Ο Ερντογάν στον ΟΗΕ: Μια ομιλία όπως παλιά

Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν -«ο πολύ σκληρός τύπος- μην τα βάζετε μαζί του» – χρησιμοποίησε και φέτος το βήμα της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών για να προβάλει τον «ηγεμονικό» του ρόλο στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής καθώς και το πρωταγωνιστικό αποτύπωμα της Τουρκίας στις περιφερειακές εξελίξεις.

Εμφανίστηκε υποκριτικά ως διαπρύσιος υποστηρικτής των αρχών του Διεθνούς Δικαίου, όπως, βεβαίως, ο ίδιος και η Άγκυρα ερμηνεύουν τις πρόνοιες του, καθώς και θιασώτης του διαλόγου προς επίλυση διαφορών στα πλαίσια της καλής γειτονίας. Με ηπιότερο ύφος στις αναφορές του στις Ελληνο-τουρκικές σχέσεις, ο Ερντογάν εξαπέλυσε τους μύδρους του κατά του Ισραήλ με ιδιαίτερα σκληρή γλώσσα και προσβλητικούς χαρακτηρισμούς.

Εκμεταλλευόμενος δια μίαν εισέτι φορά το βήμα του σημαντικού αυτού οργάνου της διεθνούς αμφικτιονίας πρόβαλε με ιδιαίτερη ένταση και προκλητικά τις πάγιες θέσεις της Τουρκίας στο Κυπριακό· μάλιστα δεν δίστασε να προβεί, ενώπιον του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, σε έκκληση για αναγνώριση από τη διεθνή κοινότητα του ψευδοκράτους το οποίο η Άγκυρα δημιούργησε στο υπό την κατοχή της έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η απαίτηση του Ταγίπ να αναγνωριστεί στους Τουρκοκυπρίους η «κυριαρχική ισότητα» και το «ίσο διεθνές καθεστώς» επιβεβαιώνει την τουρκική πολιτική της λύσης δύο κρατών στην Κύπρο κατά κατάφωρη παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου και των σχετικών αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας. Αυτή η πρόκληση από μέρους του Τούρκου προέδρου, στην ευαίσθητη χρονική συγκυρία, δυναμιτίζει τις προσπάθειες που καταβάλλονται από τον Αντόνιο Γκουτέρες για διάρρηξη του αδιεξόδου και επανέναρξη των συνομιλιών επί της συμφωνημένης βάσης που την αποτελούν τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας καθώς και το Κοινοτικό κεκτημένο.

Σημειωτέον ότι, η λύση δύο κρατών, όπως πλειστάκις υποστηρίξαμε, δεν αποτελεί τον τελικό επιθυμητό στόχο της κατοχικής δύναμης, ο οποίος ήταν και παραμένει ο πλήρης έλεγχος ολόκληρης της Κύπρου μέσω συνομοσπονδιακής λύσης.

Είναι τοις πάσι γνωστή, πλην των εθελοτυφλούντων, η επεκτατική πολιτική της αναθεωρητικής Τουρκίας εναντίον γειτονικών χωρών όπως η Κύπρος. Ανεξαρτήτως του ποιος κυβερνά τη χώρα, η Άγκυρα διεκδικεί με συνέπεια και διαχρονικά ότι πιστεύει πως της ανήκει και το οποίο απώλεσε μέσω άδικων διεθνών συνθηκών. Τόσο στο Αιγαίο όσο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Οι τουρκικές διεκδικήσεις προωθούνται πότε με τη χρήση διπλωματικών και πολιτικών εργαλείων και πότε με τη χρήση στρατιωτικής βίας.

Στην Κύπρο η ύπαρξη της τουρκοκυπριακής κοινότητας απλώς τυγχάνει εκμετάλλευσης για προώθηση και επίτευξη των στόχων της Άγκυρας. «Ακόμα κι αν δεν υπήρχε ούτε ένας Τούρκος στην Κύπρο θα έπρεπε να τον εφεύρουμε», διακήρυξε ο πολύς Αχμέτ Νταβούτογλου, πρώην πρωθυπουργός της Τουρκίας και τώρα υπό Ερντογανική δυσμένεια. Εντός των πολύπλοκων τουρκικών σχεδιασμών στο ευρύτερο γεωπολιτικό περιβάλλον της Ανατολικής Μεσογείου όπου διασταυρώνονται τα συμφέροντα της Τουρκίας -Ισραήλ, ο εγκάθετος της Άγκυρας Ερχιουρμάν εκτελεί απλώς τις οδηγίες του εντολέα του, της Άγκυρας προβαίνοντας σε κωλυσιεργία με την επιμονή του σε προϋποθέσεις και διαδικαστικά θέματα που απλώς παρατείνουν το αδιέξοδο.

Η καθυστέρηση στην επανέναρξη των συνομιλιών μόνο την Τουρκία ωφελεί εφόσον της παρέχει τον χρόνο για την περαιτέρω δημιουργία και εδραίωση των τετελεσμένων της εισβολής στην Κύπρο. Ο ίδιος ο Τουφάν είναι αναλώσιμος και το γνωρίζει όπως και οι προκάτοχοί του.

*Πρέσβης ε.τ.