To Top
12:51 Τρίτη
25 Φεβρουαρίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Αναθέματα
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Αναθέματα
Τελευταία Ενημέρωση: 10 Νοεμβρίου 2019, 11:51 πμ
O Πρόεδρος Αναστασιάδης έχει μπροστά του έναν και μόνο δρόμο: Να προβεί σε αυτοκριτική για όσα συμβαίνουν γύρω του, για τις επιλογές του, για τους ανθρώπους που έχει δίπλα του, για όσους τους εμπιστεύθηκε αξιώματα και για όσους άνοιξε λεωφόρους εδραίωσης στο πολιτικό σκηνικό. Δυστυχώς για τον ίδιο, η αξιολόγηση είναι άκρως επιβαρυντική. Η θητεία του δεν λήγει παρά το 2023, έστω και εάν η προεδρολογία άρχισε από την επομένη της επανεκλογής του για δεύτερη θητεία. Τίποτε δεν πάει σωστά στη νέα διακυβέρνησή του. Ας αυτοαπομονωθεί στην προεδρική κατοικία του Τροόδους και να σκεφτεί για τα επόμενα βήματά του για να δει αν μπορεί να περισώσει ό,τι περισώζεται από την υστεροφημία του… 

    Σε ένα δεύτερο στάδιο καλό θα ήταν για τον ίδιο να αρχίσει τις επισκέψεις σε καφενεία, να ακούει τι λέει ο κόσμος και όχι τι θέλουν να ακούει κάποιοι, που δυστυχώς είτε υπηρετούν σκοπιμότητες είτε προσωπικές φιλοδοξίες. Ν’ αρχίσει να εμπιστεύεται γνήσιους ανθρώπους που τολμούν να λένε τις πραγματικότητες, όσο δυσάρεστοι κι αν γίνονται, για να είναι σε θέση να προβαίνει σε διορθωτικές κινήσεις. Και να τερματίσει την εξαργύρωση «επιταγών» προς όσους λεν ότι τον βοήθησαν να κρατηθεί στην εξουσία. Δύσκολες μεν αποφάσεις, άκρως απαραίτητες δε… γιατί έπονται τα πολύ δύσκολα και στην εσωτερική διακυβέρνηση και στο Κυπριακό… 

    Συχνά-πυκνά στο κυβερνητικό στρατόπεδο θυμούνται τον κομματικό τους μέντορα, τον Γλαύκο Κληρίδη. Ξεχνούν ηθελημένα τη βασική αρχή του πρώην Προέδρου ότι ο πολιτικός χρειάζεται γερό στομάχι. Να ανέχονται την κριτική και να μην βρίσκονται μονίμως μπροστά στις κάμερες και στα μικρόφωνα… Ο Πρόεδρος θα μπορούσε να είχε αποπυροδοτήσει ουκ ολίγες από τις πυρκαγιές που φουντώνουν στο εσωτερικό σκηνικό, αν δεν έριχνε ο ίδιος βενζίνη και έστρεφε την προσοχή του αντί στις δηλώσεις, στο έργο… Λιγότερα λόγια, περισσότερα έργα θα φέρουν σίγουρα καλύτερα αποτελέσματα…

    Θα σταθούμε στο πλέον ανώδυνο από τα ζητήματα που προκαλούν μια αναταραχή στο κυβερνητικό στρατόπεδο, το οποίο δεν επηρεάζει την καθημερινή ζωή των πολιτών, αλλά επιβαρύνει τη γενική εικόνα του Προέδρου και της Κυβέρνησης. Του ανασχηματισμού. Από τους πρώτους μήνες της δεύτερης διακυβέρνησης Αναστασιάδη, το θέμα πάει και έρχεται στην πολιτική επικαιρότητα. Στο χέρι του Προέδρου ήταν και είναι να κόψει τη φόρα του κάθε επίδοξου υποψηφίου προς υπουργοποίηση ή του κάθε «πολιτικού νονού» που θέλει να φέρει τούμπα όλο το Υπουργικό για να προωθήσει τους «δικούς» του ανθρώπους. Ανοιχτή, στο παρόν στάδιο, παραμένει η αλλαγή στο Υπουργείο Οικονομικών, με την προ πολλού δρομολογηθείσα έξοδο του Χάρη Γεωργιάδη. Από εκεί και πέρα αντιλαμβάνονται στον λόφο του Προεδρικού ότι όσα διαδίδονται για συγκεκριμένους υπουργούς είναι προσβλητικά; Είναι συνεργάτες του Προέδρου και έχουν αντανάκλαση και στον ίδιο… Εάν το θελήσει μπορεί να «τερματίσει» αυτό το γιαλέλι που στο τέλος-τέλος λειτουργεί ως βαρίδι για τον ίδιο προσωπικά. 

    Θα σταθώ στην περίπτωση της υπουργού Μεταφορών. Η Βασιλική Αναστασίαδη έδωσε ένα άλλο χρώμα στην Κυβέρνηση. Μια Κυρία καταξιωμένη, που κέρδισε τον σεβασμό και την αποδοχή από το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων ως γενική διευθύντρια της Βουλής -ας μην διαγράφουν τη συμβολή της σε όλη τη δύσκολη πορεία όταν είχαμε την Τρόικα πάνω από τα κεφάλια μας-, ας μην αφήνεται να γίνεται βορά στα θέλω του κάθε πολιτικού… Ο Πρόεδρος δεν έχει παρά να ρίξει μια ματιά στον κατάλογο των έργων που έχουν δρομολογηθεί επί των ημερών της στο Υπουργείο Μεταφορών και θα δει τις πραγματικότητες.

    Θα αναφερθώ και στο θέμα του Υπουργείου Οικονομικών, που οι πλείστοι θεωρούν ότι έχει κλειδώσει για τον νυν υπουργό Εσωτερικών Κωνσταντίνο Πετρίδη, ο οποίος έχει να κερδίσει από το σημερινό του πόστο μεγάλα στοιχήματα: τη διαχείριση των διαβατηρίων, τη μεταρρύθμιση της δημόσιας υπηρεσίας, τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης… Όντας υφυπουργός παρά τω Προέδρω τού είχε ανατεθεί το άλλο μεγάλο στοίχημα: της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης -τότε που οι κυβερνώντες ήθελαν να αντιγράψουν την επιτυχία της Λετονίας. Όταν ένας άνθρωπος γίνεται μπαλάκι σε αξιώματα με μεγάλες απαιτήσεις, τι μένει; Ότι δεν καταφέρνει να φέρει σε πέρας τις μεγάλες προκλήσεις!!! Και είναι άδικο...
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...