Ο Χαράλαμπος Μερακλής γράφει για τις σχέσεις ΗΠΑ και Γαλλίας που κατά την άποψή του ανέκαθεν ήταν περίπλοκες.

Η αντιπαλότητα διαφάνηκε όταν η Γαλλία άρχισε να επιζητά αυτονομία εντός του ΝΑΤΟ και να εκδηλώνει διαφωνίες για την πολιτική Ρίγκαν όσον αφορά στην ελεύθερη αγορά, για την εισβολή στο Ιράκ επί Τζορτζ Μπους, στην περίπτωση που ο Ομπάμα θα άπλωνε το χέρι του προς το Ιράν αλλά και για την επέμβαση του ΝΑΤΟ στη Λιβύη.
Η εκλογή του Εμμανουέλ Μακρόν δίδει μια νέα ώθηση για αναζωογόνηση της γαλλικής ηγεσίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Αυτό συνέτεινε σύμφωνα με την αρθρογράφο Natalie Naugafredeye, στην υπεράσπιση της διεθνούς φιλελεύθερης τάξης και του συνόλου των συμβάσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ενώ η πολιτική Trump είναι o λαϊκισμός, ο απομονωτισμός της δεκαετίας του 30 και του δάκτυλου στην σκανδάλη.
Θα πρέπει να διευκρινισθεί πως αντιαμερικανισμός εξακολουθεί να υπάρχει ανάμεσα στο γαλλικό πολιτικό φάσμα όπως είναι η παράταση της συριακής κρίσης και του ανθρώπινου πόνου, όπου προκάλεσε σοβαρές ζημιές στην Ευρώπη, αύξηση της τρομοκρατίας, του μεταναστευτικού ρεύματος και ανόδου του λαϊκισμού.
Η εκλογή Trump συνέβαλε ώστε το Παρίσι να συνειδητοποιήσει ότι δεν μπορεί να υπολογίζει στον σύμμαχό του πέραν του Ατλαντικού, λόγω της αδιαφορίας του Λευκού Οίκου που επιδεικνύει έναντι των συμμάχων του και των συμφωνιών που συνήψε. Η πολιτική που ακολουθεί ο Μακρόν είναι μια διορθωτική πορεία για τις δυτικές αξίες έναντι εκείνων που εισηγείται και επιβάλλει η πολιτική Trump.
Παρά το γεγονός η γαλλική πολιτική έχει ανάγκη τη βοήθεια των ΗΠΑ στον αγώνα κατά του ισλαμικού κράτους και των άλλων τρομοκρατικών ομάδων, η σχέση τους θα περιστραφεί γύρω από τον τρόπο διαχείρισης του αγώνα που καλείται η Γαλλία να διεξάγει για να ενισχύσει τη θέση της ανάμεσα στους γείτονές της και στο μεταβαλλόμενο παγκόσμιο τοπίο.
Η επικέντρωση των ΗΠΑ στον εαυτό τους αφήνει ελεύθερο το πεδίο στον Μακρόν να προωθήσει τα σχέδιά του για ηπειρωτική αμυντική συνεργασία και δημιουργία αμυντικού ταμείου που θα πληρώνει για έργα σε ολόκληρη των Ευρώπη και για δαπάνες εμπεδώσεων εντός και εκτός της Ευρωπαϊκής Ηπείρου.
Για να γίνουν κατορθωτοί οι σχεδιασμοί του χρειάζονται και την ενεργή σύμπραξη της Γερμανίας εφόσον το Ηνωμένο Βασίλειο εξαφανίσθηκε από τη συμπόρευση με τη λοιπή Ευρώπη.
Θα πρέπει να τονισθεί πως η Ευρώπη θα δυσκολευθεί πάρα πολύ στην πορεία της για ευρωπαϊκό στρατό λόγω πόρων, ιστορικών εμποδίων κ.λπ. και γι’ αυτόν τον λόγο οι πρωταγωνιστές αυτού του εγχειρήματος θα κάνουν μετριοπαθή βήματα για να καλύψουν το κενό που αφήνουν οι ΗΠΑ, το Brexit, η επιθετικότητα Πούτιν, η αυταρχική στροφή της Τουρκίας και το φάντασμα της τρομοκρατίας, γιατί οι εμπλεκόμενες χώρες δεν είναι υπερδυνάμεις και έχουν να αντιμετωπίσουν πάρα πολλά προβλήματα στο εσωτερικό τους που χρειάζονται επίλυση.