Ο Αντώνης Χατζηαντώνης, συνταξιούχος καθηγητής Αγγλικών, σχολιάζει τη στάση των Νεοκυπρίων, μπροστά σε γεγονότα όπως αυτό της τελευταίας απαγωγής των δύο ανηλίκων.
Κανιβαλισμός; Ανθρωποφαγία, εντός εισαγωγικών; Πλήρης εκμετάλλευση του ανθρώπινου πόνου; Πώς να χαρακτηρίσουμε τη φόρα, τον ζήλο, που είχαν τα κανάλια, για να μας μεταφέρουν λεπτό προς λεπτό, την περιγραφή, ή μάλλον, τις εξελίξεις, για την ιστορία με τους δύο 11χρονους; Τα πάντα στον βωμό της τελεθέασης. Της ακροαματικότητας. Νομίζετε, νοιάστηκε κανείς, πραγματικά, για την τύχη των παιδιών; Αν θα ανευρίσκοντο ζωντανά, ή –ό μη γένοιτο– νεκρά, πεταμένα σε κανένα χωράφι; Σε καμιά αλάνα;
Όχι. Σας το λέω κατηγορηματικά. Πολλοί έμειναν εκεί, για να παρακολουθήσουν ζωντανά και από κοντά το show… Οποίον κατάντημα. Ο ανόητος νεο-Κύπριος. Τι να πει κανείς.
Εγώ ήξερα εξ αρχής ότι θα υπήρχε θετική, ευχάριστη κατάληξη. Μη με ρωτάτε, πού το στηρίζω. Δεν ξέρω. Δεν μπορώ να σας απαντήσω. Πάντως, μαγικές ικανότητες δυστυχώς δεν διαθέτω. Αν διέθετα, ασφαλώς αυτή τη στιγμή θα είχα κερδίσει στο Lotto, ή κάποιο άλλο τυχερό παιχνίδι, και θα ήμουνα εκατομμυριούχος. Ξαπλωμένος, πάνω σε μια αιώρα (κούνια;), στη σκιά ενός φοίνικα, κάπου στη Χαβάη. Πίνοντας ένα δροσιστικό mojito. Ας αφήσουμε τα αστεία. Ουδείς μπορεί πραγματικά να αισθανθεί, να βιώσει, τον πόνο, την αγωνία, το δράμα των γονιών ενός παιδιού που «έφυγε» για τον ουρανό, ή ευρίσκεται σε κάποια επικίνδυνη κατάσταση, όπως στην απαγωγή των παιδιών. Σας μιλώ, ως χαροκαμένος πατέρας.
Δεν παρακολούθησα λεπτομερώς το θέμα. Μέσα στον σχολικό χώρο τα απήγαγε ο… αξιοθρήνητος απαγωγέας, ή εκτός αυτού; Και αν συνέβη εντός του προαύλιου χώρου, δεν υπήρχαν εφημερεύοντες εκπαιδευτικοί εκείνη τη στιγμή; Διότι, εγώ, όταν εργαζόμουν στα σχολεία της Ελλάδας, θυμάμαι πάντα σε κάθε διάλειμμα, ή τις ώρες προσέλευσης και αποχώρησης των μαθητών, ήμασταν 2 – 3 εκπαιδευτικοί και ελέγχαμε την κάθε περίεργη κίνηση. Εντός ή και εκτός του σχολείου.
Ε, μια μέρα, θυμάμαι, είχα ξεχάσει να κλειδώσω το λουκέτο που ήταν στην καγκελόπορτα, και ο συνάδελφος διευθυντής της σχολικής μονάδος μού έκανε αυστηρές συστάσεις: «Θα πάμε και οι δύο φυλακή, Αντώνη… Παρακαλώ, να είμαστε πιο προσεκτικοί!».
Εν πάση περιπτώσει. Τέλος καλό, όλα καλά. Μέχρι το επόμενο επεισόδιο… ανθρωποφαγίας που θα παρακολουθήσουμε στην τηλεόραση, ως φιλοθεάμον κοινό, που λένε…
