Σε κρίσιμο σταυροδρόμι βρίσκεται η θαλάσσια βιοποικιλότητα στην Ευρώπη και η πολιτική αδράνεια αποτελεί τη μεγαλύτερη απειλή, προειδοποιεί σε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη η Vera Coelho, Εκτελεστική Διευθύντρια και Αντιπρόεδρος της Oceana στην Ευρώπη. Με αφορμή τον Ευρωπαϊκό Νόμο για την Αποκατάσταση της Φύσης και τις πρόσφατες έρευνες του διεθνούς οργανισμού, η κ. Coelho κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για το μέλλον των θαλασσών μας, εστιάζοντας ιδιαίτερα στα φλέγοντα ζητήματα που αντιμετωπίζει η Κύπρος.
Η κ. Coelho, αναλύει πώς οι καταστροφικές πρακτικές, όπως η αλιεία με μηχανότρατες βυθού, και η έλλειψη διαφάνειας γύρω από τις «σημαίες ευκαιρίας» και τα κρυμμένα εταιρικά συμφέροντα, τροφοδοτούν την παράνομη αλιεία, η οποία κοστίζει δισεκατομμύρια στην παγκόσμια οικονομία. Παράλληλα, μεταφέρει τη φωνή των Κυπρίων ψαράδων, οι οποίοι βρίσκονται αντιμέτωποι με τη γήρανση του επαγγέλματος, τη μείωση των αποθεμάτων και τη ραγδαία εξάπλωση ξενικών ειδών, όπως ο λαγοκέφαλος. Στέλνοντας ένα ξεκάθαρο μήνυμα προς την κυπριακή κυβέρνηση ενόψει της διεθνούς διάσκεψης «Our Ocean», η κ. Coelho τονίζει ότι η Κύπρος έχει τώρα μια ιστορική ευκαιρία να αναλάβει ηγετικό ρόλο στην ΕΕ, θεσπίζοντας αυστηρά μέτρα διαφάνειας που θα προστατεύσουν τόσο το θαλάσσιο οικοσύστημα όσο και την παραδοσιακή παράκτια αλιεία.
– Κυρία Coelho, με σχεδόν 20 χρόνια εμπειρίας σε περιβαλλοντικές ΜΚΟ και έχοντας ζήσει και εργαστεί σε έξι ευρωπαϊκές χώρες, πώς θα περιγράφατε την τρέχουσα κατάσταση της θαλάσσιας βιοποικιλότητας στην Ευρώπη; Ποιες είναι οι μεγαλύτερες απειλές που αντιμετωπίζουμε σήμερα;
– Η θαλάσσια βιοποικιλότητα στην Ευρώπη βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο. Η μεγαλύτερη πρόκληση παραμένει η πολιτική αδράνεια και η αδυναμία αναγνώρισης ότι η προστασία και αποκατάσταση των θαλασσών δεν είναι μόνο οικολογική αναγκαιότητα, αλλά και προϋπόθεση για την απασχόληση, την επισιτιστική ασφάλεια και την ανθεκτικότητα της Ευρώπης σε ένα περιβάλλον γεωπολιτικής αστάθειας.
Τα τελευταία χρόνια έχει σημειωθεί πρόοδος. Η ισχυρή νομοθεσία οδήγησε σε απτά αποτελέσματα, όπως η δημιουργία θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών και η ανάκαμψη ορισμένων υπεραλιευμένων αποθεμάτων. Σήμερα, όμως, η πίεση για απορρύθμιση και οι αυξανόμενες περιβαλλοντικές απειλές θέτουν αυτά τα κεκτημένα σε κίνδυνο.
Χρειαζόμαστε μια νέα αναπτυξιακή προσέγγιση για τις θάλασσες. Με την αποκατάσταση των πληθυσμών ψαριών, ιδιαίτερα στη Μεσόγειο, μπορούμε να στηρίξουμε τους αλιείς και να ενισχύσουμε τις παράκτιες κοινότητες. Η κλιματική αλλαγή, η καταστροφή των θαλάσσιων οικοτόπων και η υπεραλίευση παραμένουν οι βασικές απειλές. Γι’ αυτό απαιτούνται άμεσα αποτελεσματικά σχέδια διαχείρισης των θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών, συμπεριλαμβανομένης της απαγόρευσης της αλιείας με μηχανότρατες βυθού εντός αυτών.
Η μάχη για τον Νόμο Αποκατάστασης
– Από τον Απρίλιο του 2020 που ενταχθήκατε στην Oceana, έχετε συμβάλει σε περισσότερες από 20 πολιτικές νίκες για τα ύδατα της Ευρώπης. Ποιο θεωρείτε ως το πιο σημαντικό επίτευγμά σας μέχρι στιγμής και ποια είναι η μεγαλύτερη μάχη που εκκρεμεί;
– Η Oceana είναι ένας οργανισμός με ξεκάθαρο προσανατολισμό σε εκστρατείες που οδηγούν σε ουσιαστικές και μετρήσιμες αλλαγές για την προστασία των θαλασσών. Είμαι ιδιαίτερα περήφανη για τη συμβολή μας στη διαμόρφωση σημαντικής ευρωπαϊκής νομοθεσίας, στη δημιουργία νέων θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών και στην ενίσχυση των δράσεων κατά της παράνομης αλιείας.
Αν έπρεπε να ξεχωρίσω ένα επίτευγμα, θα ήταν ο ρόλος μας στην υιοθέτηση του Ευρωπαϊκού Νόμου για την Αποκατάσταση της Φύσης το 2024, της πρώτης μεγάλης νομοθεσίας της ΕΕ για τη βιοποικιλότητα τα τελευταία 30 χρόνια. Ο νόμος υποχρεώνει τα κράτη μέλη να εφαρμόσουν μέτρα αποκατάστασης στο 20% τουλάχιστον των θαλάσσιων περιοχών της ΕΕ έως το 2030 και σε όλα τα οικοσυστήματα που χρειάζονται αποκατάσταση έως το 2050.
Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, κάθε ευρώ που επενδύεται στην αποκατάσταση της φύσης μπορεί να αποφέρει από €8 έως €38 σε οικονομική απόδοση, καθιστώντας την μία από τις πιο αποδοτικές επενδύσεις για τα κράτη μέλη.
Εξίσου σημαντικό είναι ότι ο νόμος αναγνωρίζει πως οι προσπάθειες αποκατάστασης πρέπει να προστατεύονται από καταστροφικές πρακτικές, όπως η αλιεία με μηχανότρατες βυθού. Η μάχη, όμως, συνεχίζεται. Παρά την υιοθέτηση αυτής της σημαντικής νομοθεσίας, αρκετοί πολιτικοί και θεσμικοί παράγοντες ζητούν σήμερα την ακύρωσή της. Η μεγάλη πρόκληση πλέον είναι η ουσιαστική εφαρμογή της, παρά τις πολιτικές πιέσεις.
– Με ποιον τρόπο μπορεί μια μικρή νησιωτική χώρα όπως η Κύπρος να κατευθύνει την Ευρωπαϊκή Ένωση προς την αποκατάσταση των θαλασσών και ποια συγκεκριμένα μέτρα αναμένει η Oceana από την κυπριακή κυβέρνηση;
– Η Κύπρος βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής, της υπεραλίευσης, της υποβάθμισης των θαλάσσιων οικοτόπων και της μείωσης της θαλάσσιας ζωής. Η άμεση εμπειρία της από αυτές τις προκλήσεις τής δίνει ισχυρή βάση για να συμβάλει ουσιαστικά στη διαμόρφωση και ενίσχυση των ευρωπαϊκών πολιτικών για τη θάλασσα.
Με παρουσία σε κορυφαίο ευρωπαϊκό επίπεδο, συμπεριλαμβανομένου του Επιτρόπου Κώστα Καδή, η Κύπρος έχει την ευκαιρία να αναδείξει πιο δυναμικά αυτή την εμπειρία στην ευρωπαϊκή πολιτική ατζέντα. Αξιοποιώντας και τον ρόλο της στο Συμβούλιο της ΕΕ, μπορεί να προωθήσει λύσεις με πραγματικό αντίκτυπο για τη Μεσόγειο.
Σε εθνικό επίπεδο, αυτό σημαίνει στήριξη των αλιέων μικρής κλίμακας, με μέτρα όπως η απαγόρευση της αλιείας με μηχανότρατες βυθού σε παράκτιες και προστατευόμενες περιοχές. Σημαίνει, επίσης, μεγαλύτερη διαφάνεια και ίσους όρους ανταγωνισμού, με τη δημοσιοποίηση των πραγματικών δικαιούχων πλοίων ξένης σημαίας που συνδέονται με την Κύπρο.
Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η Κύπρος μπορεί να συμβάλει στην αποκατάσταση των αλιευτικών αποθεμάτων της Μεσογείου, στην ενίσχυση των κανόνων ιχνηλασιμότητας για εισαγόμενα και επεξεργασμένα προϊόντα θαλασσινών, καθώς και στην πλήρη εφαρμογή της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής.
– Η Oceana κάλεσε ανοιχτά την Υπουργό Γεωργίας, Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος, να θέσει την Κύπρο στην πρώτη γραμμή του διεθνούς αγώνα κατά της παράνομης αλιείας στη Διάσκεψη «Our Ocean» στην Κένυα. Ποιο μήνυμα θέλετε να μεταφέρετε ενόψει αυτής της διεθνούς συνάντησης;
– Η διαφάνεια είναι καθοριστική για την αντιμετώπιση της παράνομης αλιείας, μιας δραστηριότητας χωρίς σύνορα που προκαλεί απώλειες έως και 23 δισ. δολαρίων ετησίως στην παγκόσμια οικονομία. Περιορίζει τους διαθέσιμους πόρους για τις αλιευτικές κοινότητες, δημιουργεί αθέμιτο ανταγωνισμό και συχνά συνδέεται με διασυνοριακά εγκλήματα, όπως φορολογική απάτη, ξέπλυμα χρήματος, εργασιακή εκμετάλλευση και διακίνηση ναρκωτικών.
Μία από τις βασικές προκλήσεις είναι ότι η παράνομη αλιεία λειτουργεί στο σκοτάδι. Οι εμπλεκόμενοι δραστηριοποιούνται συχνά πέρα από εθνικά σύνορα και κρύβονται πίσω από αδιαφανείς εταιρικές δομές, δυσκολεύοντας τις ευρωπαϊκές αρχές να εντοπίσουν τους πραγματικούς υπεύθυνους και να διασφαλίσουν λογοδοσία.
Η Κύπρος έχει σήμερα σημαντική ευκαιρία να αναλάβει ηγετικό ρόλο, ξεκινώντας τη συλλογή και δημοσιοποίηση στοιχείων για τα φυσικά πρόσωπα και τις εταιρείες που κατέχουν αλιευτικά σκάφη υπό σημαίες τρίτων χωρών, κάτι που σήμερα δεν απαιτείται. Εάν αποδείξει ότι αυτό το επίπεδο διαφάνειας είναι εφικτό, μπορεί να ενθαρρύνει και άλλα κράτη μέλη της ΕΕ, καθώς και χώρες διεθνώς, να ακολουθήσουν.
Μια τέτοια κίνηση θα βοηθήσει στον εντοπισμό των πραγματικών προσώπων πίσω από αλιευτικές επιχειρήσεις και θα ενισχύσει τη λογοδοσία όσων αποκομίζουν κέρδη από παράνομες δραστηριότητες. Η διάσκεψη Our Ocean από τις 16 έως τις 18 Ιουνίου αποτελεί ιδανικό διεθνές φόρουμ για να αναδείξει η Κύπρος αυτή την πρωτοβουλία σε παγκόσμιο επίπεδο.
Το αγκάθι της σημαίας ευκαιρίας
– Πρόσφατα η Oceana δημοσιοποίησε στοιχεία που συνδέουν κυπριακά εταιρικά συμφέροντα με αλιευτικά σκάφη υψηλού κινδύνου, εγγεγραμμένα σε χώρες εκτός ΕΕ με χαλαρούς κανονισμούς, όπως το Μπελίζ και η Ισημερινή Γουινέα. Γιατί αποτελεί απειλή για τα θαλάσσια οικοσυστήματα και τη νόμιμη αλιεία;
– Ορισμένες χώρες προσφέρουν τις λεγόμενες «σημαίες ευκαιρίας», με χαλαρές προϋποθέσεις νηολόγησης, χαμηλή φορολογία και περιορισμένη εποπτεία. Αυτό επιτρέπει συχνά τη δημιουργία εταιρειών-κελυφών που αποκρύπτουν τους πραγματικούς ωφελούμενους από τις αλιευτικές δραστηριότητες.
Οι συνθήκες αυτές καθιστούν τις συγκεκριμένες χώρες ελκυστικές για φορείς που επιδιώκουν να αποφεύγουν κανονισμούς και ελέγχους. Ως αποτέλεσμα, πολλά σκάφη αλλάζουν σημαία και εγγράφονται σε δικαιοδοσίες όπου η παρακολούθηση των αλιευτικών δραστηριοτήτων και των συνθηκών εργασίας είναι ανεπαρκής. Έτσι δημιουργείται ένα περιβάλλον μέσα στο οποίο η παράνομη αλιεία μπορεί να αναπτύσσεται ανεξέλεγκτα.
Οι παράνομες αλιευτικές δραστηριότητες παραβιάζουν μέτρα διατήρησης, χρησιμοποιούν καταστροφικές μεθόδους και στοχεύουν ευάλωτα είδη, επιταχύνοντας την περιβαλλοντική υποβάθμιση και διαταράσσοντας τα θαλάσσια οικοσυστήματα. Την ίδια στιγμή, πλήττουν σοβαρά τις κοινότητες αλιέων μικρής κλίμακας που εξαρτώνται από την αλιεία για την επιβίωσή τους, ιδιαίτερα στις χώρες του Παγκόσμιου Νότου.
– Το Τμήμα Αλιείας και Θαλασσίων Ερευνών (ΤΑΘΕ) της Κύπρου απάντησε ότι από την εξέταση των στοιχείων δεν προκύπτει ένδειξη παράνομης δραστηριότητας ή παραβίασης της νομοθεσίας. Πώς σχολιάζετε αυτή την τοποθέτηση;
– Χαιρετίζουμε την ενδελεχή διερεύνηση των κυπριακών αρχών για τα σκάφη που έχουμε εντοπίσει. Ωστόσο, το ζήτημα δεν αφορά μόνο τον εντοπισμό παράνομων δραστηριοτήτων σε μια δεδομένη στιγμή, αλλά κυρίως την αποτροπή των συνθηκών που τις επιτρέπουν. Η έμφαση πρέπει να δοθεί στην αντιμετώπιση πρακτικών υψηλού κινδύνου και στο κλείσιμο των υφιστάμενων κανονιστικών κενών.
Είναι θετικό ότι, σύμφωνα με την απάντηση του Τμήματος Αλιείας και Θαλάσσιων Ερευνών, βρίσκονται σε εξέλιξη συζητήσεις για τη δημιουργία μητρώου εταιρειών που δραστηριοποιούνται στον αλιευτικό τομέα υπό σημαίες τρίτων χωρών. Εξίσου σημαντική είναι η δέσμευση για αξιοποίηση κάθε διαθέσιμης πληροφορίας στην παρακολούθηση δραστηριοτήτων που συνδέονται με κυπριακά σκάφη, πολίτες ή εταιρείες.
– Στην έκθεσή σας αναφέρετε ότι εντοπίστηκαν τουλάχιστον 105 σκάφη ιδιοκτησίας της ΕΕ σε χώρες υψηλού κινδύνου, και σχεδόν το ένα τρίτο εξάγει τα αλιεύματά του πίσω στην ευρωπαϊκή αγορά. Ποιες αλλαγές πρέπει να γίνουν για να κλείσουν αυτά τα παράθυρα;
– Η ισχύουσα ευρωπαϊκή νομοθεσία είναι σαφής: πολίτες και εταιρείες της ΕΕ δεν επιτρέπεται να εμπλέκονται ή να αποκομίζουν κέρδη από παράνομη αλιεία. Ωστόσο, σε πολλές περιπτώσεις οι πραγματικοί ιδιοκτήτες αλιευτικών σκαφών παραμένουν άγνωστοι, γεγονός που δυσκολεύει την εφαρμογή της νομοθεσίας.
Η Oceana καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να δημοσιεύει ετήσιο κατάλογο με πολίτες και εταιρείες της ΕΕ που κατέχουν αλιευτικά σκάφη υπό σημαίες τρίτων χωρών. Αυτό θα ενίσχυε τη διαφάνεια, θα βοηθούσε στη διασφάλιση ότι πολίτες της ΕΕ δεν επωφελούνται από παράνομη αλιεία και θα μείωνε τον κίνδυνο εισόδου παράνομα αλιευμένων θαλασσινών στην ευρωπαϊκή αγορά.
Ενώ η ΕΕ δηλώνει επίσημα 244 αλιευτικά σκάφη μεγάλων αποστάσεων, η Oceana εντόπισε ακόμη 344 σκάφη ευρωπαϊκών συμφερόντων υπό σημαίες περισσότερων από 40 χωρών.
– Η Oceana πραγματοποίησε μια εκτενή έρευνα σε 6 αλιευτικά καταφύγια της Κύπρου. Ποια είναι τα βασικότερα συμπεράσματα;
– Είχαμε την ευκαιρία να συζητήσουμε με αλιείς μικρής κλίμακας σε ολόκληρη την Κύπρο και να ακούσουμε τις εμπειρίες τους. Περίπου τα τρία τέταρτα ανέδειξαν τη μείωση των αλιευτικών αποθεμάτων ως μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν. Αναφέρθηκαν επίσης στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής και των εισβλητικών ειδών, ενώ εξέφρασαν σαφή ανησυχία για την ανεπαρκή κρατική στήριξη.
Η ουσιαστικότερη εφαρμογή της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής θα μπορούσε να συμβάλει τόσο στην προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος όσο και στην οικονομική βιωσιμότητα του τομέα. Εποχικές απαγορεύσεις αλιείας για την ανάκαμψη των αποθεμάτων, προστασία κρίσιμων θαλάσσιων οικοτόπων και αυστηρότερη εφαρμογή των υφιστάμενων κανόνων θα ωφελούσαν συνολικά την αλιεία.
Για τους αλιείς μικρής κλίμακας, είναι σημαντικό να υπάρξουν περισσότερες δυνατότητες αλίευσης εμπορικά πολύτιμων ειδών, όπως ο τόνος και ο ξιφίας, καθώς και προνομιακή πρόσβαση στα παράκτια αλιευτικά πεδία.
Οι αλιείς τονίζουν την ανάγκη για πιο αποτελεσματικές παρεμβάσεις, ώστε η αλιεία να παραμείνει βιώσιμη. Ζητούν ένα σαφές εθνικό σχέδιο δράσης, που να συνδυάζει περιβαλλοντική αποκατάσταση, κοινωνικοοικονομική στήριξη και μακροπρόθεσμη στρατηγική. Η Oceana στηρίζει αυτό το αίτημα.
Κραυγή αγωνίας από τους Κύπριους ψαράδες
– Οι Κύπριοι ψαράδες αναφέρουν έντονες πιέσεις από την κλιματική αλλαγή και τη ραγδαία εξάπλωση ξένων ειδών, όπως ο λαγοκέφαλος. Πώς μπορεί η ΕΕ και η Κύπρος να μετατρέψουν αυτό το περιβαλλοντικό πρόβλημα σε οικονομική διέξοδο για τους αλιείς;
– Τα ξενικά είδη εμφανίζονται ολοένα και συχνότερα στη Μεσόγειο, με άμεσο αντίκτυπο στους Κύπριους αλιείς. Κατά τις διαβουλεύσεις μας, ανέφεραν ότι τα συναντούν πιο συχνά και ότι αποτελούν αυξανόμενο ποσοστό των αλιευμάτων τους. Περίπου το 85% ζήτησε ισχυρότερη κρατική παρέμβαση.
Υπάρχουν ήδη θετικά παραδείγματα για περαιτέρω δράση. Στην Κύπρο, οι αλιείς θεωρούν ιδιαίτερα χρήσιμα τα σχέδια αποζημίωσης για την αλίευση ειδών όπως ο λαγοκέφαλος, παρότι η εφαρμογή τους παραμένει περιορισμένη. Η ενίσχυση και διεύρυνσή τους θα μπορούσε να προσφέρει πιο σταθερό συμπληρωματικό εισόδημα και να περιορίσει την εξάπλωση των ξενικών ειδών.
Παράλληλα, ορισμένα ξενικά είδη που είναι ασφαλή για κατανάλωση παρουσιάζουν εμπορικές προοπτικές. Το λεοντόψαρο, που εμφανίζεται πλέον σε μενού εστιατορίων, δείχνει πώς η στοχευμένη αλίευση μπορεί να δημιουργήσει νέες οικονομικές ευκαιρίες, ενισχύοντας την τοπική αγορά και τον τουρισμό.
– Ένα από τα πιο ανησυχητικά στοιχεία της έρευνάς σας είναι η γήρανση του κλάδου (το 64% είναι άνω των 55 ετών και μόλις το 2% κάτω των 34). Αν δεν ληφθούν μέτρα, κινδυνεύει να εξαφανιστεί η παραδοσιακή παράκτια αλιεία στην Κύπρο;
– Η Κύπρος αντικατοπτρίζει μια ευρύτερη τάση που παρατηρείται σε πολλές ευρωπαϊκές αλιευτικές κοινότητες. Οι νέοι άνθρωποι δύσκολα θα επιλέξουν έναν τομέα όπου τα αλιεύματα μειώνονται, το κόστος αυξάνεται, οι αποζημιώσεις καθυστερούν και οι προοπτικές εισοδήματος παραμένουν αβέβαιες.
Το βαθύτερο πρόβλημα αφορά συχνά την πολιτική βούληση. Είναι ευκολότερο να συμφωνούνται στόχοι παρά να εφαρμόζονται μέτρα που απαιτούν συνέπεια και μακροπρόθεσμη δέσμευση. Οι αλιείς χρειάζονται κάτι πέρα από δεσμεύσεις στα χαρτιά. Χρειάζονται ουσιαστική προστασία στη θάλασσα και ένα ξεκάθαρο εθνικό σχέδιο δράσης, με όραμα και στρατηγική κατεύθυνση για το μέλλον του τομέα.
Χωρίς άμεσες παρεμβάσεις, υπάρχει πραγματικός κίνδυνος η παραδοσιακή παράκτια αλιεία μικρής κλίμακας να χαθεί σταδιακά από την Κύπρο, μαζί με την πολιτιστική κληρονομιά, τη γνώση και την ταυτότητα των παράκτιων κοινοτήτων που τη στηρίζουν.
Πλήρη απαγόρευση της καταστροφικής αλιείας με μηχανότρατες βυθού
– Στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ημέρας για τη Θάλασσα, η Oceana παρουσιάζει μια νέα ανάλυση για την αλιεία με μηχανότρατα βυθού στην Κύπρο. Ποιο είναι το εναλλακτικό μοντέλο που προτείνετε για τη διασφάλιση των παράκτιων υδάτων του νησιού;
– Η αλιεία με μηχανότρατες βυθού θεωρείται μία από τις πιο καταστροφικές μορφές αλιείας. Βαριά δίχτυα σύρονται στον θαλάσσιο πυθμένα, καταστρέφοντας αδιακρίτως ό,τι βρίσκεται στη διαδρομή τους, από ευαίσθητους οικοτόπους μέχρι εμβληματικά και απειλούμενα είδη, τα οποία ενδέχεται να μην ανακάμψουν ποτέ.
Η μηχανότρατα καταστρέφει κρίσιμους θαλάσσιους οικοτόπους, όπου τα ψάρια αναπαράγονται και τρέφονται, όπως τα κοραλλιογενή οικοσυστήματα. Παράλληλα, λόγω της μη επιλεκτικής φύσης της, παγιδεύει και σκοτώνει νεαρά ψάρια, υπονομεύοντας τη μακροπρόθεσμη υγεία των αλιευτικών αποθεμάτων.
Η Oceana προτείνει να δοθεί προτεραιότητα στην αλιεία χαμηλού αντίκτυπου, όπως η παραδοσιακή και η μικρής κλίμακας αλιεία, έναντι της βιομηχανικής αλιείας στα χωρικά ύδατα, έως τα 12 ναυτικά μίλια από τις ακτές. Η απομάκρυνση αυτής της πίεσης θα ενίσχυε τους παράκτιους αλιείς και την ανθεκτικότητα των παράκτιων θαλάσσιων οικοσυστημάτων.
Υπάρχουν αρκετές εναλλακτικές μέθοδοι αντί της μηχανότρατας βυθού, πιο επιλεκτικές και λιγότερο επιβλαβείς για τον θαλάσσιο πυθμένα. Σε αυτές περιλαμβάνονται τα κοφινέλλα, οι παγίδες, τα απλάδια, τα μανωμένα δίχτυα και τα παραγάδια, τα οποία ήδη χρησιμοποιούνται από τους Κύπριους αλιείς μικρής κλίμακας.
– Το σλόγκαν της Oceana αναφέρει ότι «η αποκατάσταση των ωκεανών σημαίνει ότι 1 δισεκατομμύριο άνθρωποι μπορούν να απολαμβάνουν καθημερινά ένα υγιεινό γεύμα με θαλασσινά, για πάντα». Πόσο κοντά ή μακριά βρισκόμαστε από αυτόν τον στόχο;
– Εξακολουθούμε να βρισκόμαστε αρκετά μακριά από αυτόν τον στόχο. Σε παγκόσμιο επίπεδο, τα στοιχεία του FAO δείχνουν ότι ο αριθμός των αλιευτικών αποθεμάτων που υφίστανται μη βιώσιμη εκμετάλλευση συνεχίζει να αυξάνεται. Παράλληλα, η αύξηση της παραγωγής θαλασσινών μέσω της υδατοκαλλιέργειας δεν αποτελεί από μόνη της ουσιαστική λύση, ιδιαίτερα όταν βασίζεται σε είδη που τρέφονται με άλλα ψάρια.
Το όραμα της Oceana είναι μια υγιής και πλούσια θάλασσα, προς όφελος των ανθρώπων και του πλανήτη. Αυτό υπηρετούμε καθημερινά μέσα από τις εκστρατείες και τις δράσεις μας.
