Φέτος, ίσως, έχει ένα από τους πιο πετυχημένους ρόλους της σεζόν. Ο Μάριος, όμως, δεν ονειροβατεί και αναγνωρίζει πόσο μεγάλη ευθύνη είναι η σύγκρουση της προσωπικής εσωστρέφειάς του με την εξωστρέφεια του Γιαννή, του ήρωα που ενσαρκώνει στην κωμική σειρά του ΑΝΤ1, «La pasta pomilώri».
Από τον Κωνσταντίνο Χάμπαλη
Η δύναμη της χειραψίας, η ζεστασιά του βλέμματος, το χαμόγελο, η κλίση του κεφαλιού και του σώματος, η διάρκεια ενός αγγίγματος έχουν μεγαλύτερη βαρύτητα από τα ίδια τα λόγια, ιδιαίτερα όσον αφορά τη δημιουργία των πρώτων εντυπώσεων σε μια σχέση, που συχνά καθορίζουν την εξέλιξή της. «Ο ηθοποιός με τα θλιμμένα μάτια, έτσι μ’ έχουν χαρακτηρίσει στο παρελθόν», μου λέει και το πρόσωπο σε συνδυασμό με το σώμα του καθρεφτίζουν τα συναισθήματά του, δεδομένου ότι δεν έχει μάθει ακόμη πώς να τα κρύβει. «Πολλοί άνθρωποι έχουν την ανάγκη να γίνονται κωμικοί στη ζωή τους γιατί μέσα τους κουβαλούν μια τραγικότητα». «Τελικά το οδοιπορικό ενός κωμικού ηθοποιού μόνο κωμικό δεν είναι;», τον ρωτάω. «Ακριβώς. Ο πραγματικά κωμικός ηθοποιός είναι πάρα πολύ δραματικός. Όπως ένας κλόουν, με τα ψεύτικα δάκρυα και το τεράστιο χαμόγελο. Όλα αυτά πηγάζουν μέσα από μια πιο δραματοποιημένη κατάσταση».
Σε ενοχλεί η ταμπέλα του κωμικού ηθοποιού;
Καμία σχέση. Είναι τόσο κοντά ο κωμικός με ένα δραματικό ηθοποιό που δεν τα διαχωρίζω. Κι επειδή προσεγγίζω την κωμωδία δραματικά, με την έννοια ό,τι πηγάζει μέσα από μια δραματοποιημένη κατάσταση, μου αρέσει. «Κωμωδία χωρίς κλάμα και δράμα χωρίς γέλια δεν γίνεται» ήταν τα σοφά λόγια ενός παλιού ηθοποιού που θα θυμάμαι για πάντα.
Αισθάνεσαι ευλογημένος που διαθέτεις αυτό το ταλέντο;
Ναι, γιατί με έσωσε από πολλά πράγματα. Ήμουν πολύ εσωστρεφής όταν ήμουν μικρός. Όταν τελείωνα το θεατρικό παιχνίδι στο σχολείο ή στη γειτονιά μου, αμέσως, κλεινόμουν στον εαυτό μου. Μετά γινόμουν ο Μάριος που ήμουν προηγουμένως. Σιγά-σιγά, όμως, όλη αυτή η επικοινωνία που είχα με τον κόσμο με βοήθησε να ξεφύγω από το γεγονός ότι ντρεπόμουν να μιλήσω. Στις παραστάσεις μου, όμως, ήμουν ο πιο κοινωνικός άνθρωπος στον κόσμο. Όταν έπεφτε η αυλαία κλεινόμουν και πάλι στον εαυτό μου. Αυτό με βοήθησε πάρα πολύ να αποκτήσω αυτοπεποίθηση, δύναμη, να ξεπεράσω τα κόμπλεξ και τις ανασφάλειες που είχα τότε σαν μωρό.
Πώς ορίζεις το χιούμορ;
Χιούμορ είναι ένα πράγμα που πηγάζει μέσα από ωραίες αλλά και άσχημες στιγμές της ζωή, μέσα από τη χαρά αλλά και τη λύπη. Έτσι βρίσκεις την ισορροπία και δημιουργείς το χιούμορ.
Πώς αισθάνεσαι όταν μπαίνεις πίσω από τη μάσκα του ήρωα που υποδύεσαι;
Μία απόλυτη ελευθερία γίνομαι κάποιος άλλος. Δεν είμαι ο Μάριος που ίσως να κουβαλώ κάποια κόμπλεξ, κάποιες μικρές ανασφάλειες. Η μάσκα σου δίνει άλλη ελευθερία. Κρύβω πράγματα που ίσως σαν Μάριος δεν μπορώ να κάνω. Μπορεί να παρεξηγηθώ γι’ αυτό, αλλά εκείνη τη στιγμή είμαι κάποιος άλλος. Πριν γίνω ηθοποιός, θυμάμαι, έβγαινα στους δρόμους κι έκανα πολλά πράγματα. Ήμουν παρεξηγημένος. «Να τον τρελό», έλεγαν, αλλά τα πράγματα δεν ήταν έτσι όπως φαινόντουσαν.
Απελευθερώνεσαι μέσα από τους ρόλους σου, δηλαδή;
Βεβαίως και απελευθερώνομαι. Από τις άμυνες κι από τις φοβίες μου. Γι’ αυτό και το θέατρο, θεωρείται, το φάρμακο μέσω του οποίου μπορείς να απελευθερωθείς και να κερδίσεις πράγματα που δεν μπορούσες μέχρι στιγμής να κατακτήσεις.
Φοβίες, από τι;
Πριν από κάθε πρεμιέρα με κυριεύει το άγχος και η φοβία αν θα πετύχει ή όχι η παράσταση, αν θα είναι καλή, αν θα έχει την ίδια απήχηση που είχαν άλλα θεατρικά που συμμετείχα. Υπάρχουν στιγμές που δεν θέλω να ανέβω στη σκηνή, δεν θέλω να το ξανακάνω. Όλο αυτό, νομίζω, πηγάζει μέσα από την ευθύνη που έχω μέσα μου για να διεκπεραιώσω στο καλύτερο δυνατό το ρόλο μου. Όσο πιο πολλά πράγματα κάνεις στην ουσία, τόσο μεγάλη ευθύνη σου δημιουργείται, για τον κόσμο, για σένα και για το αποτέλεσμα.
Είσαι ανασφαλής;
Ανασφαλής με την έννοια ότι θέλω να γίνονται τα πάντα στην εντέλεια.
Τις ίδιες ανασφάλειες έχεις και στην προσωπική σου ζωή;
Όχι.
Πώς είσαι όταν ξεκινάς μια σχέση;
Πέφτω με τα μούτρα, όπως και στους ρόλους μου. Δίνoμαι ολοκληρωτικά.
Έφαγες τα μούτρα σου;
Πάρα πολλές φορές αλλά πλέον απέκτησα τις άμυνές μου.
Αντιστέκεσαι, δηλαδή;
Όχι δεν αντιστέκομαι. Είμαι των άκρων. Μπορώ να φτάσω στα άκρα για έναν έρωτα αλλά και για τη δουλειά μου.
Για παράδειγμα, μέχρι πού έχεις φτάσει για έναν έρωτα;
Στα πατώματα. Θυμάμαι, μέσα σε μία ημέρα, είχα ταξιδέψει μέχρι την Αθήνα για να συναντήσω τον έρωτά μου, έφαγα τα μούτρα μου κι επέστρεψα πίσω στην Κύπρο χωρίς ανταπόκριση. Τώρα πια με την ωριμότητα και τα χρόνια απέκτησα άλλες άμυνες.
Οι οποίες δεν σου επιτρέπουν να κυλιστείς ξανά στα πατώματα;
Όταν μου συμβαίνει προτιμώ να το ζήσω παρά να το απωθήσω.
Κλαις;
Εννοείται και κλαίω. Αυτοί που λένε ότι δεν κλαίνε ψεύδονται. Και ψεύδονται και κλαίνε. (γέλια)
Εξωτερικεύεις εύκολα τα συναισθήματά σου;
Βεβαίως. Λέω εύκολα το σ’ αγαπώ σε ένα φίλο σε μία φίλη. Δεν έχω τέτοια κολλήματα.
Σε μια σχέση;
Αλίμονο να μην το έλεγα.
Είσαι ερωτευμένος αυτό το διάστημα;
Αυτό το διάστημα είμαι πάρα πολύ ερωτευμένος με τη… ζωή. Όχι τη Ζωή Κυπριανού, αλλά τη ζωή γενικότερα. (γέλια) Ο έρωτας, πλέον, είναι μία γενικότερη κατάσταση. Σκέψου όταν είσαι ερωτευμένος με τη ζωή πώς θα είσαι και με τη σχέση σου.
Όσο περνά ο καιρός απομακρυνόμαστε από τον έρωτα; Αυτό θες να μου πεις;
Η νέα γενιά αλλιώς προσεγγίζει τον έρωτα κι αλλιώς τον ζει.
Για παράδειγμα, εσύ, πώς προσεγγίζεις τον έρωτα;
Φλερτάρω με τη ζωή και τους ανθρώπους και αν προκύψει κάτι, ερωτικό, γιατί όχι. Πρέπει να υπάρχει ο έρωτας στη ζωή μας. Είτε προκύψει είτε όχι είναι ένα συναίσθημα που σου δημιουργεί ένα ωραίο κίνητρο να προχωρήσεις παρακάτω, να πεις καλημέρα στη ζωή, να χαμογελάς, να τραγουδάς και να αισθάνεσαι πράγματα.
Είσαι μοναχικός τύπος;
Δεν νιώθω καθόλου μοναξιά. Έχω τους φίλους και την οικογένειά μου. Ποτέ δεν νιώθω μοναξιά και ποτέ, έχω την εντύπωση, δεν θα τη νιώσω. Το σπίτι μου είναι ανοιχτό για όλους. Υπάρχουν στιγμές, όμως, που επιδιώκω να μείνω μόνος. Θέλω να ξεφύγω, έστω για λίγο από αυτή τη βαβούρα και την καθημερινή επαφή μου με τόσο κόσμο. Έχω ανάγκη να μείνω λίγο με μένα, λίγο για μένα.
Δεν θες να φτιάξεις τη δική σου οικογένεια;
Δεν είμαι και τόσο υπέρ του γάμου. Αν προκύψει και στην πορεία αποκτήσω ένα παιδάκι, γιατί όχι. Παρόλα αυτά δεν το κυνηγώ, δεν είναι μέσα στα σχέδια μου. Αν προκύψει καλοδεχούμενο, αν όχι και πάλι ευτυχισμένος θα είμαι.
Είσαι χορτασμένος από έρωτα;
Νομίζω πως ναι.
Έζησες, δηλαδή, τον απόλυτο έρωτα;
Έχω την εντύπωση ότι τον έχω ζήσει αλλά ποτέ δεν ξέρεις τι θα προκύψει στην πορεία.
Η πιο μακροχρόνια σχέση σου τι διάρκεια είχε;
Μία σχέση που διήρκεσε τέσσερα ολόκληρα χρόνια.
Και τι έγινε;
Χωρίσαμε. (γέλια)
Φεύγεις πρώτος από μία σχέση;
Παλιότερα προτιμούσα να εγκατέλειπα πρώτος το καράβι. Μεγαλώνοντας κι αντιμετωπίζοντας πιο ώριμα και ταπεινά κάποια πράγματα, συνειδητοποίησα ότι δεν πρέπει να ρίχνουμε πάντα ευθύνες στους άλλους αλλά πρώτα στον εαυτό μας. Αν δεν δίνω αυτό που θέλει η σχέση μου τότε φταίω.
Έχεις απατήσει; Έχεις απατηθεί;
Και τα δύο. Και έχω απατήσει και έχω απατηθεί. (γέλια) Υπάρχει άνθρωπος που δεν έχει βιώσει αυτές τις δύο καταστάσεις.
Πώς αντέδρασες όταν έμαθες ότι υπήρχε τρίτο άτομο στη σχέση σου;
Συμπεριφερόμουν σαν να μην ήμουν ο Μάριος. Γινόμουν πολύ κακός. Έκανα πολλά και ακραία πράγματα τα οποία δεν ήθελα, αλλά στον έρωτα, δυστυχώς, παρανοείς. Κάνεις πράγματα που δεν θέλεις, που δεν σε εκφράζουν και που δεν είσαι ο εαυτός σου. Ήμουν πάρα πολύ ακραίος. Και στο τέλος της ημέρας κατέστρεφα τα πάντα. Αφού έπαθα και έμαθα, τα πράγματα, πλέον, λειτουργούν κάτω από μια λογική βάση.
Πόσο βασανιστική είναι η σύγκρουση της εξωτερικής με την εσωτερική σου εικόνα;
Πολλές φορές χρειάζεται να έρθει σε σύγκρουση η εξωτερική με την εσωτερική εικόνα σου για να μπορέσεις να συνειδητοποιήσεις κάποιες καταστάσεις . Άλλες φορές χρησιμοποιείς και την εξωτερική σου εμφάνιση για να χτίσεις τον ρόλο σου. Αν ήμουν 30 κιλά, λιγότερα, ίσως, ο ρόλος μου στο «La pasta pomilώri», να ήταν αλλιώς.
Σε απασχολεί η εξωτερική σου εμφάνιση;
Πλέον, όχι. Τα έχω καλά με τον εαυτό μου. Το μόνο που με απασχολεί είναι το θέμα της υγείας μου και το πώς να περιορίσω τα περιττά κιλά που πήρα λόγω του ρόλου μου. Σε γενικές γραμμές, όμως, δεν με απασχολεί και τόσο η εξωτερική μου εμφάνιση.
Παλιά, όμως, σε απασχολούσε;
Παλαιότερα, ναι. Ήθελα να ήμουν ντυμένος στην τρίχα, πρόσεχα το καθετί, όλα με το σταγονόμετρο. Στην πορεία ανακάλυψα ότι η ουσία της ζωής δεν κρύβεται πίσω από μία εικόνα αλλά από μικρές καθημερινές χαρές που μπορείς να τις ζήσεις και χωρίς να είσαι ντυμένος με την τελευταία λέξη της μόδας.
Πόσα κιλά πήρες;
Αρκετά. Είναι για τον ρόλο. (γέλια)
Κάνεις κάτι γι’ αυτό;
Έχω αδυναμία στο φαγητό. Φαίνεται; Νομίζω, ότι είμαι λίγο… κοιλιόδουλος. Όταν ξεφύγεις από το μέτρο είναι λίγο δύσκολο να το αντιμετωπίσεις. Θα το αντιμετωπίσω, όμως, θα το παλέψω.
Σε ρίχνει ψυχολογικά;
Όχι. Μερικές φορές, όμως, λέω στον εαυτό μου, αρκετά. Πρέπει να δω και λίγο το θέμα της υγείας μου. Μεγαλώνουμε, δεν πρέπει να κάνουμε κακό στον εαυτό μας. Αγαπώ τον εαυτό μου για να τον καταστρέψω έτσι εύκολα.
Αγαπούσες από πάντα τον εαυτό σου;
Πιο παλιά όχι τόσο όσο τώρα. Παλιότερα είχα περισσότερο εγωισμό, ήθελα να αρέσω σε όλους. Δεν είναι έτσι, όμως, τα πράγματα, όλα είναι μια ουτοπία. Είναι πιο βαθιά πιο εσωτερικά.
Τι σε έκανε να αλλάξεις γνώμη;
Η ωριμότητα της ζωής, οι καταστάσεις που ζούμε οι οποίες μας προσγειώνουν ανώμαλα μεν, ομαλά δε.
Κάνεις αυτοκριτική;
Καθημερινά. Δεν θέλω να αφήσω εκκρεμότητες σε αυτή τη ζωή. Είτε υπάρχει άλλη ζωή είτε όχι, δεν πρέπει να αφήνουμε καμία εκκρεμότητα με τους ανθρώπους και με τη ζωή μας.
Πιστεύεις στον Θεό;
Πιστεύω με τον τρόπο μου. Ο Θεός είναι παντού. Είτε είναι χριστιανισμός είτε είναι βουδισμός υπάρχει μία ανώτερη δύναμη που μας καθοδηγά.
Ποια ερώτηση θα ήθελες να υποβάλεις στον εαυτό σου;
Πώς θα μπορούσα να ήμουν καλύτερος άνθρωπος.
Και ποια απάντηση θα έδινες;
Προσπαθώ να καλυτερεύω τον εαυτό μου μέρα με την ημέρα. Αλίμονο σε εκείνους που έχουν κατασταλάξει και που έχουν πει ότι «είμαι τέλειος», «είμαι ο καλύτερος ηθοποιός», «είμαι ο καλύτερος άνθρωπος». Δεν μπορώ να βλέπω ματαιόδοξους ανθρώπους να κοκορεύονται. Σίγουρα όλα αυτά πηγάζουν μέσα από διάφορες ανασφάλειες και κόμπλεξ.
Δεν υπήρξε στιγμή, δηλαδή, που καβάλησες το καλάμι;
Ποτέ στη ζωή μου δεν ήμουν φιλόδοξος αλλά αφιερωμένος. Νομίζω ότι είναι και το μυστικό της καλής συνταγής.
Δεν μου λες, πώς αντιμετωπίζεις τις ταμπέλες της τηλεόρασης;
Το θέμα είναι πώς θα κάνεις μια δουλειά και ποιο θα είναι το αποτέλεσμα.
Θα έλεγα ότι κάνεις κατοστάρι στην τηλεόραση τα τελευταία χρόνια, είσαι συνεχώς σε μεγάλες παραγωγές, αφαιρεί κάτι αυτό από τον Μάριο;
Όχι, απεναντίας, προσθέτει. Μου δίνει την ευκαιρία να κάνω πολλά πράγματα. Εμένα, θα με κούραζε αν έκανα κάτι που δεν θα είχε σωστό αποτέλεσμα. Αν ήμουν σε μια προχειρότητα ή σε μια κακή παραγωγή, θα ήμουν πάρα πολύ δυστυχισμένος.
Υπήρξαν στιγμές που θα ήθελες να οπισθοχωρήσεις;
Αν είχα την πολυτέλεια να πω ότι για δύο έως τρία χρόνια δεν θα δουλέψω, θα ήθελα πολύ να ταξιδέψω. Αγαπώ τη ζωή περισσότερο απ’ όλα. Και κάθε τι που κάνω είναι μέρος της ζωής μου.
Τι σχέση έχει με τον εαυτό σου η περσόνα που βλέπουμε στην τηλεόραση;
Καμία σχέση. Αν και ο περισσότερος κόσμος που με βρίσκει στο δρόμο, μου λέει ότι είσαι ολοΐδιος με τον χαρακτήρα που ενσαρκώνεις, με προβληματίζει παρά πολύ γιατί δεν έχω καμία σχέση με τον Γιαννή. Ίσως να του μοιάζω γιατί είμαι πάρα πολύ αφιερωμένος στο ρόλο μου. Όταν ενσαρκώνω ένα ρόλο, πέφτω με τα μούτρα στη δουλειά, δίνοντας την εντύπωση ότι μπορεί να είμαι ίδιος με αυτόν τον χαρακτήρα. Καμία σχέση όμως.
Θεωρείς ότι ο ρόλος του Γιαννή είναι ένας ακόμη επιτυχημένος ρόλος στο βιογραφικό σου;
Με την ίδια αγάπη και ενδιαφέρον προσεγγίζω όλους τους ρόλους μου. Αν το αποτέλεσμα αυτού του ρόλου είναι καλύτερο από προηγούμενες συμμετοχές μου, τότε, με ικανοποιεί το γεγονός ότι ο κόσμος απολαμβάνει αυτό τον χαρακτήρα αν και αισθάνομαι ότι ο ρόλος μου στην «Πρώτη Σταγόνα», που ενσάρκωνα τον Χαράλαμπο, ήταν μια από τις πιο πετυχημένες τηλεοπτικές μου στιγμές.
Δεν συγκρούονται μέσα σου η εσωστρέφεια του Μάριου με την εξωστρέφεια του Γιαννή;
Η δικαιολογία ότι ενσαρκώνεις ένα ρόλο στον οποίο δεν είσαι ο εαυτός σου, τότε, άμεσα αφήνεσαι να κάνεις κάτι που δεν είσαι εσύ. Είναι ελευθερία για έναν ηθοποιό να κάνει πράγματα που δεν μπορεί στην πραγματικότητα.
Styling: Γιώργος Χρυσοστόμου
Ρούχα από το Mork
Μακιγιάζ: Αμαλία Ζανέττου
Ευχαριστούμε το Καφενείο «Πλάτανος» (Λεωφόρος Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ 96, Καϊμακλί,) για τη φιλοξενία.
* Περιοδικό TV Mania, τεύχος 1261.