημοψήφισμα για το έργο της κυβέρνησης. Κατά δεύτερο λόγο, οι ψηφοφόροι των κομμάτων αυτών έχουν συγχυστεί από την αλλοπρόσαλλη πρακτική των ηγεσιών τους, που στη μία περίπτωση είναι «έτσι» και στην άλλη «γιουβέτσι». Και εξηγούμαι: στο Δήμο Λευκωσίας ΔΗΚΟ και ΔΗΠΑ συμμάχησαν με το ΔΗΣΥ και στήριξαν την υποψηφιότητα Νίκου Τορναρίτη. Στον Στρόβολο, το ΔΗΚΟ συμμάχησε με το ΑΚΕΛ ενώ η ΔΗΠΑ με την ΕΔΕΚ και το ΔΗΣΥ. Για πρόεδρο του Επαρχιακού Συμβουλίου Λευκωσίας, ΔΗΚΟ, ΔΗΠΑ, ΕΔΕΚ συμμάχησαν με το ΔΗΣΥ στηρίζοντας την υποψηφιότητα Γιωρκάτζη. Αφού η ΔΗΠΑ συνεργαζόταν κυρίως με το ΔΗΣΥ, που κατηγορεί νυχθημερόν την κυβέρνηση, γιατί η αποτυχία της να μην οφείλεται στη σύμπλευση με το ΔΗΣΥ;
Αντί τα πολιτικά κόμματα να μελετήσουν σε βάθος τί πάει στραβά και χάνουν συνεχώς ψηφοφόρους, προσπαθούν να μετατοπίσουν αλλού τις ευθύνης. Ενόσω συμπεριφέρονται με αυτό τον τρόπο, «για όλα φταίνε οι άλλοι», θα βλέπουν τα ποσοστά τους να κατρακυλούν.
*Πολιτικός Επιστήμονας/Δημοσιογράφος
