Ηδιαχρονική συμπεριφορά της Τουρκίας (Κύπρος 1974, Συρία, Λιβύη, Ιράκ, Κουρδικό) καταδεικνύει ότι διεκδικεί συνεχώς αλλά επιτίθεται στρατιωτικά όταν απέναντί της έχει ένα εντελώς αδύνατο θύμα. Μια στρατιωτική περιπέτεια χωρίς εξασφαλισμένο επιτυχή αποτέλεσμα, αποτελεί τεράστιο κίνδυνο για την επιβίωση του τουρκικού καθεστώτος και την συνοχή της χώρας την επόμενη μέρα.
Στην κορύφωση της πορείας σύγκρουσης Ελλάδας – Τουρκίας το 2020, επιβεβαιώθηκε ότι η Τουρκία δεν επιδιώκει γενική σύρραξη αλλά πως θα ακυρώσει τους σχεδιασμούς Ελλάδας – Κύπρου στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, μετατρέποντας τις τουρκικές παρανομίες σε «διμερείς διαφορές». Η δύναμη ισχύος της Ελλάδας σε συνδυασμό με την αποφασιστικότητα για προάσπιση της κυριαρχίας και των εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, εν ανάγκη με γενική κι ασύμμετρη ανταπόδοση, απέτρεψε τον πόλεμο τότε. Άλλωστε, δόθηκαν πολλές αφορμές στην Τουρκία και θα μπορούσε να δημιουργήσει άλλες τόσες αν επιθυμούσε γενική σύρραξη με την Ελλάδα.
Στην ΕΕ και όχι μόνο, υπήρξαν έντονες καταδίκες των τουρκικών παρανομιών. Λόγω και της ευρύτερης αντιδυτικής συμπεριφοράς της Τουρκίας, διάφορα κράτη (ΗΠΑ, Γερμανία, Σουηδία, Νορβηγία κ.ά.) πάγωσαν την προμήθεια της με υπερσύγχρονα αεροσκάφη, υποβρύχια, πυραύλους… Το ευνοϊκό περιβάλλον ήταν τέτοιο που ως ο διαπραγματευτής της Πολιτικής μου Ομάδας στην έκθεση του Ευρωκοινοβουλίου για την Άμυνα και Ασφάλεια της ΕΕ, συμπεριέλαβα για πρώτη φορά την καταδίκη των τουρκικών παρανομιών με απαγόρευση πώλησης όπλων στην Τουρκία.
Έκτοτε, η μετάλλαξη στην Αθήνα υπήρξε ανεξήγητα ζημιογόνα. Καταρχάς, ο αξιόπιστος ΥΠΕΞ, προασπιστής των κυριαρχικών δικαιωμάτων στη βάση του Διεθνούς Δικαίου, Ν. Δένδιας, αντικαταστάθηκε από τον Γ. Γεραπετρίτη, εμμονικό οπαδό του κατευνασμού που για χάριν της …ειρήνης «εξαφάνισε» τα κυριαρχικά δικαιώματα. Στην Τουρκία, απέναντι στον Γεραπετρίτη, ανέλαβε ο αιμοβόρος Φιντάν, πρώην επικεφαλής των τουρκικών Μυστικών Υπηρεσιών με σωρεία φονικών εγκλημάτων στην πλάτη του!
Έτσι, οι σοβαρές τουρκικές παρανομίες παρέμειναν αναλλοίωτες: το τουρκολυβικό μνημόνιο μοιράζει την Ανατ. Μεσόγειο, διεκδικήσεις ΑΟΖ ως η Κυπριακή Δημοκρατία να μην υπάρχει, διακηρυγμένη απειλή για «αιτία πολέμου» στο Αιγαίο κ.ά. Σε πολιτικό επίπεδο, με πρωτοβουλία της Αθήνας που σύρει και την Λευκωσία, ο νεο-οθωμανικός επεκτατισμός πλασάρεται ως μια «διμερής διαφορά» στο πλαίσιο της …κανονικότητας ενώ οι πωλήσεις στην Τουρκία υψηλής τεχνολογίας εξοπλισμών ξεκίνησαν με ραγδαία αύξηση και στοχεύουν την Ανατ. Μεσόγειο. Παρεμπιπτόντως, σε ξένο ειδησεογραφικό ιστοχώρο περιγράφονταν οι τουρκικοί εξοπλισμοί και επιδιώξεις, καθώς παραδίπλα ήταν δήλωση του Γ. Γεραπετρίτη για «επαρκές επίπεδο εμπιστοσύνης» με την Τουρκία!
Σήμερα, με τον πόλεμο στην Ουκρανία κι άλλο ένα στη Μέση Ανατολή, θα ήταν δυνατόν οι ΗΠΑ να διακινδυνεύσουν άλλο ένα που θα τινάξει στον αέρα το ΝΑΤΟ; Κι όμως, στο ελληνικό ΥΠΕΞ και στο ΕΛΙΑΜΕΠ αναζητούν νέες υποχωρήσεις στο όνομα της …ειρήνης! Στην πραγματικότητα, ενώπιον της πλέον ευνοϊκής συγκυρίας δεκαετιών, προωθείται πολιτική αποδοχής του νεο-οθωμανισμού ως «κανονικότητας».
Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ – S&D
