Η ΣΕΚ εκφράζει την αγωνία τους για τα όσα τραγικά συμβαίνουν μέσα στους δρόμους.
Η κυπριακή κοινωνία τον τελευταίο καιρό ζει υπό το βάρος σοβαρών τροχαίων θανατηφόρων δυστυχημάτων που προκαλούν θλίψη, ανησυχία, αναστάτωση και προβληματισμό.
Ο πρόσφατος θάνατος των δύο 11χρονων κοριτσιών χτυπά καμπάνα αφύπνισης και όλοι οι αρμόδιοι φορείς πρέπει να δραστηριοποιηθούν προς κάθε κατεύθυνση, ώστε να δαμάσουμε αποτελεσματικά τον μινώταυρο της ασφάλτου που λίγο-πολύ ετησίως «αφανίζει» ένα χωριό στην ημικατεχόμενη Κύπρο.
Η ΣΕΚ εκφράζει τη θλίψη της για τα όσα τραγικά συμβαίνουν μέσα στους κυπριακούς αυτοκινητόδρομους και καλεί την πολιτεία στο σύνολό της να βελτιώσει υφιστάμενες πολιτικές ή και να καθορίσει καινούργιες δράσεις που θα στοχεύουν στη βελτίωση της οδικής συνείδησης όσων χρησιμοποιούν τους δρόμους:
Προς αυτή την κατεύθυνση θα πρέπει ανάμεσα σ’ άλλα να γίνουν και τα εξής:
Να καλλιεργηθεί από τις μικρές ηλικίες κουλτούρα αγωγής σε θέματα οδικής ασφάλειας. Να ενταχθούν σχετικά μαθήματα και σχετικές δράσεις σε όλα τα επίπεδα της εκπαίδευσης.
Να βελτιωθούν και να αυξηθούν τα μέσα μαζικής μεταφοράς, ώστε να περιοριστεί η χρήση του ιδιωτικού αυτοκινήτου.
Να λειτουργήσουν οι κάμερες φωτοεπισήμανσης και να εισαχθούν αυστηρές ποινές μη συμμόρφωσης για όλων των ειδών τις παρανομίες, είτε αυτές αφορούν το όριο ταχύτητας, είτε τη χρήση του κράνους, είτε την παράνομη στάθμευση, (ιδιαίτερα στα πεζοδρόμια και στους χώρους στάθμευσης ή πρόσβασης αναπήρων), είτε για οτιδήποτε άλλο που ανατρέπει τις λογικές της νομιμότητας.
Να αυξηθούν οι ποινές για τη μη χρήση της ζώνης και όσοι εντοπίζονται από τα νάρκοτεστ ή από τα άλκοτεστ να κρατούνται για κάποιες ώρες στα αστυνομικά τμήματα, ενώ θα πρέπει να αυξηθούν οι ποινές για όσους οδηγούν και τηλεφωνούν.
Στους αυτοκινητόδρομους να δημιουργηθούν υποδομές για στάση και ξεκούραση, όπως π.χ. υπάρχουν στην Ελλάδα και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Πάρα πολλά ατυχήματα μικρά ή μεγάλα οφείλονται στον ανθρώπινο παράγοντα, στην απροσεξία, στην ανυπομονησία και στην ασέβεια που επιδεικνύεται σε βάρος των νόμων και των κανονισμών.
Τα πράγματα δυστυχώς έχουν ξεφύγει κάθε ελέγχου και ήδη ξεπεράσαμε κατά πολύ τη δωδεκάτη, γι’ αυτό ο καθένας από μόνος του και όλοι μαζί οφείλουμε να βρούμε τους τρόπους και τους μηχανισμούς που θα περιορίσουν τον εφιάλτη της ασφάλτου που μας απειλεί μόνιμα και καθημερινά.
