Ο Κρίνος Ζ. Μακρίδης, πρόεδρος του Κινήματος Ελληνικής Αντίστασης (ΚΕΑ) Κύπρου, αναφέρεται στο σαράκι του διχασμού.
Από την αρχή της ιστορίας των Ελλήνων, καταγράφονται τόσες σελίδες εμφύλιων σπαραγμών και εθνικού διχασμού, όσες σελίδες είναι γεμάτες από ένδοξες πράξεις απαράμιλλου θάρρους. Οι Έλληνες ενωμένοι μεγαλουργούν, διχασμένοι αυτοκαταστρέφονται. Και επειδή αυτό το ξέρουν πολύ καλά οι εχθροί μας, σχεδόν πάντα μετέρχονται της αγγλικής επινόησης μεθόδου του διαίρει και βασίλευε. Άλλοτε ικανοποιώντας την αγάπη κάποιων προς τον πλούτο, την εξουσία και τη δύναμη, άλλοτε ξεγελώντας τους λεγόμενους «χρήσιμους ηλίθιους», οι ξένοι κατάφεραν σε πολλές στιγμές της ιστορίας, να διχάσουν τους Έλληνες και να τους ελέγχουν. Στις πλείστες των περιπτώσεων, οι μέχρι τότε ήρωες γίνονταν ανάθεμα και δολοφονούνταν, εξορίζονταν ή απομονώνονταν.
Τραντακτό παράδειγμα διχασμού και αχαριστίας των αρχαίων χρόνων, ήταν ο Θεμιστοκλής, Αθηναίος πολιτικός και στρατηγός, ο οποίος στη μάχη του Μαραθώνα το 490 π.χ. ήταν στρατηγός των Αθηναίων και δέκα χρόνια αργότερα ήταν ο νικητής της Ναυμαχίας στη Σαλαμίνα. Δύο μάχες που καθόρισαν όχι μόνο το μέλλον της Ελλάδος, αλλά το μέλλον του δυτικού κόσμου. Ο Θεμιστοκλής λοιπόν εξοστρακίστηκε από τους πολιτικούς του αντιπάλους  το 471 π.χ. και αυτοκτόνησε στην αυλή του Πέρση βασιλιά Αρταξέρξη, το 461 π.Χ. Στα χρόνια μετά το θάνατο του Μεγάλου Αλέξανδρου, η αυτοκρατορία του μεγαλύτερου στρατηλάτη όλων των εποχών, κατακερματίστηκε από τους διαδόχους του, μέχρι που διαλύθηκε. Στο Βυζάντιο, μέχρι και λίγο πριν από την άλωση της Κωνσταντινούπολης, το 1453 φιλονικούσαν για το γένος των αγγέλων.
Στο μέσο της λαμπρότερης περιόδου της σύγχρονης ιστορίας της Ελλάδος, της Ελληνικής Επανάστασης, οι επαναστατημένοι Έλληνες διχάστηκαν και βρέθηκαν να πολεμούν μεταξύ τους, αντί να πολεμούν τους Τούρκους. Αυτό έγινε από 1823 έως το 1825 και ήταν εμφανής ανταγωνισμός για την ηγεσία της επανάστασης αλλά και τον έλεγχο τού υπό διαμόρφωση νέου ελληνικού κράτους. Αναμιγμένοι βέβαια ήταν οι Άγγλοι και άλλες μεγάλες δυνάμεις, που υπόσχονταν δάνεια, δηλαδή χρήματα και άλλα ευεργετήματα! Αποτέλεσμα της πάλης για τον έλεγχο της χώρας ήταν και η δολοφονία του πρώτου καταξιωμένου κυβερνήτη της χώρας, Ιωάννη Καποδίστρια στο Ναύπλιο. Και βεβαίως δεν ήταν απλώς εμπλεκόμενοι οι Μαυρομιχαλαίοι, δεν ήταν μονάχα η λεγόμενη μανιάτικη βεντέτα, αλλά ήταν μια πολιτική σκευωρία των Άγγλων και των Γάλλων.
 Τα επόμενα 50 -70 χρόνια μετά την απελευθέρωση και την ίδρυση του κράτους της Ελλάδος, ο εθνικός διχασμός ήταν καταστροφικός. Σημειώνεται ότι ο βασιλιάς της Ελλάδος ήταν πάντα ξένος και ότι η Αγγλία, η Γαλλία και η Ρωσία (πριν από την οκτωβριανή επανάσταση) ήταν πάντα αναμιγμένες στην Ελλάδα, κυρίως στο παρασκήνιο. Αλήθεια τι γύρευε ένας Βαβαρός άρχοντας να κυβερνά την Ελλάδα; 
Μία από τις χειρότερες στιγμές της νεοελληνικής ιστορίας ήταν η πολιτική σύγκρουση του Ελευθέριου Βενιζέλου και του Βασιλιά Κωνσταντίνου. Προκλήθηκε εμφύλια σύγκρουση με ανυπολόγιστες συνέπειες, με αποτέλεσμα τον πολιτικό εξοστρακισμό του Βενιζέλου, που μόλις είχε διπλασιάσει την Ελληνική επικράτεια, αλλά και τις δολοφονίες αντιπάλων του Βενιζέλου, επιφανών και λαμπρών πολιτικών, όπως ο Ίωνας Δραγούμης. Επίσης μία από τις μελανότερες σελίδες της Ελληνικής ιστορίας ήταν ο Εμφύλιος Πόλεμος από το 1945 έως το 1949.
Ο διαχωρισμός του κόσμου σε δυτικό και ανατολικό, αυτός ο καταστροφικός παγκόσμιος διπολισμός των ετών προ του Ψυχρού Πολέμου, δεν μπορούσε παρά να εμπλέξει και την Ελλάδα. Οι μεν δεξιοί ήθελαν την Ελλάδα στη σφαίρα επιρροής της δύσης, οι δε αριστεροί ήθελαν την Ελλάδα στη σφαίρα επιρροής της Σοβιετικής Ένωσης. Τουλάχιστον σαράντα χιλιάδες οι νεκροί, ενώ 80.000 έως 100.000 Έλληνες φεύγουν πρόσφυγες σε χώρες του ανατολικού μπλοκ και πολλοί πεθαίνουν εκεί, ειδικά από τα χέρια του αιματοβαμμένου Στάλιν αλλά και από τις κακουχίες και την περιθωριοποίηση. Αυτή είναι επιγραμματικά η χιλιάδων ετών ιστορία του Ελληνισμού, ένδοξη και αυτοκαταστροφική. «Αν οι Έλληνες αποκτήσουν μόρφωση και ενότητα, αλίμονό μας», είπε ο Αγγλος πολιτικός, ο ηγέτης της νίκης κατά των Γερμανών, Ουίνστον Τσιόρτσιλ.
Μόρφωση αποκτήσαμε. Ενότητα, δυστυχώς, ακόμα. Στη σύγχρονη εποχή η διχόνοια είναι πολύ πιο καταστροφική, γιατί το Κίνημα Ελληνικής Αντίστασης πιστεύει ότι όλα όσα περιγράψαμε πιο πάνω τώρα έχουν πάρει μια μορφή πιο «κοσμική», έχουμε ξεφύγει από τις πρωτόγονες μεθόδους διαβολής και αυτοκαταστροφής και δολοφονίας και γίναμε ένα με τους βάρβαρους της Δύσης. Περιθωριοποίηση του αντιπάλου με όλα τα μέσα, τον παρουσιάζουμε ως μη σοβαρό και γραφικό, γελοίο πολλές φορές και τέλος, αν χρειαστεί, τον εκτελούμε είτε διά «βολής» καρδιακής ανακοπής, είτε με δηλητήριο είτε χρησιμοποιούμε οποιοδήποτε άλλο μέσο που να μην προδίδει τη δολοφονία του και τον δολοφόνο. Πιστεύουμε ότι η μόνη ελπίδα που απομένει για να επιβιώσει ο Ελληνισμός είναι ο Θεός. Να συνειδητοποιήσουμε ότι εάν δεν υπάρξει αλλαγή πορείας, δηλαδή αγάπη προς την πατρίδα, αλληλοσεβασμός και σεβασμός προς τους θεσμούς της πολιτείας η συρρίκνωση θα συνεχίσει.