Για χρόνια τεκμηριώνουμε την γεωπολιτική «εξίσωση» στην Ανατ. Μεσόγειο και τις προτεραιότητες που πρέπει να καθορίζουν την πανεθνική στάση Αθήνας-Λευκωσίας. Το τραγικό είναι που εν μέσω των πλέον ευνοϊκών συνθηκών για τα εθνικά δίκαια, η εμμονική πολιτική Μητσοτάκη-Γεραπετρίτη να «κανονικοποιήσουν» τον τουρκικό επεκτατισμό, έχει πλέον καθιερωθεί ως επίτευγμα! Στην πρόσφατη συνάντηση Μητσοτάκη-Ερντογάν, η εκπρόσωπος του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών αναφέρθηκε σε «κανονικότητα προς το συμφέρον όλων».
Απέναντι στην αποφασιστικότητα κι ετοιμότητα των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων, που αποτρέπουν την τουρκική επέλαση, η Τουρκία επεδίωκε να μετατρέψει τις τουρκικές παρανομίες σε «διμερείς διαφορές» σε ένα πλαίσιο «κανονικότητας». Όταν πριν μερικά χρόνια, προέκυψε το παράνομο «τουρκολιβυκό μνημόνιο» στην Ανατ. Μεσόγειο ακρωτηριάζοντας τα κυριαρχικά δικαιώματα Ελλάδας-Κύπρου, υπήρξαν έντονες καταδίκες των τουρκικών παρανομιών από την ΕΕ με αναφορές για επιβολή κυρώσεων. Όλα ανατράπηκαν από την Αθήνα και διάφορους εγχώριους «προσαρμοσμένους» που προέβαλλαν ότι «η πολιτική των κυρώσεων είναι αδιέξοδη και αναποτελεσματική». Οι ίδιοι πρωτοστάτησαν στην επιβολή κυρώσεων στη Ρωσία για την εισβολή στην Ουκρανία αλλά όχι για την Τουρκία, καθώς η ΕΕ αποτελεί το μεγαλύτερο εισαγωγέα τουρκικών προϊόντων κι επιπλέον, η Τουρκία αρνείται εφαρμογή της Συμφωνίας Τελωνειακής Ένωσης ΕΕ-Τουρκίας, που αφορά νομικές της υποχρεώσεις προς την Κυπριακή Δημοκρατία. Ομολογουμένως, δεν υπάρχει άλλη περίπτωση Κυβέρνησης στην ΕΕ, η οποία πρωτοστάτησε στην επιβολή κυρώσεων κατά της Ρωσία, αλλά όχι κατά της Τουρκίας που κατέχει έδαφος της ΕΕ στην Κύπρο κι απαιτεί «δύο κράτη», που προβάλλει «casus beli»/αιτία πολέμου στο Αιγαίο κατά της Ελλάδας, που επέβαλε το παράνομο «Τουρκολιβυκό Μνημόνιο» στην Ανατ. Μεσόγειο ακρωτηριάζοντας τα κυριαρχικά δικαιώματα Ελλάδας-Κύπρου και που τώρα με «NAFTEX αορίστου διαρκείας» έχει χωρίσει το Αιγαίο ντε φάκτο στα δύο, πράγμα που αποσιωπάται γιατί προέχει άλλο: πρέπει να «ξεπλυθούν» οι τουρκικές παρανομίες μέσα από την … «κανονικότητα» με τον τουρκικό επεκτατισμό. Κι έτσι, με πρωτοβουλία της Αθήνας οι τουρκικές παραννομίες, μεταφέρηκαν από το πλαίσιο ΕΕ-Τουρκίας στο διμερές επίπεδο όπως επεδίωκε η Τουρκία!
Αδιαμφισβήτητα, η πολιτική της «κανονικότητας» πλήττει τα εθνικά συμφέροντα κι ανταμείβει τον τουρκικό επεκτατισμό. Δώσαμε μάχες στην ΕΕ για να καταδικάσουμε τις παρανομίες ζητώντας κυρώσεις και τελικά «προσαρμόζεται» η Αθήνα στις επιδιώξεις του καθεστώτος Ερντογάν. Φυσικά, θα προβληθούν διάφορα βαρύγδουπα όπως “πυλώνας σταθερότητας και ειρήνης” κ.ά. Ο οικουμενικός Έλληνας Κ. Καβάφης στο ποίημα (1912) «Αλεξανδρινοί Βασιλείς» αναφέρεται στον Αντώνιο και Κλεοπάτρα που έστησαν μια μεγαλοπρεπή φιέστα και μοίρασαν βασιλικούς τίτλους χωρίς ουσία αλλά για θέαμα:
«κι οι Αλεξανδρινοί έτρεχαν πια στην εορτή,
κι ενθουσιάζονταν, κι επευφημούσαν…
γοητευμένοι με τ’ ωραίο θέαμα –
μόλο που βέβαια ήξευραν τι άξιζαν αυτά,
τι κούφια λόγια ήσανε αυτές οι βασιλείες.»
Για όποιον νομίζει ότι με τέτοια πολιτική ο Ελληνισμός παραχωρεί «λίγη αξιοπρέπεια» με ανταμοιβή «λίγη ειρήνη», το θέτουμε απλά. Η «κανονικότητα» είναι στάση ντροπής και όχι αξιοπρέπειας, που μας φέρνει πιο κοντά στην τουρκική επέλαση η οποία θα προκύψει αδίσταχτα στην πρώτη ευκαιρία. Απλά, δεν συζητάς με το θηρίο για τον τρόπο που θα σε κατασπαράξει. Σήμερα, παρά άλλοτε, η Κύπρος χρειάζεται την Ελλάδα και η Ελλάδα την Κύπρο κι η σιωπή απέναντι στην επίσημη αποδοχή του νεο-οθωμανισμού ως «κανονικότητας», αποτελεί συνενοχή.
*Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ- S&D
