Ο Προκόπης Γεωργίου, πρώην ανώτερος αστυνόμος, γράφει για το ζήτημα που δυστυχώς κατήντησε μάστιγα.
Έγραψα σειρά άρθρων για τα δυστυχήματα και αν σήμερα επανέρχομαι, είναι για να προσθέσω στα όσα είπαν πανεπιστήμια, ειδικοί και άλλοι για τη θανατηφόρα νόσο των τροχαίων δυστυχημάτων. Με τα όσα είπαν και έγραψαν οι διάφοροι, ουδόλως διαφωνώ, συμφωνώ και πλειοδοτώ, πλην των εξουθενωτικών ποινών, οι οποίες αποδεδειγμένα από μόνες τους δεν φέρουν το ποθητό αποτέλεσμα. Επαναλαμβάνω για πολλοστή φορά ότι: Καλύτερη πρόληψη επιτυγχάνεται διά της αποτελεσματικότερης εφαρμογής της υφιστάμενης νομοθεσίας. Ακόμη, το Α και το Ω της Αστυνομίας, η οποία, όπως σοφά είπε ένας διακεκριμένος νομικός, «Να περάσει το μήνυμα στον κάθε πολίτη ότι αν παρανομήσει, θα τιμωρηθεί». Από διακηρύξεις «σκίζουμε». Οι νομοθέτες μας καθημερινά νομοθετούν επί διαφόρων θεμάτων σε μια απέλπιδα προσπάθεια να κτίσουν μια ευνομούμενη Πολιτεία! Όμως, στην πράξη τι γίνεται; Μερικοί εξ αυτών έχουν από έναν αριθμό αστυνομικών σωματοφυλάκων. Κανένας τους δεν είπε ότι ζητά τη μείωση της φρουράς του και οι αστυνομικοί που θα εξοικονομηθούν να διατεθούν στην Αστυνομία για εμπέδωση της τάξης στους δρόμους, μπας και σωθεί κανένας πολίτης. Διερωτώμαι από ποιους κινδυνεύουν ή μήπως η ζωή τους είναι πολυτιμότερη από αυτήν του απλού πολίτη; Μέμφομαι και τον Σύνδεσμο της Αστυνομίας, γιατί επιτρέπει στα μέλη του να κάμουν τις «Φιλιππινέζες» σε μερικούς πολιτικάντηδες αυτού του τόπου, να ψωνίζουν των κυριών, να παίρνουν το σκυλί περίπατο, να, να… Αναγνωρίζω ότι πράγματι η Αστυνομία κάμνει υπεράνθρωπες προσπάθειες για εμπέδωση του νόμου και της τάξης στους δρόμους παντού. Όμως, η συμβουλή του κάθε πολίτη είναι απόλυτα αναγκαία. Όλοι μας να συμβάλουμε ώστε να σταματήσουν οι ανθρωποθυσίες στους δρόμους. Φτάνουν τα λόγια, θέλουμε έμπρακτα, επί το έργον.
