Κάπως περίεργη φάνηκε στην στήλη η συνέντευξη του τέως υφυπουργού παρά τω προέδρω Πέτρου Δημητρίου στην Καθημερινή.
Γενικά είναι περίεργη η κατάσταση στον Δημοκρατικό Συναγερμό. Είναι πολλοί που δεν κρύβουν ότι τάσσονται απέναντι στην Αννίτα Δημητρίου και την ίδια ώρα την εγκαλούν ότι δεν μεριμνά για την ενότητα του κόμματος. Το οποίο κόμμα, ενότητα ικανοποιητική -σε ποσοστά και μόνο- επεδείκνυε κατά κανόνα σε εκλογικές αναμετρήσεις. Στα ενδιάμεσα εκλογών το έργο ήταν συνήθως «καουμπόικο». Από εκείνα με Ινδιάνους.
Ο κ. Δημητρίου είπε ότι «είναι καιρός η ηγεσία να συνθέσει απόψεις και να αποδείξει ότι η ενότητα που επικαλείται δεν είναι σύνθημα. Αν αυτά συνέβαιναν σε άλλες εποχές, δεν θα έμενε πέτρα πάνω σε πέτρα». Για την ώρα παραμένουν πολλές πέτρες στη θέση τους, παρά τις αντίθετες προβλέψεις. Να μην το πιστωθεί ούτε αυτό η νέα ηγεσία;
Ζητείται, λοιπόν, από την Αννίτα Δημητρίου να αποδείξει ότι δεν είναι συνθήματα τα όσα λέει για ενότητα. Αλλά την ίδια ώρα, ο Πέτρος Δημητρίου εκτιμά ότι «με τη σημερινή μας πολιτική (σ.Φ. της Αννίτας, δηλαδή), δύσκολα μπορούμε να πείσουμε τα δύο μεγάλα ακροατήρια που υπάρχουν εντός κόμματος. Πατώντας σε δύο βάρκες, δεν πείθεις, ούτε αυτούς που θέλουν το κόμμα στην αντιπολίτευση, ούτε αυτούς που βλέπουν προς την Κυβέρνηση».
Ε τι να κάνει, κύριε Δημητρίου, η κυρία Δημητρίου; Να ρίξει κλήρο; Όταν της λέτε να κάνει πράξη το σύνθημα της ενότητας, προφανώς κάτι πρέπει να κάνει με τις δύο βάρκες. Πρέπει να τις φέρει κοντά, αν μη τι άλλο. Και να βρει τρόπο να τις συνδέσει, για να είναι κάπως ασφαλής η διακίνηση και επί των δύο.
Αλλά, τι πραγματικά ζητά ο Πέτρος Δημητρίου από τη νέα ηγεσία του ΔΗΣΥ; Όταν της λέει πως «πατώντας σε δύο βάρκες δεν πείθεις, ούτε αυτούς που θέλουν το κόμμα στην αντιπολίτευση, ούτε αυτούς που βλέπουν προς την Κυβέρνηση», της ζητά να διαλέξει σε ποια βάρκα θα ανέβει; Αυτοί που της λένε να κάνει πράξη την ενότητα, της λένε πως δεν μπορεί να προσπαθεί να κουμαντάρει και τις δύο βάρκες; Ευρισκόμενοι οι ίδιοι στη μία από τις δύο; Και φταίει η Αννίτα για την πανθομολογούμενη αδυναμία ύπαρξης ενότητας στον ΔΗΣΥ; Διότι, μην τα ξαναλέμε, το κόμμα είναι εδώ και χρόνια εκείνο ακριβώς που ο Αβέρωφ έλεγε προεκλογικά ότι είναι όσοι στήριζαν Χριστοδουλίδη και σήμερα κυβερνούν.
Είναι και οι μεν και οι δε, μεταξύ μας. Έδωσε και μια συνταγή ο τέως υφυπουργός παρά τω προέδρω (του ανθού των προέδρων, παρακαλώ) στη νέα ηγεσία του ΔΗΣΥ. Για τις εκλογές του Ιουνίου. Ανησυχεί πως δεν θα πιάσουν ούτε το 28% στο οποίο είχε διολισθήσει το κόμμα επί Αβέρωφ Νεοφύτου. Και η συνταγή είναι πολύ καλά γνωστή. Είναι αυτή που χρησιμοποίησε με επιτυχία (κάθε φορά και λιγότερη, όμως) ο Αβέρωφ: Φανατισμός, επίκληση τυφλού κομματικού πατριωτισμού, άναρθρες κραυγές, αγκαλίτσες και φιλάκια με την ακροδεξιά, περιλαμβανομένης της πραξικοπηματικής.
Δεν τα είπε έτσι ο Π. Δημητρίου. Το είπε κάπως αλλιώς: «Θα έπρεπε (σ.σ. ενόψει εκλογών) να προταχθεί η κομματική επιβίωση ως το απόλυτο διακύβευμα». Όπως έκανε ο Αβέρωφ. Που κατάφερνε τις τελευταίες μέρες προ εκλογών, αλλά ακόμα και μετά το ψητό της εκλογικής Κυριακής, να σπρώχνει χιλιάδες στις κάλπες και να αποτρέπει κάθε φορά τα χειρότερα. Και λέγαμε, εν μάγκας, ρε.
Τελικά, η μεγάλη πατριωτική παράταξη με τον ένα ή τον άλλο τρόπο ανέδειξε Πρόεδρο της Δημοκρατίας άλλον μάγκα. Τους έμεινε όμως και η βάρκα στην οποία προσπαθούν να ισορροπήσει μια αξιόλογη μερίδα στελεχών της προηγούμενης βασιλείας. Κομματικής και κυβερνητικής.
Σήμερα, ζητάνε από την Αννίτα να… πουκουππίσει τη βάρκα στην οποία βρίσκεται η πλειοψηφία του κόμματος, η οποία ανέδειξε για τρίτη συνεχόμενη φορά Πρόεδρο της Δημοκρατίας, και να ανεβεί στη βάρκα αυτών που έχασαν τις εκλογές. Χάριν της ενότητας.
