Δύο φίλοι, ο ένας άνεργος, ορκισμένος εργένης κι ο άλλος μεγαλοδικηγόρος και πρότυπο οικογενειάρχη, αλλάζουν σώματα και προσπαθούν να αντέξουν ο ένας τη ζωή του άλλου χωρίς να έχουν απώλειες! Το «εύρημα» της ανταλλαγής σωμάτων είναι τόσο παλιό όσο το walkman και το VHS, αλλά με την έλλειψη έμπνευσης που μαστίζει τους σεναριογράφους του Χόλιγουντ την τελευταία δεκαετία, κανένα πια πισωγύρισμα δεν μας εκπλήσσει. Κι αν τα «Vice Versa» και «Like Father, Like Son» (δύο από τις πιο χαρακτηριστικές body-swap κωμωδίες των late 80s που μου έρχονται στο μυαλό) ήταν δύο απλά χαριτωμένα και ανώδυνα ταινιάκια πλήρως εναρμονισμένα με την εποχή τους, τίποτα δεν πρόκειται να σας προετοιμάσει για το χάλι του «Change-up». Ή μάλλον γράψτε λάθος, γιατί με το «καλημέρα» ένας CGI ποπός μωρού χέζει τον Τζέισον Μπέιτμαν κατάμουτρα προετοιμάζοντάς σας ακριβώς για το χάλι που ακολουθεί! Ναι, το σκατολογικό χιούμορ, το αναίτιο βρισίδι, οι εμετικοί διάλογοι και το σιχαμερό σεξ (σας προκαλώ να μείνετε στη θέση σας κατά τη διάρκεια της σκηνής με την εννέα μηνών έγκυο!) είναι στην ημερήσια διάταξη, σε μια παντελώς ανώφελη, κακόγουστη, ηλίθια και χοντροκομμένη κωμωδία που απλά ξεφτιλίζει όποιον είχε την ατυχία να μπλέξει μαζί της – κι αυτό προέρχεται από κάποιον που έβαλε τέσσερα αστέρια στο εξωφρενικό «Van Wilder» (όταν ο Ράιαν Ρέινολντς ήταν πραγματικά αστείος) και το ορμονόπληκτο «American Pie». Δεν έχω κανένα απολύτως πρόβλημα με την προκλητική κωμωδία (το αντίθετο). Έχω όμως με την (υποτιθέμενη) κωμωδία που επιστρατεύει σκατά και πέη για να καλύψει το ανύπαρκτο σενάριο και την ολοφάνερη αμηχανία των ηθοποιών. Μοναδική όαση η (σύντομη) παρουσία της αφόρητα σέξι Ολίβια Γουάιλντ. Αλλά και πάλι είναι σαν να σέρνεσαι μισοπεθαμένος στην έρημο και να βρίσκεις νερό… σε δαχτυλήθρα. Μ.Ν.
 
11:30 MM ΑΝΤ1
ΚΩΜΩΔΙΑ (ΗΠΑ, 2011)
Σκηνοθεσία: Ντέβιντ Ντόμπκιν
Παίζουν: Ράιαν Ρέινολντς, Τζέισον Μπέιτμαν, Ολίβια Γουάιλντ
Διάρκεια: 108’