Ο Α. Χατζηαντώνης περιγράφει την εμπειρία του με έναν ασυνείδητο οδηγό.
Δεν πέρασαν καν 6 μήνες, από τον Μάρτιο που… είδα τον Χάρο με τα μάτια μου, που λένε! Τότε, που με πλαγιοκόπησε ένα μεγάλο φορτηγό στο highway, μεταξύ δύο κυκλοφοριακών κόμβων στη Λεμεσό… Ένα τεράστιο Scania, παρά λίγο να με βγάλει από τον δρόμο και να με ρίξει από ύψος 7 – 8 μέτρων, εκεί στην αερογέφυρα. Είχε καταστραφεί ολόκληρη η δεξιά πλευρά του αυτοκινήτου μου, ζημιά 5 – 6 χιλιάδες ευρώ, που ευτυχώς εξοφλήθηκε από την ασφάλεια του φορτηγατζή.
Ε, σήμερα, ερχόμουν στο γνωστό καφενείο που συχνάζω μερικές φορές τα μεσημέρια, διαβάζοντας, γράφοντας κ.τλ. Κρατούσα τη δεξιά πλευρά, οδηγώντας με 90 – 100 Km/h. Πάλι μεταξύ 2 κόμβων, εντός των ορίων της Λεμεσού. Μπροστά μου, κάποιος πήγαινε με νορμάλ ταχύτητα.
Αίφνης, βλέπω μια Compressor, ασημί χρώματος, με οδηγό νεαρό άτομο -δεν θα ήτανε πάνω από τριάντα- να κολλά σταθερά από πίσω μου, σε απόσταση, ίσως 1 – 2 μέτρα από μένα. Τον αγνόησα! Τι να έκανα εξάλλου;
Με προσπερνά, από τα αριστερά, παράνομα δηλαδή… Παρατηρώ σύννεφα καπνού να εξέρχονται απ’ το ανοικτό του παράθυρο, μάλλον κάπνιζε αυτά τα ηλεκτρικά τσιγάρα. Επίσης, πρόσεξα να κρατά με το δεξί, το κινητό και να πληκτρολογεί… Διερωτώμαι: «Μα το τιμόνι, με… ποιο χέρι το κρατά;».
Τον παρακολουθώ. Προσπερνά και τον μπροστινό μου, κάνοντάς του και μια απρεπή, χυδαία χειρονομία, επειδή… πήγαινε αργά. Σημειωτέον ότι εκεί, το όριο είναι μόνο 80 χιλ./ώρα, αλλά η Τροχαία σου δίνει ένα περιθώριο ίσαμε τα 100…
Με την άκρη του ματιού μου, τον παρακολουθώ, ενώ συνεχίζει να προσπερνά με ιλιγγιώδη ταχύτητα και όλα τα υπόλοιπα προπορευόμενα οχήματα, σφηνοειδώς, κάνοντας επικίνδυνα «οκτάρια»!
Βγαίνει από την έξοδο Μουτταγιάκας. Τυγχάνει να βγαίνω και εγώ, από εκεί. Βρίσκομαι πίσω του. Πλησιάζοντας τη λεγόμενη παραλιακή λεωφόρο, υπάρχει στροφή, με διπλή γραμμή, όπου απαγορεύεται το προσπέρασμα. Αυτός, δεν καταλαβαίνει τίποτα… Παραβιάζει και τη διπλή γραμμή. Σε λίγο, τον βλέπω να σταματά σε μια καντίνα που φτιάχνουν σάντουιτς. Ελαττώνω ταχύτητα. Τον βλέπω, κατεβαίνει σαν κύριος πηγαίνοντας να αγοράσει κάτι από την καντίνα. Κάνω τον σταυρό μου, που είμαι ακόμη ζωντανός και παρκάρω κάπου έξω από τη γνωστή καφετερία, τον προορισμό μου δηλαδή.
Σας παρακαλώ, μετρήστε, πόσες παρανομίες διέπραξε, οδηγώντας, ο κύριος αυτός. Κάπνιζε, πληκτρολογούσε, προσπέρασε επανειλημμένα κατά παράνομο, επικίνδυνο τρόπο, παραβίασε διπλή γραμμή. Η Αστυνομία, τι κάνει με αυτούς τους ανθρώπους, κύριε Αρχηγέ της Δύναμης; Κύριε Ζαχαρία Χρυσοστόμου;
Προχθές, είδα στον Τύπο, ότι σε έλεγχο της Τροχαίας, σε 178 ελέγχους, οι 57 οδηγοί -ή περίπου τόσοι- βρέθηκαν θετικοί σε ουσίες!
Καμιά φορά, μιλώντας με φίλους, τους λέγω ότι τα μόνα αυτοκίνητα, που δεν αποτελούν δημόσιο κίνδυνο στην Κύπρο, είναι τα… σταθμευμένα. Και όχι όλα. Διότι κάποιοι παρκάρουν σε γωνίες κόβοντας ή μάλλον εμποδίζοντας την ορατότητα σε κάποιον ο οποίος προτίθεται να στρίψει.
Μα, είναι κατάσταση αυτή; Πριν φύγεις από το σπίτι σου, να πρέπει να κάνεις την προσευχή σου, να… εξομολογείσαι (αν υπάρχει ιερέας στην γειτονιά σου) και ούτω καθεξής.
Επίσης, σκέφτομαι να συντάξω και τη… διαθήκη μου, διότι δεν ξέρεις, κατεβαίνοντας στην πόλη, πόσους τρελούς θα συναντήσεις στη διαδρομή σου…
