Κανονικά το γεγονός ότι ένας μουσικός τραγούδησε, αλά Μέριλιν Μονρόε, στο πάρτι γενεθλίων ενός κομματάρχη δεν θα έπρεπε να μας απασχολεί ιδιαίτερα. Γούστο του και καπέλο του.
Έλα όμως που ο συγκεκριμένος μουσικός έχει και την ιδιότητα του Yφυπουργού Πολιτισμού! Θα μου πείτε, αν δεν τιμήσει με την παρουσία του έναν από τους πολιτικούς αρχηγούς που στήριξαν τον Πρόεδρο που τον διόρισε, ποιον θα τιμήσει; Θα πάει και θα πει κι ένα τραγούδι. Κυριολεκτικά.
Να χρησιμοποιεί όμως τον επίσημο λογαριασμό του Υφυπουργείου για να μοιραστεί μαζί μας το ευτυχές γεγονός, καθώς και το γεγονός ότι Νικόλας και Γιώτα Παπαδοπούλου «έκλεψαν τα βλέμματα» με το χορό που χάρισαν, αυτό παραπάει και ξεφεύγει από τα θέσμια. Αλλά και από κάθε λογική.
Δεν ξέρω αν η φαεινή ιδέα ήταν δική του ή της επικοινωνιακής του ομάδας, αλλά η ουσία είναι ότι τα έκανε θάλασσα πάλι, σε σημείο να διερωτώμαστε αν είναι επίτηδες που τα κάνει για να ασχολούμαστε μαζί του. Ή για να μας αποδείξει ότι έχουμε δίκιο που αμφισβητούμε τη σοβαρότητα και την επάρκειά του.
Έτσι θα «δείξει τα δόντια του» στα κακώς έχοντα του πολιτισμού;
Γ. Σαβ.
