Τον περασμένο μήνα ήταν η επέτειος του δημοψηφίσματος, στο οποίο ο κυπριακός Ελληνισμός είπε ΟΧΙ στο σχέδιο Ανάν με ποσοστό 76%. Τα κόμματα, που απέρριψαν το σχέδιο, εξέδωσαν ανακοινώσεις για τη σωτήρια απόφαση του Ελληνισμού της Κύπρου. Αλλά στα ΜΚΔ εμφανίστηκαν και πολλοί, που κατηγορούν τον ΠτΔ, αείμνηστο Τάσσο Παπαδόπουλο. Μέχρι και προδότη τον αποκάλεσαν, επειδή παρότρυνε τον κυπριακό Ελληνισμό να απορρίψει το σχέδιο με έναν ηχηρό ΟΧΙ.
Η γνώμη τους ήταν ότι ο Τάσσος Παπαδόπουλος και μεις που ψηφίσαμε ΟΧΙ καταδικάσαμε την Κύπρο, εμποδίσαμε τη λύση του Κυπριακού, προτιμήσαμε τη διχοτόμηση και καταδικάσαμε την Κύπρο με την απόφασή μας. Πολλοί διαμαρτύρονται λέγοντας, ότι το ΟΧΙ επέλεξαν εκείνοι που είχαν συμφέροντα με τη διχοτόμηση. Εισηγούνταν, ότι δικαίωμα ψήφου έπρεπε να είχαν μόνοι οι εκτοπισμένοι και όχι όλοι, οι οποίοι με την απόφασή τους στέρησαν το δικαίωμα επιστροφής στους εκτοπισθέντες.
Δηλώνω ότι είμαι πρόσφυγας από την Αμμόχωστο. Η μόνη περιουσία της οικογένειας μου είναι το σπίτι της γυναίκας μου στην Αμμόχωστο. Το σπίτι μας βρίσκεται στις παρυφές της Αμμοχώστου προς τη Δερύνεια. Έτσι με την όποια λύση θα επιστρέψουμε στο σπίτι μας, τη μόνη μας περιουσία. Όμως δηλώνω, πως εγώ και η οικογένειά μου ψηφίσαμε ΟΧΙ στο σχέδιο Ανάν, επειδή πιστεύαμε, ότι έτσι διασώζαμε την Κ.Δ. και διασφαλίζαμε το μέλλον του Ελληνισμού στην Κύπρο. Το ίδιο θα πράξουμε και σε περίπτωση παρόμοιου σχεδίου, με τη βεβαιότητα ότι πράττουμε το ορθό.
Οι πιο φανατικοί υπερασπιστές του σχεδίου Ανάν είναι κάποιοι εκτοπισθέντες, κυρίως από την Αμμόχωστο και τη Μόρφου και από άλλες περιοχές, επειδή θεωρούν, ότι με το σχέδιο Ανάν θα ζούσαν ελεύθεροι και ειρηνικά στα σπίτια, έστω κι υπό τουρκοκυπριακή διοίκηση. Ενώ τώρα λένε η λύση απομακρύνθηκε, η κατεχόμενη Κύπρος γέμισε από εποίκους και από κτίρια που κτίστηκαν στις ελληνοκυπριακές περιουσίες.
Αυτές ήταν οι κρυμμένες παγίδες που περιλάμβανε το σχέδιο Ανάν, για να ξεγελαστούν εκείνοι που θεωρούσαν, ότι θα επέστρεφαν ή ότι θα έπαιρναν τις περιουσίες τους. Όμως οι παγίδες αυτές ξεσκεπάστηκαν. Ο υπουργός των ΗΠΑ πίεζε τον τότε Γ.Γ. του ΑΚΕΛ και πρόεδρο της Βουλής, να στηρίξει το σχέδιο, όπως ήταν η αρχική απόφαση του ΑΚΕΛ. Τότε ο Δημήτρης Χριστόφιας ζήτησε από το ΥΠΕΞ των ΗΠΑ να εγγυηθούν, τις πρόνοιες του σχεδίου για επιστροφή εδαφών και κατοίκων, έστω και σε τρία χρόνια, αυτός αρνήθηκε να το πράξει. Σαν να δήλωνε δηλαδή, ότι οι ΗΠΑ δεν μπορούσαν να εγγυηθούν, ότι η Τουρκία θα εφάρμοζε εκείνο που θα υπέγραφε. Το ήξεραν για τούτο δεν έδιναν εγγυήσεις..
Τώρα που πέρασαν πάνω από δυο δεκαετίες, και γνωρίσαμε την τακτική της Άγκυρας να αποκηρύττει συμφωνίες που υπόγραψε και να μην τις εφαρμόζει βεβαιωθήκαμε, ότι είχαμε απόλυτο δίκαιο να απορρίψουμε την παγίδα του σχεδίου Ανάν. Τότε φυσικά γνωρίζαμε τη συμφωνία της τρίτης Βιέννης για παραμονή 10.000 Ελλήνων στην Καρπασία. Η Τουρκία δεν τους έδιωξε με τη βία. Αλλά αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν «οικειοθελώς» και να έρθουν στις ελεύθερες περιοχές για να γλυτώσουν από την τουρκική απειλή. ‘Ετσι θα έπρατταν και όσοι θα επέστρεφαν, αν επέστρεφαν.
Γνωρίζαμε και την τακτική της Τουρκίας που εκτούρκεψε την περιοχή της Αλεξανδρέττας. Αλλά και στα χρόνια που πέρασαν είδαμε και τη διάθεση της Τουρκίας, ακόμα και την αρνητική στάση της για ασήμαντα θέματα, που θα δημιουργούσαν κλίμα εμπιστοσύνης. Και βλέπουμε ακόμα και σήμερα τη στάση της στην νεκρή ζώνη της Πύλας και της Δένειας.
‘Οσοι επέστρεφαν, αν επέστρεφαν, μερικοί σε τρία χρόνια, θα αναγκάζοντας να φύγουν «οικειοθελώς». Οι έποικοι και πάλι θα γέμισαν την Κύπρο και η ανάπτυξη θα συνεχιζόταν στην περιοχή. Η διαφορά είναι ότι τώρα αυτά είναι παράνομα, αλλά με την εφαρμογή του σχεδίου θα γίνονταν νόμιμα και σύμφωνα με τους νόμους του κράτους που θα αναγνωρίζαμε.
Αλλά το σημαντικότερο είναι κάτι άλλο. Αν ψηφίζαμε ΝΑΙ στο σχέδιο Ανάν, την επόμενη μέρα δεν θα υπήρχε η Κ.Δ., αλλά τα δυο συνιστώντα κράτη. Η Κ.Δ. θα υποβιβαζόταν σε κρατίδιο και το παράνομο κράτος θα αποκτούσε διεθνή νομιμότητα. Και μεις θα αναζητούσαμε κηδεμόνα για να υπερασπιστεί τα δίκαιά μας, όταν θα τα καταπατούσε η Τουρκία.
Κάποιοι θα πουν ότι εμείς δεν θέλουμε λύση. Αντίθετα. Επιδιώκουμε λύση, έστω και με την απαράδεκτη ΔΔΟ, που την έχουν υιοθετήσει στα ψηφίσματα του ΟΗΕ. Όμως μια ΔΔΟ με πολιτική ισότητα, στην οποία θα μετεξελιχθεί η Κ.Δ. στην οποία θα επανέλθει η τουρκοκυπριακή κοινότητα, ως συστατικό και όχι ως συνιστών, άρα προϋπάρχον κράτος. Και φυσικά στη ΔΔΟ να εφαρμόζεται η διακήρυξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του ΟΗΕ και το ευρωπαϊκό κεκτημένο, με εγγυήσεις του Σ.Α. και της Ε.Ε., που να διασφαλίζουν τη φυσική και πολιτική απομάκρυνση της Τουρκίας. Αυτό είναι, πιστεύω, το ΣΩΣΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ, για το οποίο μιλούσε ο Τάσσος και τον λοιδορού οι οπαδοί της όποιας λύσης.
