Ο Προκόπης Γεωργίου, πρώην ανώτερος αστυνόμος, περιγράφει τη σημερινή κατάσταση της Αστυνομίας στην Κύπρο και κάνει εισηγήσεις για να γίνει ακόμη καλύτερη.
Όλοι σήμερα παραδεχόμεθα ότι η τάξη και η ασφάλεια είναι δύο πρωταρχικοί όροι, οι βασικές και απαραίτητες προϋποθέσεις για την ύπαρξη μιας ευνομούμενης πολιτείας. Αυτές τις προϋποθέσεις από αρχαιοτάτων χρόνων είναι ταγμένη να εξασφαλίζει η Αστυνομία. Καμιά πρόοδος δεν μπορεί να εξασφαλισθεί σε μια πολιτεία όταν λείπει η τάξη και η ασφάλεια. Τώρα, το ερώτημα που εγείρεται είναι αν η Αστυνομία του σήμερα που έχουμε επιτελεί επιτυχώς το έργο της. Απερίφραστα υποστηρίζω ότι διαθέτουμε ως κράτος μια άρτια οργανωμένη Αστυνομία, η οποία επιτελεί το καθήκον της στο ακέραιο. Και όχι μόνο. Συγκρινόμενη με άλλες αντίστοιχες ευρωπαϊκές χώρες υπερέχει σημαντικά. Κύπριοι αξιωματούχοι και άλλοι διακρίθηκαν και διακρίνονται σε ευρωπαϊκά αστυνομικά πανεπιστήμια. Από τις τάξεις της πέρασαν ένας Φανής Δημητρίου, ένας Στέλιος Καράγιας, ένας Γιάννης Αδρατζιώτης και τόσοι άλλοι. Επιτυχίες της Αστυνομίας διδάσκονται για παραδειγματισμό σε ξένα ευρωπαϊκά κολέγια της Ευρώπης και αλλού. Αυτή την Αστυνομία μερικοί τη λοιδορούν από πρωίας μέχρι νυκτός. Αγνοούν οι κύριοι αυτοί ότι η Αστυνομία είναι η μόνη υπηρεσία που παράγει την απαραίτητη πρώτη ύλη για κάθε παραγωγική δραστηριότητα της κοινωνίας. Οι υπηρεσίες της Αστυνομίας είναι ανυπολόγιστης αξίας. Ακόμα κι όταν δεν παρεμβαίνει, όταν δεν ενεργεί, η παθητική ύπαρξή της αποτελεί μια υπηρεσία. Συχνά-πυκνά ακούονται επικριτικά σχόλια για την εγκληματικότητα στον τόπο μας. Καλοδεχούμενα, κατ’ εμέ, γιατί η καλόπιστη κριτική επενεργεί θετικά στη βελτίωση των παρεχομένων υπηρεσιών της. Όμως, οι υπερβολές είναι ό,τι χειρότερο στον κλονισμό της εμπιστοσύνης του κοινού προς την Αστυνομία.
Εδώ και δεκαετίες ακούγεται ότι υπάρχουν σάπια μήλα στην Αστυνομία. Προσωπικά, εκτιμώ ότι υπάρχουν και αυτά δεν είναι περισσότερα από τα δάκτυλα του σώματός μας. Διερωτώνται οι αρμόδιοι του χθες και του σήμερα γιατί δεν αποκόπτονται τα σάπια μήλα και γιατί η κυβερνώσα Βουλή δεν δίδει τα αναγκαία όπλα στην πολιτική και φυσική ηγεσία της Αστυνομίας να διορθώσει το όλο πρόβλημα; Στο όνομα μιας θολής ιδέας περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι νομιμόφρονες πολίτες είναι βορά στα χέρια των εγκληματιών. Ο εγκληματίας προστατεύεται περισσότερο από τον νομιμόφρονα πολίτη, χώρια το γεγονός ότι τα χέρια της Αστυνομίας είναι πισθάγκωνα δεμένα. Το έγκλημα, φίλοι μας, δεν είναι μόνο κυπριακό πρόβλημα. Γενικά, στην ευρωπαϊκή κοινωνία δεν υπάρχει τίποτε που να απειλεί τόσο καθαρά και να απαιτεί άμεση αντιμετώπιση, όσο η αυξανόμενη εγκληματικότητα. Επιγραμματικά, λόγω χώρου λέω τούτο: Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η Αστυνομία μας είναι κοινά σ’ όλο τον κόσμο. Μόνο οι λεπτομέρειες διαφέρουν ανάλογα με τις οικονομικές και τις τοπικές παραδόσεις. Ως εκ τούτου, δικαιολογημένα ο πολίτης αυτού του τόπου να ζητά περισσότερο νόμο και τάξη και να μην καταφεύγει σε υπερβολές. Πιο κάτω πέντε προτάσεις για την καλυτέρευση της Αστυνομίας.
1. Ο κάθε πολίτης να αναλογισθεί τις δικές του ευθύνες και να συμβάλει στη βελτίωση των σχέσεων Αστυνομίας και πολιτών. Όσο τονώνεται η εμπιστοσύνη του κοινού, αυξάνεται η συνεργασία και η υποστήριξη και τα αποτελέσματα είναι κοινής ωφελείας.
2. Βελτίωση της ποιότητας των υπηρεσιών της Αστυνομίας, με σκοπό να μπορεί να ανταποκρίνεται καλύτερα στις μεταβαλλόμενες ανάγκες της κοινωνίας που υπηρετεί.
3. Αναβάθμιση της εκπαίδευσής της.
4. Αλλαγή των κανονισμών για προαγωγή, γιατί δεν νοείται νεαρά μέλη της Αστυνομίας, τα οποία δεν γνωρίζουν την ανακριτική τέχνη, λόγω του ότι απέκτησαν κάποια ακαδημαϊκά προσόντα, μερικά αμφιβόλου ποιότητας, να παρακάμπτουν αξιόλογα στελέχη, άριστους ανακριτές επειδή στερούνται κάποιου διπλώματος άσχετου, ακόμη και με την αστυνομική τέχνη. Εδώ και τώρα επιβάλλεται η σχετική τροποποίηση των Περί Αστυνομίας Κανονισμών που διέπουν τις προαγωγές. Όπως έχουν σήμερα τα πράγματα, η έγνοια του κάθε αστυνομικού είναι πώς θα αποκτήσει ένα δίπλωμα.
5. Η μισθοδοσία της Αστυνομίας να τροποποιηθεί προς το καλύτερο. Γιατί μόνο έτσι θα εγκαταλείψουν τα σοβατίσματα και γενικά τις οικοδομικές δουλειές οι αστυνομικοί και θα αφοσιωθούν αποκλειστικά στο «αστυνομιλίκι». Διαπίστωση είναι ότι τόσο η φυσική όσο και η πολιτική ηγεσία της Αστυνομίας καταβάλλουν φιλότιμες προσπάθειες για μια Αστυνομία αντάξια της αποστολής της. Περιθώρια βελτίωσης πολλά, θέληση υπάρχει από τους αρμόδιους. Όμως, η Βουλή διά της ολομέλειάς της μπορεί και πρέπει να συνδράμει.
