Ο Α. Χατζηαντώνης γράφει για το θέμα των ημερών που δεν είναι άλλο από τον Συνεργατισμό και την οικονομία.
Ποιος ευθύνεται για αυτή την τραγική κατάσταση, στην οποία οδηγήθηκε ο Συνεργατισμός; Πώς είναι δυνατόν ένας εύρωστος θεσμός –γιατί περί θεσμού πρόκειται, αν το δούμε ιστορικοκοινωνικά–, ο οποίος το 2013 είχε καταθέσεις ύψους 14 δισ. ευρώ, 11,5 δισ. δάνεια (εξυπηρετούμενα υποθέτω) και 1,2 δισ. σε ομόλογα, να φτάσει σε κατάσταση… αυτοκαταστροφής;
Ποιος κυβερνούσε τον τόπο αυτά τα τελευταία 5 χρόνια; Ποιος, επιτέλους, θα δείξει τη δέουσα ευθιξία και θα αναλάβει τις ευθύνες του; Πώς φτάσαμε στην ανάγκη να ξεπουληθεί αυτός ο οικονομικός στυλοβάτης των παππούδων μας στην Ελληνική Τράπεζα;
Ωφελημένοι βεβαίως, και δεν αμφιβάλλουμε καθόλου περί αυτού, δεν είναι άλλοι από τους μετόχους της συγκεκριμένης τράπεζας. Και γιατί η Κεντρική Τράπεζα δεν έπραξε όσα όφειλε να είχε πράξει, για να μη φτάσουν τα πράγματα σε αυτό το χάλι; Τι κρύβεται πίσω από το αίτημα της Κυβέρνησης για παροχή εγγύησης στο πλαίσιο συμφωνίας μεταξύ Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας και Ελληνικής; Υπήρξαν ορθοί οι χειρισμοί του υπ. Οικονομικών ή υπάρχουν σκοπιμότητες; Αν με το bail-in στην περίπτωση της κατάρρευσης της Λαϊκής το 2013, οι καταθέτες και οι κάτοχοι αξιογράφων απώλεσαν περί τα 9,5 δισ. ευρώ, πόσα θα κληθεί να καταβάλει τώρα ο φορολογούμενος;
Είναι δυνατόν να υπερβαίνουν το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν (ΑΕΠ) οι προβλέψεις των τραπεζών για τα επισφαλή δάνεια της τελευταίας 7ετίας, όπως μας πληροφορούν τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων; Αριθμοί που… ζαλίζουν…!
Πάνω από 35 δισ. δόθηκαν μέχρι τώρα για την αντιμετώπιση της τραπεζικής κρίσης. Αυτά τα λεφτά ασφαλώς δεν μπήκαν στην τσέπη τη δική μου, ή τη δική σου, φίλε αναγνώστη, αλλά τα «πήραν» κάποιοι επιτήδειοι.
Και βρισκόμαστε σήμερα προ ενός φοβερού διλήμματος. Σύμφωνα με τον κ. Γιάγκο Δημητρίου, διευθυντή Εποπτείας της Κεντρικής Τράπεζας, η Συνεργατική ή θα μπει σε καθεστώς εξυγίανσης ή θα τεθεί σε εκκαθάριση…!
Προσέξτε: Αν τεθεί σε κατάσταση εκκαθάρισης, ενδεχομένως να μην υπάρχουν εγγυημένες καταθέσεις!
Και είδαμε πόσο πανικό προκάλεσαν οι δηλώσεις αυτές. Όλοι, θυμηθήκαμε την τραγική κατάσταση του 2013, με τις ουρές των πολιτών έξω από τα τραπεζικά ιδρύματα.
Και ποιος μπορεί υπεύθυνα να πείσει σήμερα τον απλό, μέσο φορολογούμενο καταθέτη, που δούλευε μια ολόκληρη ζωή για να φτιάξει ένα κομπόδεμα για τα γεράματά του, ότι το ύψος των εγγυημένων καταθέσεων είναι οι 100.000 ευρώ;
Υπάρχει μια διάχυτη ανασφάλεια στους συμπολίτες μας, οι οποίοι έσπευσαν να αποσύρουν τους κόπους μιας ζωής. Σημειώθηκαν αναλήψεις γύρω στα 70 εκατομμύρια ευρώ…!
Οι δηλώσεις Δημητρίου ήταν άσκηση πίεσης πάνω στους βουλευτές; Όντως, το χρηματοπιστωτικό μας σύστημα κινδυνεύει να τιναχθεί στον αέρα; Ποιος θα ενημερώσει τον απλό πολίτη, που έχει το δικαίωμα να γνωρίζει, τι θα γίνει, τέλος πάντων, με τα χρήματα που με τόσο ιδρώτα και αίμα απέκτησε, για να εξασφαλίσει ένα αξιοπρεπές μέλλον για τον ίδιο και τα παιδιά του;
Κλείνοντας: Γνωρίζετε ότι, ήδη από το 1983, ο ανθέλλην Χένρι Κίσινγκερ, σε ομιλία του προς Εβραίους συμπατριώτες του, είχε δηλώσει, μεταξύ άλλων: «Στις αρχές του 21ου αιώνα, η Ελλάς και η Κύπρος θα μαστίζονται από δρομολογημένη οικονομική κρίση.»;
Με ακούτε, κύριε Χάρη Γεωργιάδη;
