Ο Κυριάκος Πολυκάρπου επικρίνει κάποιους εκπροσώπους του λαού που σε πολλές περιπτώσεις επιδεικνύουν αλαζονεία και ανεπάρκεια.
Είναι φορές που νιώθω αγγαρεία την παρακολούθηση συνεδριάσεων διαφόρων επιτροπών της Βουλής. Το επίπεδο του πολιτικού λόγου πολλών βουλευτών, σχεδόν από όλους τους κομματικούς χώρους, είναι τόσο χαμηλό που φτάνει το επίπεδο καταντήματος. Ξαφνιάζει ο στόμφος, η αλαζονεία, η προχειρότητα, η ανεπάρκεια, η άγνοια του αντικειμένου και η ασχετοσύνη κάποιων, που βγάζει μάτι.
Ερωτήσεις και τοποθετήσεις, συχνά καθόλου τυχαίες και, πολλές φορές, άσχετες με το αντικείμενο συζήτησης. Εκπλήσσει η άνεση με την οποία κάποιοι βουλευτές τοποθετούνται για σοβαρά και μείζονος σημασίας ζητήματα. Συχνά με μεγάλη δόση ξενοφοβίας και λαϊκισμού, για να παίζει η ατάκα τους στα βραδινά δελτία.
Και καλά αυτά τα αρνητικά μπορεί να τα εξετάσει κανείς με κάποια επιείκεια όταν αφορούν βουλευτές πρώτης θητείας, οι οποίοι, ας πούμε, ότι τώρα στρατεύονται και θέλουν να κάνουν το κομμάτι τους. Όταν όμως η ρηχή προσέγγιση των ζητημάτων προέρχεται από βουλευτές δεύτερης και τρίτης θητείας; Οι οποίοι, μάλιστα, πλασάρουν εαυτόν ως πρωτοκλασάτες κομματικές στελεχάρες, τότε το πράγμα αλλάζει.
Είναι θλιβερό γιατί αυτοί οι βουλευτές διαχειρίζονται ζητήματα μείζονος σημασίας που αφορούν στο μέλλον των πολιτών αυτού του τόπου. Και τους ακούσαμε αρκετές φορές να δηλώνουν άγνοια για το περιεχόμενο των νομοσχεδίων που ψήφισαν!…
