Ο Πανίκος Νεοκλέους, συγγραφέας και ερευνητής, αναφέρεται στα πολιτικά λάθη του παρελθόντος και τη σημερινή σαθρή κατάσταση.
Στην Κύπρο έγινε η μεγαλύτερη προδοσία στη σύγχρονη ιστορία του Ελληνισμού. Χάσαμε τη μισή μας πατρίδα χωρίς ουσιαστικά να τιμωρηθεί κανένας. Για χρόνια κάποιοι μονοπωλούσαν την αντίσταση στο πραξικόπημα και ζητούσαν την παραδειγματική τιμωρία των ενόχων. Κάποιοι άλλοι στέγασαν και έδωσαν άσυλο σε αυτούς που έφεραν την καταστροφή. Ο «μεγάλος» Μακάριος επέστρεψε στην Κύπρο με κλάδους ελιάς. Τόσο πριν, όσο και μετά την καταστροφή, φρόντισε να «χρυσώσει» αρκετούς από τους άφρονες και εγκληματίες, με αποτέλεσμα αρκετοί από αυτούς να γίνουν εκατομμυριούχοι ή να καταλάβουν ανώτερα και ανώτατα αξιώματα. Κανένας τότε από τους σοφούς και μη, συνεργάτες του δεν τόλμησε να του πει ότι ο μακροχρόνιος θα ήταν η απαρχή της διχοτόμησης και της τελειωτικής καταστροφής της Κύπρου. Όλοι ακολουθούσαν και στήριζαν τις παρακαταθήκες του Μακάριου.
Με την πάροδο του χρόνου όμως, τα τραγικά λάθη και σκοπιμότητες του Μακάριου έρχονται στην επιφάνεια με όλες τις αρνητικές επιπτώσεις.
Όλα τα πιο πάνω αφορούν τα προπολεμικά και τα αμέσως μεταπολεμικά λάθη τόσο του ίδιου, όσο και των ανίκανων και εθνικιστών όπως αποδείχτηκε συνεργατών του, τους οποίους πριν φύγει (η ιστορία θα αποδείξει κάποτε αν έφυγε ή τον «έφυγαν») φρόντισε να προωθήσει για να συνεχίσουν το καταστροφικό έργο του. Τότε λοιπόν κανένας δεν τιμωρήθηκε για το μεγάλο έγκλημα και τη μεγάλη προδοσία.
Στα χρόνια που ακολούθησαν οι συνεχιστές της πολιτικής του προώθησαν με μεγαλύτερη μανία το ρουσφέτι και την αναξιοκρατία. Στα κόμματα μαζεύτηκαν κατά κανόνα οι πλέον ανίκανοι καριερίστες, με αποτέλεσμα να βλέπουμε σήμερα όλα όσα συμβαίνουν. Σαφέστατη η δήλωση του κ. Ιωνά Νικολάου: «Η διαφθορά έφτασε σε οριακό σημείο». Φυσικά δεν χρειαζόταν να μας το ομολογήσει ο κ. υπουργός. Αυτό που χρειαζόταν να κάνει και δεν το έκανε, ήταν και είναι να πατάξει την κάθε λογής παρανομία και το κάθε λογής έγκλημα (πολιτικό, οικονομικό και άλλο έγκλημα).
Φτάνουμε στο σήμερα, 43+ χρόνια από τη μεγάλη καταστροφή, και δεν μπορέσαμε ακόμα να χαράξουμε μια εθνική πολιτική, ενώ η κατάσταση σε όλους τους άλλους τομείς της ζωής (οικονομία, παιδεία και άλλα) βρίσκεται σε μια πραγματικά μίζερη κατάσταση.
Εδώ και αρκετούς μήνες βρισκόμαστε σε προεκλογική περίοδο. Είδαμε όλοι το πολύ χαμηλού επιπέδου παρασκήνιο που έγινε για να δημιουργηθεί η σημερινή τρισάθλια κατάσταση που επικρατεί λίγες μέρες πριν από τις εκλογές.
Παρακολουθώντας καθημερινά και για ώρες τους υποψήφιους και τα επιτελεία τους, διαπιστώνουμε την παντελή έλλειψη επιχειρημάτων, πολιτικού λόγου και επιπέδου των υποψηφίων προέδρων. Τολμώ να πω ότι όχι μόνο δεν διδαχτήκαμε από τα λάθη του παρελθόντος, αλλά ότι η τρέχουσα προεκλογική περίοδος είναι η χειρότερη στα 72 χρόνια ζωής μου.
Δεν θα σχολιάσω την πρόσφατη διαμάχη Λιλλήκα – Παπαδόπουλου, επειδή δεν μπορώ να τεκμηριώσω ποιος από τους δύο έχει δίκαιο ή άδικο. Αυτό που με λίγα λόγια σχολιάζω είναι το επίπεδο των δύο αλλά και των υπολοίπων, οι οποίοι άμεσα ή έμμεσα έχουν εμπλακεί σε αυτή τη διαμάχη.
Και να μην ίσχυαν όλα τα προηγούμενα που έχω αναφέρει, η διαμάχη αυτή δίνει το στίγμα του επιπέδου που επικρατεί, λίγες μέρες πριν από τις εκλογές. Αυτά που παρακολουθούμε είναι η άκρως σαθρή κατάσταση που κυριαρχεί σε μια ημικατεχόμενη και άμεσα κινδυνεύουσα πατρίδα.
