Κυκλοφορούν κάποια δημοσιεύματα για την σύσταση νέου Αριστερού κόμματος στην Κύπρο. (7/11 στο 24sports.com.cy αλλά και σε ΜΚΔ). Η σύσταση νέου Αριστερού κόμματος (αλήθεια;) είναι ο λόγος του άρθρου αυτού, αν και δεν είναι νέο, αλλά κάτι που ακούμε εδώ και χρόνια.
Η κρίση της Αριστεράς στην Κύπρο, δεν είναι κρίση της Αριστεράς. Η Αριστερά στέκει ακλόνητη και πρεσβεύει συγκεκριμένες θέσεις και αρχές. Την κρίση στους κόλπους της την φέρνουν -αν την φέρνουν- αυτοί που την εκπροσωπούν, είτε με αλαζονεία, είτε με υπεροψία, είτε χωρίς να ακούν την βάση.
Την κρίση στους κόλπους της την φέρνουν -αν την φέρνουν- οι λάθος άνθρωποι, στις λάθος θέσεις, αυτοί που δεν μπορούν να αφουγκραστούν την πραγματικότητα του σημερινού κοινωνικοπολιτικού πλαισίου.
Παραδείγματα πολλά, ίσως ο ΣΥΡΙΖΑ να είναι το πιο πρόσφατο και καλύτερο παράδειγμα, όπου ένας αλεξιπτωτιστής Πρόεδρος (λάθος άνθρωπος;) μπήκε και μέχρι να βγει, το κόμμα διασπάστηκε και βίωσε ένα εμφύλιο.
Είναι γεγονός πως σήμερα, μέσα στην Ευρώπη, Συντηρητικά κόμματα και Ακροδεξιές θέσεις κερδίζουν έδαφος. Σχεδόν ένας στους πέντε Ευρωπαίους έχει ήδη ψηφίσει υπερσυντηρητικά κόμματα στις εθνικές εκλογές στη χώρα του, ενώ ακροδεξιοί πολιτικοί έχουν πάρει σημαντικές θέσεις σε περισσότερες από 12 χώρες της Ε.Ε.
Την ίδια ώρα, τα Αριστερά κόμματα ψάχνουν να βρουν την απάντηση στο γιατί χάνουν ποσοστά.
Κανένα άρθρο, καμιά ανάλυση του ποδαριού, δεν μπορεί να απαντήσει στο μεγάλο «γιατί».
Ωστόσο, κάποιες ενδείξεις που προσφέρονται για ανάλυση μπορούν να εκφραστούν: Όταν κεντροαριστερά ή Αριστερά κόμματα σωπαίνουν μπροστά στην άνοδο της ακροδεξιάς και μεταφράζουν την σιωπή τους ως «ορθή στάση», τότε η Ακροδεξιά θα κάνει την ανατροπή με πέναλτι και γκολ, μαζεύοντας μάλιστα ψηφοφόρους από παντού, ακόμη και από το κέντρο και την Αριστερά, αφού τα κόμματα που θα έπρεπε να βρει μπροστά της σωπαίνουν διευκολύνοντας έτσι την ανοδική της πορεία.
Η στάση ορισμένων πρωτοκλασάτων στελεχών της Αριστεράς «είναι θέση αρχής να μην ασχολούμαστε με την ακροδεξιά», έχει αποδειχθεί, λάθος, de facto! Οφείλουν να ασχοληθούν και να τους ξεμπροστιάσουν με επιχειρήματα, αν δεν το έχουν καταλάβει ακόμη, tough luck!
Από την άλλη, όταν ο Αριστερός ή έστω προοδευτικός κόσμος αδημονεί να ακούσει για λύσεις (μεταναστευτικό, οικονομία, κ.α.), αλλά δεν ακούει καινοτόμες λύσεις ή δεν βλέπει αυτές οι λύσεις να επικοινωνούνται στον λαό με τον καλύτερο επικοινωνιακό τρόπο, τότε θα στραφεί αλλού, σε αυτούς που επικοινωνιακά «τα λένε καλύτερα» (ακόμη και αν πρόκειται για καραγκιόζηδες ή επικίνδυνους, της πολιτικής σκακιέρας).
Όταν τα στελέχη της Αριστεράς επιλέγονται με βάση την κάστα ή την παρέα τους, ή με βάση το ποιον ξέρουν και ποιοι τους συμπαθούν, τότε η βάρκα κάπου θα μπάζει νερά.
Όταν πρωτοκλασάτα στελέχη μένουν κολλημένα σε σκλυροπυρηνικές θεωρίες, χωρίς καμία ευελιξία η οποία επιβάλλεται από το ρεαλισμό του σημερινού πλαισίου της πραγματικότητας που ζούμε, τότε καταντούν δογματικοί και χάνουν και τα αυγά και τα καλάθια και βεβαίως και τα ποσοστά.
Ναι, πέφτουν τα ποσοστά της Αριστεράς στην Ευρώπη.
Στην Κύπρο η Αριστερά παραμένει δεύτερο κόμμα, αν και έχουν πέσει τα ποσοστά της στις τελευταίες εκλογές και έχει χάσει μια έδρα μέσα στην Ευρωβουλή, ενώ η Ακροδεξιά κέρδισε μία. (Υπενθύμιση: το ΑΚΕΛ στις ευρωεκλογές συγκέντρωσε 1.922 ψήφους περισσότερους απ’ ότι το 2019, παρά ταύτα κατέγραψε πτώση της τάξης του 5,99%).
Ωστόσο, επιμένω, η Αριστερά δεν περνάει καμιά κρίση.
Κρίση διανύουν αυτοί που την εκπροσωπούν και αδυνατούν να βρουν τις λύσεις που θα οδηγήσουν την Αριστερά περήφανα απέναντι από την Ακροδεξιά, έτσι ώστε να της φράξει το δρόμο με επιχειρήματα και θέσεις και να ξανακερδίσει το κόσμο.
Το κόμμα της Αριστεράς στην Κύπρο σήμερα είναι δεύτερο κόμμα. Με τα λάθη του, τα σωστά του, την κρίση του ή όχι, είναι δεύτερο κόμμα. Και όσοι διατείνονται ότι ανήκουν στην Αριστερά (εντός ή εκτός ΑΚΕΛ) οφείλουν να το στηρίξουν. Η γνωστή πολιτική φράση «you are either with us, or against us» ίσως και να ταιριάζει στην περίπτωση αυτή, όπου η αριστερά φαίνεται να χάνει έδαφος.
Ωστόσο, η δημιουργία ενός δεύτερου Αριστερού κόμματος (έστω και με «καλύτερες Αριστερές θέσεις» και με «καλύτερη κόκκινη ιδεολογία» -αλήθεια υπάρχει αριστερόμετρο;-) το μόνο που θα πετύχει είναι να διασπάσει τον κόσμο της Αριστεράς και με μαθηματική ακρίβεια να δώσει την δεύτερη θέση (ή ακόμη και την πρώτη) στην Ακροδεξιά.
Και αυτό δεν είναι καθόλου αστείο.
Αυτό θα είναι -κατά τη ταπεινή μου άποψη- το χειρότερο έγκλημα της Αριστεράς στην Κύπρο.
Υ.Γ. «Στις συνθήκες του ταχέως μεταβαλλόμενου πραγματικού κόσμου, ο μόνος τρόπος για να παραμείνει κανείς σταθερά πιστός σε μια αρχή -να παραμείνει «δογματικός» με τη θετική έννοια του όρου- είναι να αλλάξει τη θέση του».
- Slavoj Žižek, (καθηγητής φιλοσοφίας στο European Graduate School, διεθνής διευθυντής του Birkbeck Institute for the Humanities στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, συγγραφέας του βιβλίου Heaven in Disorder).
*Δημοσιογράφος
