Στον απόηχο της επανεκλογής της Αννίτας Δημητρίου στην Προεδρία της Βουλής όλοι συζητούσαν χθες για το περιβόητο βίντεο της πλάι στον Φειδία Παναγιώτου.
Ενόχλησε το γεγονός ότι η πρόεδρος του ΔΗΣΥ αποδέχτηκε το αίτημα του προέδρου της Άμεσης Δημοκρατίας να γυριστεί ένα βίντεο με σκοπό να δημοσιευτεί η συμφωνία που έγινε και να λειτουργήσει κατά κάποιο άτυπο τρόπο ως μια μορφή δέσμευσης. Πολλοί το σχολίασαν μάλιστα ως ξεφτίλα για τον θεσμό.
Με όλο τον σεβασμό προς κάθε άποψη και αφήνοντας στην άκρη αν οι προτάσεις του Φειδία είναι εφαρμόσιμες ή κοστολογημένες, οι πλείστοι από αυτούς που διαμαρτύρονται είναι οι ίδιοι που φωνάζουν από το πρωί μέχρι το βράδυ για διαφάνεια και λογοδοσία.
Το ερώτημα που τίθεται είναι το εξής: Θέλουμε να συνεχίσουν να γίνονται συμφωνίες πίσω από κλειστές πόρτες με αλισβερίσια και πάρε – δώσε ανάμεσα σε κόμματα και πρόσωπα που δεν θα τις μάθουμε ποτέ; Ή να είναι όλα στο φως ώστε ο κάθε πολίτης να βλέπει και να κρίνει τις πράξεις όσων αποφασίζουν για το μέλλον του;
ΕΜ
