Εδώ και καιρό, πολλοί αναρωτιούνται μέχρι πότε η πολιτεία θα αναδομεί ή θα συντηρεί συνοικισμούς προτάσσοντας ως επιχείρημα ότι παρήλθαν σχεδόν 50 χρόνια από την τουρκική εισβολή. Είναι ένα ζήτημα για το οποίο πρέπει κάποια στιγμή να αποφασίσει η πολιτεία προς τα που πρέπει να πορευθεί. Δεν αποτελεί μόνο θέμα μιας κυβέρνησης. Η ευθύνη πρέπει να είναι συλλογική για να μην τυγχάνει και πολιτικής εκμετάλλευσης. Στην περίπτωση των 43 πολυκατοικιών που απασχολεί το τελευταίο διάστημα, κακώς δεν αφέθηκε η Πολεοδομία να ενημερώσει τους ιδιοκτήτες.
Αφενός έπρεπε να το κάνει δίνοντάς τους επιλογή αν ήθελαν ή αν μπορούσαν να τις εγκαταλείψουν για λόγους ασφάλειας αλλά και για να μην δαπανήσουν χρήματα για ένα κτήριο το οποίο ήταν από «μη επισκευάσιμο» μέχρι και επικίνδυνο. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα κάποιοι ιδιοκτήτες να ανακαινίσουν τα διαμερίσματα τους καταβάλλοντας δεκάδες χιλιάδες ευρώ.
Ο νέος υπουργός Εσωτερικών ορθώς έπραξε δρομολογώντας τη διαδικασία αναδόμησης αλλά μάλλον δεν είχε πλήρη εικόνα για τα πιο πάνω. Οι κάτοικοι αντιδρούν και έχουν δίκιο. Τα έξοδα σε ένα διαμέρισμα μπορούν να μετρηθούν, οπόταν οι ιδιοκτήτες μπορούν να απαλλαγούν από την καταβολή συνεισφοράς στην απόκτηση νέου διαμερίσματος. Το ίδιο μπορεί να γίνει και για όσους δεν έχουν στον ήλιο μοίρα, κάτι το οποίο επίσης μπορεί να ελεγχθεί.
Β.
